πολεμική εξάρτυση...

πρώτη δημοσίευση Ιανουάριος 2016

➤ με τον χορό δεν είχα ποτέ ιδιαίτερη σχέση, δεν χόρεψα ποτέ ως χορευτής σε σύλλογο και πολύ περισσότερο δεν υπήρξα ποτέ χοροδιδάσκαλος
➤ γνώμη μου για την αμφίεση των χορευτών στους χορευτικούς ομίλους των συλλόγων, αυτών που βγαίνουν και μας εκπροσωπούν παντού : μου είναι  αδιανόητο οι ζίπκαλιδες να μην έχουν πολεμική εξάρτυση. Όχι φυσικά όπλα αλλά δεσμίδες με σφαίρες στην μέση και χιαστί, όπως αυτά που βλέπουμε στις παλιές φωτογραφίες (κάποτε σχεδόν είχα μαλώσει με τον Ν.Ζ. γι' αυτό γιατί τους βγάζει σαν κοδέσπινες...)
➤ και εάν είναι λίγο περιττό ή άκομψο να χορεύει κανείς το διπάτ με αυτό τον τρόπο, ε τότε ας το κάνουμε λίγο θεατρικό. Μπροστά από τον όμιλο των χορευτών που είναι έτοιμοι να χορέψουν την Σέρρα, περνάει κάποιος και τους μοιράζει τις σφαίρες τις οποίες επιδεικτικά φορούν και ξεκινούν έτσι τον χορό,

➤ το όλο σενάριο θέλει να καταδείξει την ακριτική μας φύτρα, την μη παθητική μας στάση απέναντι στον δυνάστη, την διεκδίκηση των δικαίων μας (τουλάχιστον έτσι…)

➤ διαβάστε τι γράφει στα Ποντιακά Φύλλα το 1940, στο τεύχος 32 ο Δημήτρης Κ. Παπαδόπουλος (Σταυριώτης) που γεννήθηκε και έζησε στο Σταυρίν Χαλδίας.

χαμένες πατρίδες...

πρώτη δημοσίευση Ιανουάριος 2015

➤ η απέχθεια μας για την φράση, φράση μισητή...

➤ χρόνια πολλά πριν, όπου συναντούσα την παραπάνω φράση, στα βιβλία, στις τηλεοράσεις, σε κουβέντες μεταξύ μας, δεν μου προξενούσε καμία εντύπωση
➤ την είχα αποδεχθεί όπως οι περισσότεροι από μας κάτι σαν δεδομένο, λεκτικό κλισέ, κάτι που δεν χρειαζόταν απόδειξη
➤ πολύ δε περισσότερο όταν σπουδαίοι συγγραφείς όπως ο Γιάννης Καψής, Μικρασιάτης και ο ίδιος, ένα βιβλίο του είχε ακριβώς αυτόν το τίτλο, "Χαμένες Πατρίδες"...

➤ πέρασαν τα χρόνια, μεγαλώσαμε, διαβάσαμε, πήγαμε προσκυνητές στην πατρίδα, είδαμε, μάθαμε, ακούσαμε, διδαχθήκαμε...
➤ δεν υπάρχουν χαμένες πατρίδες, υπάρχουν ΜΟΝΟ...

αλησμόνητες πατρίδες

➤ αυτή η φράση μας χαρακτηρίζει, αυτήν χρησιμοποιούμε, αυτήν σας προτρέπω να υιοθετήσετε, είμαι σε πόλεμο με την πρώτη.

μωμόγεροι Καλλιφύτου Δράμας - αύριο 26.12.2022 και ώρα 12:00

πρώτη δημοσίευση στις 30.12.2014

➤ οι αυθεντικοί (*) Μωμόγεροι, οι "δικοί" μας Μωμόγεροι, το Σάββατο το πρωί 3.1.2015 Τετάρτη 2.1.2019 ώρα 11:30 στην Καλλίφυτο Δράμας
➤ σελίδα τους στο fb : εδώ

... από σπίτι σε σπίτι

... όλες οι πόρτες είναι ανοιχτές
in memoriam

στο τέλος, στην πλατεία του χωριού
το αποκορύφωμα των δρώμενων.

(*)

➤ oι Μωμόγεροι αυτοί της Ανατολικής Μακεδονίας, οι "δικοί" μας Μωμόγεροι, δεν έχουν καμία σχέση με αυτούς της περιοχής της Κοζάνης. Ούτε φουστανέλες, ούτε περικεφαλαίες με καθρεφτάκια, ούτε κόκκινες γραβατούλες. Πάντα είχαμε την απορία, που στην ευχή βρέθηκαν τούτα δω στον ιστορικό Πόντο...
➤ εμπνευστής της αναβίωσης του παλαιού δρώμενου ο Μιχάλης Θ. Παπαδόπουλος
➤ οι φωτογραφίες είναι από το αρχείο του Στέλιου Χ. Παπαδόπουλου
➤ σειρά πέντε (5) αναρτήσεων μας μετά από αρκετό διάβασμα στην ετικέτα "μωμόγεροι και κοτσαμάνια" εδώ

μας λείπουν πολλά...

➤ διαχρονικό...
➤ από τα Χρονικά του Πόντου, έτος 1946
➤ δείτε την αγωνία των λογίων μας γι' αυτά που δεν έγιναν και που πρέπει να γίνουν σε σχέση με τον πολιτισμό μας. Φαντασθείτε τι θα έγραφε σήμερα ο Παντελής Μελανοφρύδης και για τ' άλλα που μας προέκυψαν, π.χ. την έλλειψη ενότητας του Ποντιακού χώρου, την ιδιοτέλεια, τις διάφορες επινοήσεις στην ιστορία και στον πολιτισμό, την ανεπάρκεια...
➤ γέμισε ο Πόντος με τσολιάδες, η γλώσσα μας εμπλουτίσθηκε με τσαμουριχτισμένες & ζαντολάστιχα, Πόντιοι υπουργοί (και όχι μόνο...) που το μόνο που κατέχουν από Πόντο είναι να κόβουν πρωτοχρονιάτικες πίτες στους συλλόγους
➤ λεζάντα και θεωρία...

πρώτη δημοσίευση Σεπτέμβριος 2016

ΧτΠ, 1946, τ.23-24

Αναστάς Ιωαννίδης - Τζολοβέκ : προσέξαμε...

πρώτη δημοσίευση 16.6.2020

➤ από το άρθρο-μαρτυρία του Αναστάς Ιωαννίδη - Τζολοβέκ και συγκεκριμένα από την 2η συνέχεια σημειώσαμε τα παρακάτω - σύνδεσμος εδώ
➤ το αντάρτικο του Πόντου είχε τα χαρακτηριστικά του κάθε αντάρτικου απανταχού της γης. δεν ήταν όλα ρόδινα, υπήρχαν έριδες, προδοσίες, δολοφονίες, προσωπικοί ανταγωνισμοί, ξεκαθάρισμα παλαιών λογαριασμών κλπ κλπ.
➤ καμία κεντρική διοίκηση όπως έχει γραφτεί από διάφορους, κανένας συντονισμός, άγνωστη λέξη η πειθαρχία
➤ ο Τζολοβέκ τα έζησε και μας τα περιγράφει, δεν του τα είπε κανένας παππούς και καμία γιαγιά...

διαβάστε τα σημεία : 

σελ. 87 
«…ο κουνιάδος του δεν επέστρεψε μαζί του, όπως έμαθαν αργότερα έγινε προδότης και οδηγούσε τους τούρκους καταπόδι των ανταρτών…» 

σελ. 89 
«…ο Αναστάς ήθελε όμως να γνωρίσει τον Αναστάς Αγά, ήταν επικεφαλής της περιοχής, ο οποίος δεν είχε καλές σχέσεις με τον Αμπανόζ…» 

σελ. 90 
«στις 1 Νοεμβρίου 1918 σκοτώθηκε ο Λευτέρ Ουστάς-Κουλπάρ. Όλες οι ενδείξεις έδειχναν πως σκοτώθηκε από ανθρώπους του Αναστάς Αγά. Έτσι ξεκίνησε ένας εμφύλιος πόλεμος μεταξύ των μικρών αντάρτικων ομάδων, σκοτώθηκε ο Αναστάς Αγάς και πολλοί αντάρτες άδικα. Τελικά σε όλη την παραλιακή ζώνη αρχηγός όλων των ανταρτών έγινε ο Αμπανόζ Γιώργης. Αντίθετα, στην ενδοχώρα, σε κάθε χωριό υπήρχε και ένας αρχηγός» 

και παρακάτω 
«…σκοτώθηκε και ο Αναστάς Αγά. Μάλλον από προδοσία έγινε όλο το θανατικό. Ο αλληλοσπαραγμός των αντάρτικων ομάδων συνεχίστηκε»

Σημ.
για τον καπετάνιο Απανόζ ή Αμπανόζ (όπως τον αναφέρει ο Τζολοβέκ), δηλ. τον Γεώργιο Απανοζίδη, θα κάνουμε ξεχωριστή ανάρτηση τις επόμενες μέρες.

η μάχη του Ταφλάν - #2

➤ δεύτερο μέρος της ανάρτησης - πρώτο μέρος εδώ

4. από το βιβλίο των Π.Γ. Τανιμανίδη - Γ.Θ. Αντωνιάδη "το αντάρτικο στον Πόντο"
➤ εδώ τα πράγματα περιπλέκονται
➤ ο Αντωνιάδης περιγράφει την ίδια μάχη δύο φορές. Η πρώτη περιγραφή είναι μια δική του εκδοχή που δεν περιλαμβάνει άλλους πλην των Παβρενών
➤ την ονομάζει "μάχη Ταφλάνκιοϊ". Πουθενά δεν αναφέρει πως έφτασαν τα όπλα στο Ταφλάν!!!

➤ η δεύτερη εκδοχή του Αντωνιάδη αναφέρεται ως άλλη μάχη με το όνομα "Μάχη Εγγίς Ιρμάκ ή Εγριμπέλ". Εδώ υπάρχει δήθεν το ημερολόγιο του Βασίλ Ουστά και αυτό αναπαράγει. Σε γενικές γραμμές, αυτή είναι η πραγματική περιγραφή της μάχης με αρκετές όμως δικές του επινοήσεις τις οποίες σχολιάζουμε μόνο σε 4 σημεία...

1. ο Βασίλ Ουστάς δεν είχε ποτέ δικό του λημέρι.
Ήταν καπετάνιος για όλο τον Δ. Πόντο,
ήταν ο συνδετικός κρίκος μεταξύ Ρώσων και ανταρτών,
τροφοδοτούσε με όπλα όλα τα λημέρια.
2. αλλού αναφέρονται 2.000 όπλα
3. ως άνω (στο #1)
4. είναι σχεδόν ύβρις προς τον καπετάνιο 
και προς τους αντάρτες
να γράφεται αυτό το πράμα.
δεν πάω παραπέρα, μέχρι εδώ...

5. από την εφημερίδα ΕΘΝΟΣ ένθετο ΙΣΤΟΡΙΑ - Μάϊος 2011
➤ ο συντάκτης του άρθρου αναπαράγει την πρώτη εκδοχή του παραπάνω βιβλίου, "στρογγυλεύοντας" όμως τις υπερβολές του Αντωνιάδη. Βάζουμε μόνο την πρώτη από τις δύο σελίδες.
➤ τέτοια "αφιερώματα" να μας λείπουν...

7 μήνες με το κτήνος...

πρώτη δημοσίευση Ιούλιος 2016

➤ από τα βιβλία ντοκουμέντα της βιβλιογραφίας μας. Μέσα σε 104 σελίδες ο Ιωάννης Παπαδόπουλος αποτυπώνει όλο το δράμα της γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού.

➤ λίγα λόγια...
Ο Ιωάννης Παπαδόπουλος ήταν μουσικός. Μαζί με άλλους 12 Ρωμιούς, μουσικοί και αυτοί, αποτελούσαν την μπάντα του Τοπάλ Οσμάν. Η κομπανία αυτή συνόδεψε το εγκληματικό ασκέρι του βαρκάρη της Κερασούντας σε μία μεγάλη εκστρατεία αρκετών χιλιομέτρων και τεράστιας οδύνης. Ο συγγραφέας κατάφερε να δραπετεύσει, ο μόνος που επέζησε από τους Ρωμιούς. Την τρομερή αυτή περιπέτεια του την περιγράφει σ΄αυτό το βιβλίο.

• Ιωάννης Παπαδόπουλος
• σελίδες από την ιστορίαν της Κερασούντος και τα τερατουργήματα του αιμοσταγούς Τοπάλ Οσμάν καθ' όλην την περιφέρειαν του Πόντου
• έκδοση Ιωάννου Παπαδόπουλου - επιμέλεια Παντελής Φουρνιάδης
• έκδοση 1965 (εμείς έχουμε επανέκδοση αναστατική)
• σελίδες 104

➤ μια μικρή καταγραφή όσο το διαβάζαμε ...

• σ. 49 αρχικά 850 άνδρες με λάζικη στολή. Τρεις λόχοι. Μπάντα με 16 επιστρατευμένους μουσικούς (οι 13 Ρωμιοί), μέσα σ’ αυτούς και ο συγγραφέας. Οι τσέτες αποκαλούσαν τον Τοπάλ Οσμάν "ο Ταμερλάνος μας" (πιζίμ Τεμιρλέγκ).
• σ. 50 ξεκινούν από την Κερασούντα την 21.2.1921 Ο συγγραφέας ήταν παρών σε αυτήν την εκστρατεία μέχρι την επεισοδιακή απόδραση του. Μετά από πορεία 8 ωρών έφθασαν στο Κουλάκ Καγιά. Μετά από 5 μέρες (εν τω μεταξύ βελτιώθηκε ο καιρός) κατευθύνθηκαν για Νικόπολη μέσω Τάμτερε, Ασαρτσούκ. Στην Νικόπολη έφτασαν την 1.3.1921 Αναφέρει επίσης προηγούμενη επιδρομή του Τοπάλ Οσμάν τον Μάϊο του 1920 στην Νικόπολη.
• σ. 51 εγκαταλείπουν την Νικόπολη και μετά από πορεία 8 ωρών έφθασαν στην κωμόπολη Ρεφαγιέ. Από εδώ αρχίζουν οι "επιχειρήσεις" εναντίον των Κούρδων. Στο Καγιάτιπι.
• σ. 51 Κούρδικο χωριό Κοτσκίρ. 15 Μαρτίου αναχωρούν για το χωριό Ιμπρανιέ της περιφέρεια Τσίτ.
• σ. 54 ξεκίνησαν για το Κεμάχ. Περιφέρεια Τερσίμ, κυρίως Κούρδοι.
• σ. 57 "ε βρε οργανοπαίκτιδες, τώρα θα πάμε εις τους δικούς σας 400 Σανταίους, επαναστάτας κατά του κράτους…" - " …με επείγον τηλεγράφημα ο Κεμάλ διέταξε τον σφαγέα και διώκτην των χριστιανών τοπάλ οσμάν να βαδίσει εναντίων των Ελληνικών ανταρτικών σωμάτων της περιφέρειας Σαμψούντος, τα οποία έκαναν θραύσιν εις τα μέρη εκείνα" - Μετά από διήμερη πορεία μέσω των ερειπίων των Αρμένικων χωριών Αβγανός, Πιούρκ Εζπιτέρ, την 5 Απριλίου 1921 έφτασαν στο Σου-σεχρή. Την επομένη έφτασαν στην Κολώνεια (Κοϊλά-χισάρ).
• σ. 58 στις 8 Απριλίου 1921 έφτασαν στην Νεοκαισάρεια (Νικσάρ). Μετά το μακελειό ξεκίνησαν για Έρπαα όπου έφτασαν μετά από πορεία 7 ωρών.
• σ. 59 προς το Λαδήκ Οβασή, αποφεύγει την σύγκρουση με τον Κοτζά Αναστάς, στο Κίρκχαρμαν δεν άφησε ψυχή ζώσα…
• σ. 60 στις 29 Απριλίου 1921 φτάνουν στο Τούρκικο χωριό Ασαρτσίκ. Η δύναμις των τσετών αυξάνεται σε 3800 άτομα (πώς οι 850 που ξεκίνησαν και μετά από κάποιες απώλειες στις μάχες με τους Κούρδους, γίνανε 3800 είναι ένα ερώτημα…) Εξορμούν προς το Αγιού Τεπέ στις 10.5.1921
• σ. 61 χτενίζουν το Αγιού Τεπέ χωρίς να συναντήσουν αντάρτικα τμήματα. Στις 18 Μαϊου φτάνουν στο Τεκέκιοϊ. Ο τοπάλ οσμάν δεν γίνεται δεκτός να πορευτεί μέσα από την Σαμψούντα ως στρατηλάτης. Ο δήμαρχος δεν του το επιτρέπει.
• σ. 62 Πορεία προς το Καβάκ παρακάμπτοντας την Σαμψούντα. Αψιμαχίες με τον Τούρκικο στρατό λόγω λάθους. Εξέλαβαν τους τσέτες του Τοπάλ για αντάρτες Πόντιους...
• σ. 64 επί 45 μέρες "ψάχνουν" να βρουν τους αντάρτες του Αγιού Τεπέ. Εις μάτην, δεν τους βρήκανε και επέστρεψαν στο Καβάκ στις 30.7.1921
• Στις 2.8.1921 παίρνει τηλεγράφημα από τον Κεμάλ, να μεταβεί αμέσως στην Άγκυρα - στην Κάβζα…
• σ. 65 Στην Μερζιφούντα. Δεν αφήνει πέτρα στην πέτρα…
• σ. 66 στις 6.8.1921 στο Τσορούμ, πριν από το Σουγκουρλού εκτελεί 600 Σαμψούντιους που αποτελούσαν εργατικό τάγμα (ή ομάδα εξορίας ;), στην Άγκυρα…
• σ. 70 19.8.1921 - εκτελέσεις Ρωμιών μουσικών ανά πέντε, ο συγγραφέας στην τρίτη πεντάδα δραπετεύει μέσα στην νύχτα με ένα φίλο του (*) και περνάει μετά από πολλές περιπέτειες στην απέναντι μεριά του μετώπου, στον Ελληνικό στρατό. 

(*) Ο φίλος του συνελήφθη σχεδόν αμέσως.

 ➤ σχόλια μας : 
1. Σε όλη την παραπάνω πορεία του Τοπάλ Οσμάν, μέσα από τις περιοχές που ζούσαν Ρωμιοί αλλά που υπήρχαν και τα λημέρια των καπετάνιων, ποτέ δεν έγινε κάποια μάχη, μικρή ή μεγάλη. Απέφυγε να συγκρουστεί με τα αντάρτικα τμήματα μας. Το ίδιο και οι καπετάνιοι. Και το ερώτημα μας είναι...

Δεν μπορούσαν να συνεννοηθούν τα (τουλάχιστον) πέντε λημέρια των ανταρτών μας ούτως ώστε να του στήσουν καρτέρι σε κάποιο πρόσφορο μέρος ; Υπήρχε χρόνος για να γίνουν οι δέουσες συνεννοήσεις μέσω συνδέσμων με όλα τα λημέρια. (τα λημέρια με αρίθμηση 1 έως 5 στον χάρτη μας). Η συνολική δύναμη των μάχιμων Ποντίων της περιοχής σίγουρα ξεπερνούσε τους 3800 του Τοπάλ Οσμάν. Δυστυχώς δεν έγινε τίποτε. Τον άφησαν ανενόχλητο.

Το λέμε καιρό τώρα. Δεν υπήρχε κεντρική διοίκηση, δεν υπήρχε κανένας συντονισμός, τίποτα. Οι καπετάνιοι νοιαζόντουσαν μόνο για την δική τους περιοχή, αυτήν προστάτευαν, τις οικογένειες τους και με όλο τον άμαχο πληθυσμό του δικού τους χώρου.

2. Να προσθέσουμε επίσης την εκστρατεία του Τοπάλ Οσμάν εναντίον των Κούρδων που επαναστάτησαν. Να συμπληρώσουμε όμως ότι επειδή οι Κούρδοι ζούσαν απομονωμένοι και σε κλειστές κοινωνίες, αυτοί που επαναστάτησαν κατά των Τούρκων ήταν κάποια μειοψηφία, μέλη μιας κοινότητας ενός Κούρδου φύλαρχου που μάλλον δεν είχε καλές σχέσεις με τον Τούρκο. Η πλειοψηφία ήταν αυτή που συμμετείχε στην γενοκτονία των Αρμενίων και των Ρωμιών. Αυτά προκύπτουν από τα βιβλία όπως π.χ. αυτό  

Σάββας Κανταρτζής #6 - το ολοκαύτωμα του Μπέϊαλάν Κοτυώρων

➤ δεκάδες ίσως και εκατοντάδες τα καμένα χωριά & άνθρωποι από κτηνάνθρωπους όπως ο Τοπάλ Οσμάν. Ένα τέτοιο χωριό υπήρξε το Μπεϊαλάν (ή Μπέη Αλάν) των Κοτυώρων
➤ όποιος έχει το σθένος διαβάζει τις επόμενες σελίδες. Η σκηνή είναι κλασική. Εγκλεισμός σε εκκλησίες ή σπίτια απειράριθμων Χριστιανών και εμπρησμός
➤ η περιγραφή που ακολουθεί προέρχεται από τον δεύτερο τόμο του βιβλίου "νίκη χωρίς ρομφαία" του Σάββα Κανταρτζή
➤ εδώ, στην περίπτωση του Μπεϊαλάν, έχουμε τους άνδρες του χωριού να έχουν κρυφτεί στο γειτονικό δάσος και να είναι αυτήκοοι μάρτυρες των όσων διαδραματίζονται μέσα στο χωριό
➤ και δεν βρίσκεται ούτε ένας να αρπάξει ένα τσεκούρι, μια πέτρα, κάτι... και να πάει να αντισταθεί. Πολύ δε περισσότερο, δεν υπάρχει ένας που θα ξεσηκώσει τους πάντες εναντίον του ασκεριού του κουτσού που καίνε τα παιδιά τους, τις γυναίκες τους, τις μάνες τους...
➤ ...μον' κάθονται και κλαίνε τη μοίρα τους…
➤ όλες oi αναρτήσεις μας από το έργο του συγγραφέα στην ετικέτα Σ. Κανταρτζής εδώ

[πρώτη δημοσίευση Νοέμβριος 2016] 

Σάββας Π. Ιωακειμίδης, ιστορία... - #2

➤ δεύτερη ανάρτηση μας από το βιβλίο του Σάββα Π. Ιωακειμίδη "συμβολή εις την γενικήν ιστορίαν του Πόντου" - πρώτη εδώ
➤ αναφορά στο Ποντιακό αντάρτικο, θυμίζω ότι ο συγγραφέας ήλθε στην Ελλάδα σε ηλικία 34 χρονών
➤ τονίζουμε για πολλοστή φορά το σημείο [...η κυριότερα έλλειψις των σωμάτων τούτων υπήρξεν η έλλειψις ενιαίας διοικήσεως και κατευθύνσεως των ενεργειών αυτών...] και παρακάτω [...ήσαν διασκορπισμένα και έδρων εις τα διάφορα σημεία του Πόντου μεμονωμένως ...] στην σελίδα 73
➤ τα περί γενικού αρχηγού των αντάρτικων δυνάμεων του Δυτικού Πόντου είναι μυθεύματα και επινοήσεις μερικών φανατικών τοπικιστών... - αναρτήσεις μας εδώ και εδώ

[πρώτη δημοσίευση Μάρτιος 2017] 

➤ τρίτη και τελευταία ανάρτηση εδώ

η επανάσταση (!!!) της Σαμψούντας και οι Κούρδοι...

➤ από την Έξοδο, τόμος Ε' του ΚΜΣ
➤ αφήγηση του Γιάννη Π. Βασιλειάδη από την Καπαδοκία (πολλοί Καππαδόκες είχαν εγκατασταθεί στην Σαμψούντα η οποία τρόπον τινά ήταν το επίνειο της Καππαδοκίας) (*)
➤ μέσα σε πέντε γραμμές της αφήγησης μπορούν να γίνουν πολλά σχόλια όπως :

1. στην Σαμψούντα δεν έγινε καμία επανάσταση. σίγουρα ο αφηγητής θέλει να πει κάτι άλλο που καμία σχέση δεν έχει με την επανάσταση
2. οι Τούρκοι δεν στέλνανε στην εξορία τους Ρωμιούς σε αντίποινα. εφάρμοζαν ένα πρόγραμμα για την εξόντωση όλων των αλλόθρησκων. π.χ. στην Τρίπολη δεν έπεσε καμία βόμβα από κανένα πλοίο αλλά τους πήγαν όλους εξορία. ανάρτησή μας εδώ
   
3. το Χασάν Καλέ είναι δίπλα στο Ερζερούμ και όχι στην Καυκασία. Δεν μπορούμε να καταλάβουμε από την αφήγηση για ποια περίοδο μιλάει. Το πιο πιθανό είναι κατά την διάρκεια του Α' ΠΠ (περίοδος των νεότουρκων) και τον πόλεμο με τους Ρώσους αλλά τότε δεν είχαν ξεκινήσει ακόμα μαζικά οι λευκές πορείες, τα σεφκιέτ του θανάτου
4. "πολλούς Χριστιανούς έσωσαν τότε οι Κούρδοι"... η φράση "πολλούς..." είναι πολύ σχετική... οι 2-3 που ίσως ξέρει ο αφηγητής δεν μπορεί να είναι "πολλοί..." - δεν προκύπτει από τις γραφές εκτός κι΄αν τους συγχέει με τους Τσερκέζους...
   

(*)
διαβάστε για τις σχέσεις των Ρωμιών της Σαμψούντας με τους Καππαδόκες  που ήλθαν στην πόλη τους εδώ

[πρώτη δημοσίευση 15.4.2019]

----------------------------------------------------------------------------------------- 

Χασάν Καλέ

ο "πόλεμος" του Γερμανού Καραβαγγέλη

➤ θα προσπαθήσουμε να μεταφέρουμε την εικόνα της δίκης των μελών του Δ.Σ. του συλλόγου ΟΡΦΕΥΣ της Αμισού στα δικαστήρια της Αμάσειας
➤ θέμα μας η επιστολή που βρέθηκε να αφορά τον σύλλογο ΟΡΦΕΥΣ και κυρίως το περιεχόμενο αυτής της επιστολής
➤ ο Ιάκωβος Κουλοχέρης και ο Παντελής Βαλιούλης ήταν δύο από μέλη του ΔΣ που καταδικάστηκαν σε 7,5 χρόνια φυλακή. Η δίκη έγινε το 1921

1. ας δούμε πως περιγράφει το περιστατικό με την επιστολή ο Ιάκωβος Κουλοχέρης στο βιβλίο του "η Αμισός και τα πάθη της"

[πρώτη δημοσίευση Μάρτιος 2017]

2. Να τι γράφει ο πρόεδρος του συλλόγου ΟΡΦΕΥΣ Παντελής Βαλιούλης στο δικό του βιβλίο "σελίδες εκ της συμφοράς του Πόντου 1921-1924". Η περιγραφή αφορά την εξέταση του συγγραφέα στο δικαστήριο της Αμάσειας :

3. Πάμε στο βιβλίο του Δ. Κουτσογιαννόπουλου "αναμνήσεις από τον Πόντο" ανάρτησή μας εδώ

 
4. χρονολογίες :
➤ ο Γερμανός Καραβαγγέλης έφτασε για πρώτη φορά στην Αμισό – Σαμψούντα στις 25.3.1908
➤ η επιστολή του Τσόντου έχει χρονολογία το 1908
➤ τα όπλα που βρίσκει ο Δ. Κουτσογιαννόπουλος στο δωμάτιο του πατέρα του είναι το καλοκαίρι του 1908

5. συμπεράσματα :
➤ το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι ο Γερμανός Καραβαγγέλης ξεκίνησε (μάλλον αυθαίρετα και χωρίς καμία θεσμική εξουσιοδότηση) τον "δικό του" πόλεμο με το που πάτησε το πόδι του στον Πόντο. Στα απομνημονεύματα του δεν αναφέρει τίποτα για αυτές τις μεθοδεύσεις με όπλα και βαρέλια λάδι. Σίγουρα ήταν προσχεδιασμένα από τον ίδιο και από τους συνεργάτες του στην Ελλάδα, αυτούς με τους οποίους συνεργάστηκε στον Μακεδονικό αγώνα. Δυστυχώς, υπήρξε κακός δαίμονας για τον Δ. Πόντο. Έτσι κατανοείται η δυσμένεια στην οποία περιέπεσε και "εξορίσθη" σε ασήμαντες μητροπόλεις της κεντρικής Ευρώπης. - βλέπε επίσης πέντε αναρτήσεις μας με τίτλο "ο παρορμητικός Γερμανός Καραβαγγέλης"
➤ το αντάρτικο ούτως η άλλως θα προχωρούσε όπως και προχώρησε γιατί οι φυγόστρατοι κάπου έπρεπε να κρυφτούν για να προστατέψουν την ζωή τους. Αργότερα πήραν στο βουνό και τις οικογένειες τους. Σιγά-σιγά αυτές οι ομάδες πλήθυναν όταν γενικεύθηκε η λιποταξία από τα αμελέ ταμπουρού αλλά και από τις πόλεις άρχισαν να φεύγουν οι νέοι προς το βουνό (βλέπε περίπτωση του ίδιου του Δ. Κουτσογιαννόπουλου, του Δημοσθένη Κελεκίδη, του Παντέλ Αγά κά...)

ο παρορμητικός Γερμανός Καραβαγγέλης - #5

➤ τελευταία ανάρτηση για το θέμα
   🔻 προηγούμενες αναρτήσεις :
             🔻 πρώτη εδώ
             🔻 δεύτερη εδώ
             🔻 τρίτη εδώ
             🔻 τέταρτη εδώ

➤ παραθέτουμε δύο σελίδες από το το βιβλίο του Δ. Φυλλίζη "οι τελευταίες ημέρες της Τραπεζούντας". Δείτε τι ειπώθηκε "κατά την μυστικήν συνεδρίασην".

➤ τελικά είμαστε πεπεισμένοι ότι ο Γερμανός Καραβαγγέλης, δυστυχώς, πολλές φορές δεν υπήρξε σώφρων όπως ο Χρύσανθος Τραπεζούντος. Η στάση του αυτή δημιούργησε τεράστια προβλήματα στον πληθυσμό της περιφέρειας του. Η ευθύνη του για την απόλυτη πρωτιά (*) είναι τεράστια. Οι πέντε αναρτήσεις μας με τις απόψεις που παρατίθενται βεβαιώνουν "του λόγου το αληθές".

 

 (*)
Είναι γνωστό ότι ο Δυτικός Πόντος είχε τις μεγαλύτερες απώλειες σε ανθρώπινες ζωές. Το 73.26% του πληθυσμού της περιφέρειας αυτής δεν επέζησε. Είναι το μεγαλύτερο ποσοστό απωλειών από όλες τις 6 εκκλησιαστικές περιφέρειες του Πόντου.

δυστυχώς ο Φυλλίζης
δεν διευκρινίζει ποια ήταν
"αυτά τα αδύνατα τα οποία μας επρότειναν"