Κοτήλια ή Κοτύλια Κερασούντας

▼ ενημερώνουμε την παρακάτω ανάρτηση μας μετά από κάποια στοιχεία που διαβάσαμε

🔻 χωριό Κοτύλια ή Κοτήλια Κερασούντας, σήμερα Gudul
🔻 βρίσκεται νότια της Δέρελης, περί τα 10 km (βλ. χάρτη)
🔻 τα παρακάτω στοιχεία από βιβλίο "Ανατολικός Πόντος" της Infognomon :

▼ πρώτη ανάρτηση 17.6.2015

 

1989, στην Πουλαντζάκη με το γκρούπ της Αδελφότητας Κρωμναίων Καλαμαριάς.

Κάποιοι μας είπαν ότι ένας Τούρκος, εκεί κοντά στο σπίτι του Ιασονίδη, έχει μια σφραγίδα την οποία βρήκε κάπου στον κήπο του (ή είναι προϊόν πλιάτσικου από τους παππούδες του ;;;). Είχε έτοιμα χαρτάκια και τα σφράγιζε τα οποία στην συνέχεια μοίρασε από 2-3 στον καθένα μας ελπίζοντας να πάρει καμιά λίρα.

 

Γεωργίου Π. Παρασκευόπουλου - ένας λαός, δύο πατρίδες - #2

➤ δεύτερη ανάρτηση από το βιβλίο "ένας λαός, δύο πατρίδες - Γουρούχ Κερασούντας, ο γενέθλιος τόπος - Αυγή Θεσσαλονίκης, τ' απάνεμο λιμάνι" / πρώτη εδώ 
➤ τα χωριά για τα οποία ο συγγραφέας δίνει συνοπτική περιγραφή είναι : Κιουρτίν, Σιούλη (Σϋλϋ), Γάλαν (Γάαλαν ή Γάγιαλαν ή Κάγιαλαν ή Καγιάαλαν), Γαργούντερε, Γιατμούς (Γιατμίς), Σπαχού (Ισπαχού ή Ισπαχή ή Σπαχή), Κιόπλη, Κουλάκαγια (Κουλάκ-Καγιά), βρύση Δεσπότ σουϊ, Πασλάχ (Μασλάχ), Μπαϊράμ-Τανισμά (Μπαϊράμ-Ταρισμά), Ανεάτ ή Ενεάτ, Γούζαλαν
➤ παρακάτω αναρτούμε την περιγραφή του χωριού Μπαϊράμ-Τανισμά

[πρώτη δημοσίευση 16.4.2018]

χάρτης από το βιβλίο

το Τιβάν Κερασούντας

➤ Τιβάν, κεφαλοχώρι της Κερασούντας με σχεδόν 2000 κατοίκους
➤ από το βιβλίο του Σάββα Ασλανίδη "η ωραία Κερασούντα" η αναφορά στο χωριό Τιβάν

[πρώτη δημοσίευση Απρίλιος 2016]

ο παραπάνω χάρτης υπάρχει σε πολύ μεγάλη ανάλυση για download εδώ

➤ επιπλέον στοιχεία...

➤ ρωτήθηκα από τον κατά το ήμισυ Τιβανότα ανεψιό μου εάν σήμερα υπάρχει ακόμα το χωριό Τιβάν. Κατά πάσα πιθανότητα δεν υπάρχει σήμερα οργανωμένος οικισμός του Τιβάν. Ενδεχομένως να υπάρχουν μερικά σπίτια ή εξοχικά, εκεί που παλιά ζούσαν Ρωμιοί

➤ παραθέτουμε σελίδα από το βιβλίο του Χρήστου Σαμουηλίδη "οδοιπορικό στον Πόντο" και επίσης σελίδα από τον οδηγό της Infognomon "Ανατολικός Πόντος". Ακολουθούν δύο τμήματα της περιοχής Κερασούντας από σύγχρονους χάρτες. Από αυτούς τους χάρτες καθώς και από τον οδηγό της Infognomon βγάνει το συμπέρασμα για μη ύπαρξη σύγχρονου Τιβάν

Γεωργίου Π. Παρασκευόπουλου - ένας λαός, δύο πατρίδες - #1

➤ ο πλήρης τίτλος του βιβλίου είναι "ένας λαός, δύο πατρίδες - Γουρούχ Κερασούντας, ο γενέθλιος τόπος - Αυγή Θεσσαλονίκης, τ' απάνεμο λιμάνι
➤ ο συγγραφέας, Πόντιος 3ης γενιάς, γεννήθηκε το 1953 στην Αυγή "...δεμένος συναισθηματικά με τις αλησμόνητες πατρίδες, το γενέθλιο τόπο των παππούδων του, τις οποίες επισκέφθηκε δύο φορές και... "...τ' ημσόν η καρδία τ' επέμνεν εκεί"
➤ εκδ. Κυριακίδη, 2007, σελίδες 168
➤ άλλες αναρτήσεις μας για τα χωριά του Γουρούχ εδώ και εδώ


[πρώτη δημοσίευση 15.4.2018]

Σαμψούντα - Κερασούντα / #2

➤ από το βιβλίο του Χρήστου Σαμουηλίδη "οδοιπορικό στον Πόντο", έκδοση του 1989
➤ το ταξίδι έγινε το καλοκαίρι του 1963 
➤ γράφει ο Χ. Σ. για τα χωριά : η Κερασούντα  είχε 79 ελληνικά χωριά
➤ την Κερασούντα την επισκέφθηκα το 1989...
είμαστε στην ακρόπολη της πόλης με το γκρούπ της Καλαμαριάς. εγώ έχω απομακρυνθεί από την ομάδα και πάω μπρός στο μνημείο του τέρατος, του τοπάλ οσμάν. ο συγχωρεμένος ο Βιόπουλος με φωνάζει έντρομος...
- τι δουλειά έχεις εκεί ;
- ψάχνω να δω που θα βάλω τα εκρηκτικά του αποκρίνομαι...
- εμ... απ' την ΑΡΓΩ δεν είσαι!!!

πρώτη δημοσίευση Ιούνιος 2019 - δεύτερο μέρος / πρώτο εδώ

από το λεύκωμα Μικρασιατικά παράλια – από τον Πόντο στη Μεσόγειο - 1998

χάρτης για download #2 : Κερασούντα - 2η έκδοση

δεύτερη έκδοση του χάρτη της ευρύτερης περιοχής Κερασούντας

• αρχείο : εικόνα σε .jpg
• σελίδες : μία
• pixels : 6300 Χ 4521
• μέγεθος αρχείου : 14,6 ΜΒ
• πηγή : Internet το γεωγραφικό υπόβαθρο - επεξεργασία δική μας - 13.10.2016
• κλίμακα : 1 : 200.000
• έκδοση αρχικού χάρτη (υπόβαθρο) : 1941 
• πτήση : η Κερασούντα και τα χωριά της εδώ

• download : εδώ
• δείγμα : 

Σαμψούντα - Κερασούντα / #1

➤ από το βιβλίο του Χρήστου Σαμουηλίδη "οδοιπορικό στον Πόντο", έκδοση του 1989
➤ το ταξίδι έγινε το καλοκαίρι του 1963 
➤ γράφει ο Χ. Σ. για τα χωριά : η Σαμψούντα είχε περίπου 250 μικρά ελληνικά χωριά, η Τσάρσαμπα 28, η Οινόη 14, τα Κοτύωρα 57. Δεν αναφέρει τα χωριά της Θέρμης και της Φάτσας
➤ ακολουθεί μικρό βιογραφικό του συγγραφέα
➤ μια δική μας αεροπορική περιήγηση από Σινώπη μέχρι Κοτύωρα εδώ
➤ ανάρτηση μας για την Θέρμη εδώ

πρώτη δημοσίευση Ιούνιος 2019 - πρώτο μέρος

ένα συγκινητικό οδοιπορικό στο Κουλάκ Καγιά

πρώτη δημοσίευση 28.2.2020

➤ εφ. ΠΟΝΤΙΑΚΗ ΓΝΏΜΗ - από το φύλλο, Ιανουάριου του 2020, ένα άρθρο που γράφει ο Μιχάλης Καϊκουνίδης
➤ δυτικοπόντιος ο Μιχάλης. μάλλον αυτός που περπάτησε περισσότερο από όλους τις πατρίδες του Δυτικού Πόντου και ελπίζουμε κάποτε να δούμε όλα τα οδοιπορικά του συγκεντρωμένα σε ένα βιβλίο...
➤ έχουμε αρκετές αναρτήσεις με άρθρα του αλλά και για το βιβλίο του "Σαμψούντα - πόλη της φωτιάς" εδώ

Air Pontus #24 : Κερασούντα - Καρακιόλ - Εγριμπέλ - Νικόπολη / 2η έκδοση

➤ δεύτερη έκδοση της πτήσης μας κατά μήκος του άξονα Κερασούντα - διάσελο Εγριμπέλ - Νικόπολη
➤ η ποιότητα του video είναι πολύ καλύτερη γιατί τώρα οι εγγραφές μας γίνονται "εσωτερικά" χωρίς δηλαδή την βιντεοσκόπηση της οθόνης όπως κάναμε δύο χρόνια πριν
➤ η επεξεργασία του video γίνεται με ένα πολύ καλό πρόγραμμα,
➤ διάρκεια πτήσης 7 λεπτά, υψηλής ανάλυσης - δείτε το σε μεγάλη εικόνα.

• η Air Pontus λοιπόν μας ταξιδεύει από την Κερασούντα μέχρι την Γαράσαρη και τα χωριά της περνώντας πάνω από τα βουνά. Πάμε στην Ι. Μ. Πρασσάρεως, βλέπουμε τα χωριά του Γουρούχ (ή Κιρίκ), το Κουλάκ Καγιά, το Καρακιόλ
• περνάμε το διάσελο στο Εγριμπέλ στα 2.100 μ. και κατηφορίζουμε προς περιφέρεια της Νικόπολης και του Επέch
• δείτε την περιγραφή της διαδρομής από το βιβλίο του Χρήστου Σαμουηλίδη "οδοιπορικό στον Πόντο" στην 1η έκδοση - ανάρτηση μας εδώ
• έχουμε επίσης μια πρόσφατη πτήση για τα χωριά του Κερασούντας εδώ

[πρώτη δημοσίευση Ιούλιος 2017]

ύψος διάβασης Εγριμπέλ 7.100 σε πόδια = 2.164 μέτρα

Video :

Άγιος Γεώργιος Πάτλαμα Κερασούντας : το κολαστήριο (*)

➤ Άγιος Γεώργιος Πάτλαμα Κερασούντας...
➤ ίσως είναι το πλέον αποτρόπαιο έγκλημα της γενοκτονίας της πρώτης περιόδου, αυτής των νεότουρκων (1914-1918)

➤ Πάτλαμα : "μικρό παραθαλάσσιο προάστιο της πόλης της Κερασούντας, κοντά στον ομώνυμο ποταμό, που απείχε από αυτήν περίπου δύο χιλιόμετρα. Κατά τον Α’ παγκόσμιο πόλεμο οι κάτοικοι του εξορίστηκαν στα ενδότερα της Μ. Ασίας, όπου αποδεκατίστηκαν κατά 80% από την πείνα, τις αρρώστιες και τις ταλαιπωρίες,
➤ στο προάστιο αυτό της Κερασούντας κατοικούσαν 25 οικογένειες και ήταν γνωστό για το παρεκκλήσι του Αγίου Γεωργίου, όπου κάθε χρόνο γινόταν μεγάλο πανηγύρι. Ο ναός του Αγίου Γεωργίου χρησιμοποιήθηκε ως φυλακή το 1917 για την κράτηση εξοριζόμενων Τριπολιτών και άλλων Ελλήνων, σε βάρος των οποίων διέπραξαν οι Τούρκοι φρικαλέες ωμότητες και κακουργήματα μέσα στον ιερό χώρο του και έξω από αυτόν" πηγή : Εγκυκλοπαίδεια του Ποντιακού Ελληνισμού
➤ ακολουθούν δύο σελίδες από το βιβλίο του Γ. Η. Σακκά και από το βιβλίο του Αγαθάγγελου Π. Τσαούση "η ιστορία του εν Πόντω χωρίου Χόψα" όπου υπάρχει εκτενής περιγραφή που δύσκολα "αντέχεται" το διάβασμά της, αναρτώ μόνο μία σελίδα...

(*) κολαστήριο = τόπος τιμωρίας, με βασανιστήρια (λεξικό Τεγόπουλος - Φυτράκης)

Γεώργιος Η. Σακκάς
"η ιστορία των Ελλήνων της Τριπόλεως του Πόντου"

από το βιβλίο
"η ιστορία του εν Πόντω χωρίου Χόψα"

παγκόσμια ημέρα της μητέρας - η μάνα...

απόσπασμα από την ανάρτησή μας "λέγαμε Ελλάδα και θαρρούσαμε πως ήταν εκκλησία…" - εδώ

 

"...Άη Βασιλειού παραμονή, εμένα, χήρα με τέσσερα παιδιά, με βγάλανε στο δρόμο {…} Με ξεχώρισαν από τους συγχωριανούς μου. Αυτοί είχαν άντρες, επαγγελματίες άντρες, που θα δούλευαν για λογαριασμό τους. Εγώ τι να τους κάνω, μια χήρα γυναίκα με τέσσερα ανήλικα μωρά. Νύχτα, παραμονή Άη Βασιλειού το 1916, κλείδωσα το σπίτι, πήρα μόνο ένα παπλωματάκι, τύλιξα το μωρό μου -τριών χρονών μωρό κορτσόπον ήτανε-, πήρα και τα άλλα τρία παιδιά μου, τους είπα να με κρατούν από το ρούχο μου για να τρέχουν κοντά μου, έβαλα το κλειδί στην τσέπη και πάγω. Πάγω, κι ο τσαρμαντάς ξοπίσω ακολουθά να μην τους φύγω. Κι έχω πάντα το μωρό στην αγκαλιά και τ’άλλα ακολουθούν. {…}

Ήταν χειμώνας, ένα μέτρο το χιόνι. Οι στρατιώτες οι Έλληνες το ανοίγανε για να περάσουμε. Εγώ έμενα πίσω, τρεις ώρες πίσω από το σεφκιέτ. Σήκωνα κι έσερνα παιδιά. Κάποτε ο τσανταρμάς με λυπότανε. Έβλεπε τα παιδιά, έπαιρνε ένα στην αγκαλιά του, τ’άφηνε όμως κοντά στο σταθμό, να μην τον δούνε οι άλλοι και βρει μπελά. Μιαν άλλη μέρα έφτασα πάλι εκεί που ήταν το σεφκιέτ. Τόπος δε βρέθηκε να κάτσω. Ήταν τα πόδια μου πρησμένα από το δρόμο. Κάθισα μέσα στα νερά κι έβαλα δίπλα μου και τα μικρά μου παιδιά. Ο Τούρκος, που εγύριζε με το φανάρι με είδε. Με λυπήθηκε. «Σήκω, κακομοίρη, από τα νερά» Σηκώθηκα, πήρα και τα παιδιά. Μας πήρε και μας πήγε σε έναν αχυρώνα. {…}

Μας ανακάτεψαν με άλλα χωριά. Κάποτε το μωρό μου από την πείνα και το κρύο πέθανε. Το κρύο κορμί του ακουμπά στο στήθος μου. Πορπάναμε, πορπάναμε και το νεκρό παιδί μου το έχω πάντα στην αγκαλιά μου. Που να το αφήσω, να μου το φάνε τα σκυλιά. Αργά το βράδον φτάσαμε σε ένα ρωμέικο χωριό. Τέσσερα γρόσια πήρε ένας Ρωμιός και πήγε να το θάψει. Τ’ άφησα και κλαίω…..

Πορπάναμε, πορπάναμε, πορπάναμε! «Λίγο ψωμόπον, λίγο ψωμόπον», ζητά το αγοράκι μου των δώδεκα χρονών, κι εγώ που να το βρω. Βάζω νερό ζεστό στο πιάτο. «Ελάτε, φάτε παιδιά». Αυτά τους έκανα για να τα ξεγελάσω. Και φτάσαμε στην άνοιξη. Κι ανοίγουνε τα δέντρα. Κι εμείς επέσαμε όλοι στα τρυφερά τους φύλλα. Τρώμε τα φύλλα, τρώμε τα χορτάρια. «Σαν τα γίδια πέσανε πάνω στα δέντρα», λέει ο τσανταρμάς μα δε μας διώχνει.

Ήρθε η άνοιξη και φτάσαμε στο καλοκαίρι. Έπαιρνα ένα-ένα καλαμπόκι, έσπανα πάνω στην πέτρα κι έκανα φαϊ στα παιδιά. Που φύγαμε περάσαμε από Γαράσαρη, πήγαμε μέσα Σεβάς (είναι η Σεβάστεια), Αμάσεια, γυρίσαμε πόλεις και χωριά {…}
Δυο Πάσχα κι ένα καλοκαίρι ακόμα κάναμε στα βουνά. Γυρίσαμε στην Κερασούντα με την ψυχή στο στόμα. Είχα χάσει το ένα παιδί στην εξορία, κινδυνεύω να χάσω και τα άλλα. Το ένα ήταν πρησμένο από το δρόμο και την πείνα. Μου πέθανε κι αυτό. Συ πλυσιματί το σκαφίδ’ το έβαλα και πήγα και το έθαψα στ’ αρμένικα νεκροταφεία. Τα δικά μας δε χωρούσανε πια….

Σταθήκαμε στην Κερασούντα. Έκανα χαμαλίκι και κοίταζα τα δυο παιδιά μου. Ύστερα ήρθε διαταγή από το Βενιζέλο να έρθουμε στην Ελλάδα. Δεν πιστεύαμε. «Δευτέρα Παρουσία», λέγαμε, «θα μας ρίξουν στη θάλασσα!». Με ένα τσουβάλι ψωμί μπήκα στο βαπόρι. Φτάσαμε στην Πόλη. Τότε στην Κερασούντα είχανε τον Οσμάν αγά. Ενώ ήμασταν στο λιμάνι, ήρθε και με το τούρκικο βαπόρι του χτύπησε το δικό μας. Δεν άντεξε το πλοίο κι έκανε μεγάλη τρύπα. Οι ναύτες έδωσαν σήμα και ήρθαν και μας άδειασαν.

Μετά, από την Πόλη με ελληνικά πλοία ήρθαμε στην Ελλάδα. Ένα μήνα γυρίζαμε στη θάλασσα. Γεμίσαμε ψείρα και οι περισσότεροι πέθαιναν. Μας έβγαλαν στο Βίδο, ένα νησάκι στην Κέρκυρα. Δεκαπέντε πηγάδια είχε, και τα στερέψαμε για να πλυθούμε! Και πεθαίναμε κάθε μέρα. Το νησάκι γέμισε μνήματα...."

βιβλία για Κερασούντιους αλλά και για όλους μας...

➤ σίγουρα υπάρχουν κι' άλλα πέρα από τα παρακάτω,
➤ σχολιάστε...

το Τσαγράκ της Κερασούντας - #2 : Πάσχα στο Τσαγράκ

➤ από το βιβλίο των Γεωργίου Α. Ανδρεάδη & Χρήστου Γ. Ανδρεάδη "το Τσαγράκ της Κερασούντας του Πόντου" αναρτούμε σήμερα τέσσερις σελίδες που αναφέρονται στην ημέρα του Λαζάρου, των Βαΐων, την Μ. Εβδομάδα και το Πάσχα
➤ πρώτη ανάρτηση εδώ
➤ τρίτη εδώ


[πρώτη δημοσίευση Απρίλιος 2016]