οι δάσκαλοι του γένους των Ποντίων : Γεώργιος Θ. Κανδηλάπτης – Κάνις (1881 – 1971)

πρώτη δημοσίευση στις  21.1.2016

➤ τα βιογραφικά του στοιχεία θα τα διαβάσετε στα οπισθόφυλλα των βιβλίων του παρακάτω. Ο Κανδηλάπτης και ο Φίλων Κτενίδης νομίζω ότι είναι οι κορυφαίοι δάσκαλοι τους γένους των Ποντίων. Ο πρώτος υπήρξε και ο μοναδικός που δίδασκε ως δάσκαλος και κατέγραφε τα πάντα, σα να διαισθανόταν ότι πρέπει όλος αυτός ο πολιτισμός των Ποντίων να καταγραφεί και να αποδοθεί στις επόμενες γενεές
➤ δεν γνωρίζω κατά πόσο ο οργανωμένος Πόντος τον έχει τιμήσει με ένα μνημείο, ένα δρόμο, ένας σύλλογος να φέρει τ’ όνομα του...
➤ το βιβλίο του "γεωγραφικόν και ιστορικόν λεξικόν..." έχει βοηθήσει τα μέγιστα στην ύλη αυτής της σελίδας. Είναι ένα καθημερινό εργαλείο αναφοράς και νομίζω ότι δεν πρέπει να λείπει από κανένα Κιμισχαναλή,
➤ έχουμε ετικέτα με το όνομα Κανδηλάπτης όπου θα βρείτε όλες τις σχετικές αναρτήσεις μας (22 μέχρι σήμερα 5.7.2019).

από το blog Άμαστρις του καλού
περιοδικού που δυστυχώς δεν βγαίνει πλέον

τα βιβλία του Κανδηλάπτη όπως φαίνονται
στην ιστοσελίδα ενός μεγάλου βιβλιοπωλείου

βιβλίο αναφοράς

ο Κανέτας Κανδηλάπτης γράφει
μια φορερή ηθογραφία με Ματσουκέτες με κέντρο την Λιβερά.
μακάρι να γινότανε θεατρικό έργο...

γιος του δάσκαλου, διαβάστε το,
προσέξτε την ημερομηνία θανάτου, 21.1.1941
(από τα ΧτΠ, 1945, τ. 15-16)

οι δάσκαλοι του γένους...

➤ αναρτούμε ένα αντιπροσωπευτικό κολάζ των λογίων, των δασκάλων της ράτσας μας

➤ ονόματα : Ιωάννης Αβραμάντης, Ξενοφών Άκογλου, Χρήστος Αντωνιάδης, Πολυχρόνης Ενεπεκίδης, Θ. Θεοφύλακτος, Γ.Θ. Κανδηλάπτης, Φ. Κτενίδης, Δ. Ψαθάς, Π. Μελανοφρύδης, Μ. Νυμφόπουλος, Η. Τσιρκινίδης, Γ. Σακκάς, Σ. Λιανίδης, Ιωακείμ Σαλτσής, Μ. Μεταλείδης και ο Σταυρέτες ο Δ.Κ. Παπαδόπουλος

➤ καταγωγές :

8 από Χαλδία και Μεσοχάλδιο

2 από Κοτύωρα (Άκογλου - Σαλτσής)

2 από Σάντα (Λιανίδης - Νυμφόπουλος)

2 από Σαμψούντα (Αντωνιάδης - Ενεπεκίδης)

1 από Τραπεζούντα (Δ. Ψαθάς)

1 από Τρίπολη (Γ. Σακκάς)

➤ ο σύνδεσμος παραπέμπει στην ετικέτα με όλους τους 28 δασκάλους που αναρτήσαμε βιογραφικά τους - εδώ

 

οι δάσκαλοι του γένους των Ποντίων : Ξενοφών Άκογλου (1895-1961)

➤ πρώτη δημοσίευση στις 28.11.2016
➤ Ξενοφών Άκογλου, ψευδώνυμο Ξένος Ξενίτας (1895-1961)

1. ο Ξενοφών Άκογλου, του Κοσμά και της Αφροδίτης, το γένος Γρηγοριάδη, γνωστός και με το ψευδώνυμο "Ξένος Ξενίτας", γεννήθηκε στη Σαμψούντα (Αμισό) το 1895. Πέρασε τα παιδικά του χρόνια στα Κοτύωρα (Ordu), όπου τελείωσε την αστική σχολή, και ύστερα φοίτησε στο γυμνάσιο της Αμισού. Το 1915 διέφυγε από την Τουρκία και πήγε στη Θεσσαλονίκη, όπου τον επόμενο χρόνο κατατάχθηκε εθελοντής στο στρατό της Εθνικής Άμυνας. Μετά το 1918 εκπαιδεύτηκε στη Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών, από την οποία αποφοίτησε με το βαθμό του ανθυπολοχαγού. Έλαβε κατόπιν μέρος στις επιχειρήσεις της μικρασιατικής εκστρατείας. Μονιμοποιήθηκε και παρέμεινε στο στρατό μέχρι το 1935, οπότε αποστρατεύθηκε με το βαθμό του ταγματάρχη. Επαναστρατεύτηκε, ωστόσο, το 1940-1941 και από το αλβανικό μέτωπο έστελνε ανταποκρίσεις στα Νεοελληνικά Γράμματα, τις οποίες αναδημοσίευσε συμπληρωμένες το 1945 στην Αθήνα με τον τίτλο Το θαύμα της Αλβανίας απ’ τη σκοπιά της ΙΙΙ Μεραρχίας.

➤ εργογραφία και συλλογή λαογραφικού υλικού 
ο Άκογλου δημοσίευσε μεγάλο αριθμό άρθρων σε διάφορα περιοδικά (Αρχείον Πόντου, Μικρασιατικά Χρονικά, Ποντιακή Εστία, Νεοελληνικά Γράμματα και ιδιαίτερα στα Χρονικά του Πόντου, των οποίων υπήρξε διευθυντής καθ’ όλη τη διάρκεια της έκδοσής τους) και τέσσερα βιβλία, χρησιμοποιώντας συνήθως το ψευδώνυμο "Ξένος Ξενίτας". Εκτός από το θαύμα της Αλβανίας απ’ τη σκοπιά της ΙΙΙ Μεραρχίας εξέδωσε ένα λογοτεχνικό έργο, τα Διηγήματα ηθογραφικά, από τη ζωή της ταβέρνας και των ψαράδων (Αθήνα 1939), και το θεατρικό Ακρίτας, γραμμένο στην ποντιακή. Το έργο αυτό (ιστορικό δράμα σε πέντε πράξεις και μια εικόνα), για το οποίο ο Άκογλου πήρε έπαινο από τον Καλοκαιρίνειο διαγωνισμό το 1945, αφορά τη δράση των Πόντιων οπλαρχηγών και των αντάρτικων σωμάτων τους την περίοδο 1914-1923. Ο συγγραφέας στόχευε αρχικά στη σύνταξη μελέτης, αλλά ελλείψει των απαιτούμενων πηγών αναγκάστηκε να συνθέσει το δράμα αυτό, το οποίο, μάλλον λόγω βαρύτητας, δε φαίνεται να σημείωσε μεγάλη επιτυχία επί σκηνής.

➤ το σημαντικότερο όμως έργο του υπήρξε το δίτομο Από τη ζωή του Πόντου, λαογραφικά Κοτυώρων. Καρπός μακράς και επίπονης διαδικασίας συλλογής λαογραφικού υλικού από Κοτυωρίτες διεσπαρμένους ανά την Ελλάδα (Αθήνα, Πειραιάς και προάστια, Θεσσαλονίκη, Κατερίνη, Κιλκίς), το βιβλίο χαρακτηρίστηκε ένα από τα πληρέστερα του είδους. Ο Άκογλου, εκτός του ότι δίνει μια ολοκληρωμένη και λεπτομερή περιγραφή της ζωής στα Κοτύωρα (κύκλος ζωής, κοινοτική και οικονομική οργάνωση, έθιμα και δοξασίες) που πληροί τις προδιαγραφές της κλασικής λαογραφίας, καταβάλλει προσπάθεια να είναι αντικειμενικός, πράγμα εξαιρετικά σπάνιο σε τέτοιου είδους συλλογές. Τα Λαογραφικά Κοτυώρων δε συνθέτουν μία ειδυλλιακή εικόνα της ιδιαίτερης πατρίδας του: έστω και αποσπασματικά, αναφέρονται στις ενδοκοινοτικές συγκρούσεις, στις ταξικές διαφορές, στην περιορισμένη καλλιτεχνική κίνηση του τόπου. Με λίγα λόγια δίνουν, πολύ περισσότερο από τα αναλόγου περιεχομένου έργα άλλων συλλεκτών, την αίσθηση στον αναγνώστη ότι έχει να κάνει με μια πραγματική, ζωντανή κοινωνία και όχι με μια ουτοπική ανασύνθεση της χαμένης πατρίδας.

➤ ο Άκογλου πέθανε στην Αθήνα το Δεκέμβριο του 1961.
πηγή : pontos-news

2. Άκογλου Ξενοφών (Ξένος Ξενίτας), 1895 Αμισός – 1961 Αθήνα.
λαογράφος και λογοτέχνης. Φοίτησε στο γυμνάσιο Αμισού. Κατέβηκε στη Θεσσαλονίκη το 1915 και το 1916 κατατάχτηκε εθελοντής στο στρατό Εθνικής Άμυνας και τραυματίστηκε στη μάχη του Σκρα. Το 1918 φοίτησε στη σχολή υπαξιωματικών, ενώ το 1919 αποσπάστηκε με το βαθμό του εφέδρου υπολοχαγού στο τάγμα εθελοντών του Πόντου. Αποστρατεύτηκε το 1935 με το βαθμό του ταγματάρχη.
 
➤ σε όλη τη ζωή του ασχολήθηκε με τη λαογραφία και τη λογοτεχνία. Ανάμεσα στα έργα του έγραψε και το μνημειώδες έργο "λαογραφικά Κοτυώρων Α’ τόμος" το 1939, το οποίο βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών. Τα "Λαογραφικά Κοτυώρων Β’ τόμος" εκδόθηκαν μετά το θάνατό του το 1964. Υπήρξε άριστος συλλέκτης και ως γνώστης βυζαντινής μουσικής συγκέντρωσε πολλές μελωδίες δημωδών ασμάτων και χορών των Ποντίων των Κοτυώρων.
πηγή : ΕΠΜ

3. αναρτήσεις μας :
• από την ζωή του Πόντου – Λαογραφικά Κοτυώρων εδώ
• Χρονικά του Πόντου  εδώ
• για την επιβίωση των παραδόσεών μας εδώ
• Χριστού 1941 τη χρονίας εδώ 
• ανέκδοτα Κοτυώρων και Σταυρίν εδώ

4. το βιβλίο του "Λαογραφικά Κοτυώρων" έκδοση 1939 - σελίδες 540 σε ψηφιακή μορφή (αρχείο pdf) εδώ

ΠΕ, 1961, 143-144

οι δάσκαλοι του γένους των Ποντίων : Γεώργιος Ηλία Σακκάς (1900 - 1991)

➤ ίσως να είναι ο σκληρότερα δοκιμασθείς "δάσκαλος του γένους" από τις θηριωδίες των Τούρκων
➤ είναι ο συγγραφέας του βιβλίου "η ιστορία των Ελλήνων της Τριπόλεως του Πόντου" - ανάρτηση μας εδώ
➤ γεννήθηκε το 1900 και απεβίωσε το 1991
➤ στην ετικέτα "Τρίπολις" θα βρείτε όλες τις αναρτήσεις μας για την περιοχή.

[πρώτη δημοσίευση 18.6.2016]

1. συνοπτικό βιογραφικό Γ. Σ. από την Εγκυκλοπαίδεια του Ποντιακού Ελληνισμού.

2. από την περιπετειώδη ζωή του στην Ελλάδα και τα χρόνια της επιβίωσης.
 Δείτε την συμπεριφορά του κλασικού Πόντιου... (από το βιβλίο του)

 

3. αναφορά στην αδικοχαμένη συμβία του Αθηνά και την οικογένεια του.

οι δάσκαλοι του γένους των Ποντίων : Δημήτρης Κ. Παπαδόπουλος - Σταυριώτης (1895 - 1972)

ενημέρωση 20.4.2020

➤ πολύ τυχεροί οι "Χάλυβες" !!!
➤ τα πάντα ή τα περισσότερα έχουν καταγραφεί από τους λόγιους της περιοχής
➤ ο Δημήτριος Κ. Παπαδόπουλος, ο Σταυριώτης όπως υπογράφει, δεν άφησε τίποτα που να μην το περιγράψει, να μην το αναφέρει στα περιοδικά της πρώτης περιόδου καθώς και στο βιβλίο του "Αρχείον Σταυρί". Ένα μικρό βιογραφικό του από τον συμπατριώτη του Ηλία Τσιρκινίδη και από το βιβλίο του πρώτου - ανάρτηση μας εδώ
➤ ακολουθεί το λήμμα από την Εγκυκλοπαίδεια του Π.Ε.
➤ είκοσι-μία αναρτήσεις μας μέχρι σήμερα (20.4.2020) για τον Δ. Κ. Παπαδόπουλο εδώ

ο τελευταίος διευθυντής του Φροντιστηρίου Τραπεζούντας : Ισραήλ Βασιλειάδης

πρώτη δημοσίευση Ιούνιος 2016
 
➤ διαβάζαμε και μας έκανε εντύπωση το παράξενο όνομά του. Ισραήλ...
➤ ήταν ο τελευταίος Διευθυντής στο Φροντιστήριο Τραπεζούντας
➤ από οικογένεια κλωστών, στην περιοχή με τους περισσότερους (μάλλον) κλωστούς, την κοιλάδα του Γιαγλίτερε της Χαλδίας
➤ το χωριό του ήταν το Νατσαράντων, πάνω στο ποτάμι
➤ άρθρο από τα Ποντιακά Φύλλα, έτος 1937, τεύχος 16.

από την σελίδα Αροθυμία σ' ...

 

 

άρθρα του Ισραήλ Βασιλειάδη στο ψηφιακό αρχείο της ΕΠΜ

από το βιβλίο του Γ.Θ. Κανδηλάπτη "γεωγραφικόν και ιστορικόν λεξικόν"

οι δάσκαλοι του γένους των Ποντίων : Φίλιππος Χειμωνίδης (1875 - 1923)

➤ από την Σάντα, καθηγητής στο Φροντιστήριο της Τραπεζούντας με λαμπρές σπουδές στην Αθήνα
➤ έγραψε ένα πολύτιμο βιβλίο το οποίο αναζητούμε ακόμη, είναι το "ιστορία και στατιστική της Σάντας"
➤ διαβάστε την ανάρτηση (την προσυπογράφουμε !!!) του Δημήτρη Πιπερίδη για το "χαμένο" βιβλίο (*) εδώ
➤ δείτε παρακάτω τι γράφει η Εγκυκλοπαίδεια του ΠΕ για τον Χειμωνίδη καθώς επίσης και ο Μητροπολίτης Χρύσανθος στο μνημειώδες έργο του "η Εκκλησία της Τραπεζούντας"
➤ στην ψηφιακή βιβλιοθήκη της ΕΠΜ υπάρχουν μερικά άρθρα του Χειμωνίδη Ε. και Ευρ. - είναι του Ευρυπίδη Χειμωνίδη, υιού του Φίλιππου
➤ για τον έτερο λόγιο της Σάντας, τον Μιλτιάδη Νυμφόπουλο, ανάρτησή μας εδώ

(*) βρίσκεται σε ψηφιακή μορφή στην σελίδα της "ψηφιακής Σάντας"

[πρώτη δημοσίευση Απρίλιος 2018]

Ευρυπίδης Χειμωνίδης, δεύτερος από πάνω-δεξιά - σίγουρα ο υιός του

οι σωστές ημερομηνίες : 1875 - 1923

 

διδάσκαλος του γένους : Περικλής Σ. Τριανταφυλλίδης (1818 - 1871)

πρώτη δημοσίευση 4.9.2022

🔻 Περικλής Τριανταφυλλίδης (Τραπεζούντα 1818 - Κερασούντα 1871)

🔻 "πρώτω διδάξαντι νάματα εθνικής παιδείας" - δείτε πρώτη εικόνα

🔻 συγκεντρώσαμε ό,τι είχαμε στην ψηφιακή μας βιβλιοθήκη

🔻 αναζητήσατε στο δίκτυο τα βιβλία του που αναφέρονται στο κείμενο που ακολουθεί.\

🔻 πηγές : ΕΠΜ, Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού, εγκυκλοπαίδεια του Π.Ε., internet

🔻 "Η ΠΑΤΡΙΣ ΕΥΓΝΩΜΩΝ ΔΙΔΑΚΤΩΡΙ ΑΥΤΗΣ ΠΕΡΙΚΛΕΙ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΔΗ"

 

 

οι δάσκαλοι του γένους των Ποντίων : Ελευθέριος Ελευθεριάδης ( 1910 - 1988 )

σαν σήμερα, 16.8 του 1988 έφυγε από την ζωή ο Ελευθέριος Ελευθεριάδης

➤ από τους πλέον αγαπημένους μου συγγραφείς, φαίνεται και από το πλήθος των αναρτήσεων μας με δικά του άρθρα - δείτε τα στην ετικέτα Ε. Ελευθεριάδης εδώ
➤ γεννήθηκε στην Λαραχανή Ματσούκας και πέθανε στην Τραπεζούντα κατά την διάρκεια του 3ου προσκυνήματος στην γενέτειρα
➤ η παρούσα ανάρτηση εντάσσεται στην κατηγορία των δασκάλων του γένους των Ποντίων, αυτών που μας γαλούχησαν την αγάπη και το πάθος για κάθε τι Ποντιακό, σε όλους αυτούς που χρωστάμε απεριόριστη τιμή
➤ η τελευταία φωτογραφία είναι δική μας και τραβήχτηκε το 2002 στην Π. Σουμελά του Βερμίου, εκεί που αναπαύεται παρέα με τον Ζώρα...

[πρώτη δημοσίευση 30.8.2018]

2008 - οκτασέλιδο αφιέρωμα του περιοδικού

από την εγκυκλοπαίδεια του ΠΕ

η φώτο από τα ΠΟΝΤΙΑΚΆ καθώς και οι επόμενες δύο

Π. Σουμελά Βερμίου - 2002

οι δάσκαλοι του γένους των Ποντίων : Ηλίας Τσιρκινίδης (1915 - 1999)

πρώτη δημοσίευση Νοέμβριος 2016

➤ από την νεότερη γενιά των δασκάλων του Ποντιακού Ελληνισμού που φιλοξενεί αυτή η σειρά των αναρτήσεων μας. Παραθέτουμε την βιογραφία του Ηλία Τσιρκινίδη, από την ιστοσελίδα της Επιτροπής Ποντιακών Μελετών.

[ Γεννήθηκε στο Νοβοροσίσκ της Ρωσίας το 1915 από γονείς καταγόμενους από το χωριό Σταυρίν της Χαλδίας. Το 1925 ήρθε με την οικογένειά του στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκε στην Καλλιθέα Αττικής.

Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Οικονομικών Επιστημών και το 1941 διορίστηκε στο Δημόσιο, αφού προηγουμένως είχε εκπληρώσει τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις και μετά τη συμμετοχή του στον Ελληνοϊταλικό πόλεμο, ως έφεδρος ανθ/γός. Διετέλεσε έπαρχος Σιντικής, Γρεβενών, Παιονίας, Διδυμοτείχου και Ορεστιάδας και νομάρχης Θεσπρωτίας, Λευκάδας και Καβάλας, από όπου και συνταξιοδοτήθηκε το 1965. Εξαιρετική κρίθηκε παντού η διοικητική του ικανότητα και γι’ αυτό τιμήθηκε με το Μετάλλιο εξαιρέτων πράξεων, με τον Χρυσούν Σταυρόν του Τάγματος των Ταξιαρχών του Γεωργίου Α’ και το παράσημο της Λεγεώνος της Τιμής της Ιταλικής Δημοκρατίας.

Στον ποντιακό λογοτεχνικό ορίζοντα πρωτοεμφανίστηκε ο Ηλίας Τσιρκινίδης το 1939, με το ποίημά του "Το Γήτεμαν", που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Ποντιακά Φύλλα". Το πρώτο ποίημα ακολούθησαν κι άλλα : "Ο Τσοπάνον, Η Μάννα, Ο Τραβωδιάνον, Ο Δήμον ο Κεμεντζετσής" κι άλλα που δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό "Χρονικά του Πόντου".

Το 1958 τυπώνει την πρώτη ποιητική του συλλογή με 15 ποιήματα και με τίτλο "Το Γήτεμαν και άλλα ποιήματα", και το 1983 τη δεύτερη με 29 ποιήματα και με τίτλο "Το Μένεμαν κι άλλα ποιήματα". Όλα τα ποιήματα του Ηλία μιλούν για τον Πόντο, για τη ζωή στον Πόντο. Αποτελούν αναδρομή νοσταλγική ανθρώπου που γεννήθηκε, έζησε και μεγάλωσε στον Πόντο, παρότι δεν γεννήθηκε εκεί.

Βαθύς γνώστης της ποντιακής διαλέκτου, ο Ηλίας Τσιρκινίδης άφησε τη σφραγίδα του και στο Ποντιακό Θέατρο. Ένα από τα έργα του "Δαβίδ ο Μέγας Κομνηνός", σε σκηνοθεσία του ιδίου, ανέβηκε από την Ποντιακή Σκηνή του Καλλιτεχνικού Οργανισμού Ποντίων Αθηνών, το 1983.

Όπως και τα ποιήματά του, έτσι και τα θεατρικά του έργα, "Τ’ όρωμαν και το κρίμαν" 1985, "Ο πόλεμον κατάρα έν", "Ιωάννης Καλογιάννης Μ. Κομνηνός" και με τον ίδιο τίτλο στη δημοτική, "Τη Τρίχας το γεφύριν", χαρακτηρίζονται για το πλούσιο λεξιλόγιο, την ομαλή και γνήσια ποντιακή διάλεκτο και τη λατρεία για καθετί ποντιακό.

Το 1990 σε μία έκδοση με τίτλο "Ο Τραβωδάνον", περιλαμβάνει τις δύο προηγούμενες συλλογές, "Το Γήτεμαν" και "Το Μένεμαν" και τα ποιήματα που μέχρι τότε έγραψε, εννέα στο σύνολο, με εισαγωγικό τίτλο "Στοχασία".

Ακούραστος εργάτης του ποντιακού πνεύματος τα τρία τελευταία χρόνια μας άφησε δύο πρωτότυπες εργασίες του :

α) Το 1996, την εργασία με τίτλο "Πόντιοι Ποιητές – Ανθολόγιο", έκδοση του Συλλόγου Ποντίων "Αργοναύται-Κομνηνοί" και
β) Το 1998, την εργασία με τίτλο "Ποντιακά Δημοτικά Τραγούδια", έκδοση του ιδίου.

Το 1967 ο Ηλίας Τσιρκινίδης πρωτοστατεί στην ίδρυση του Καλλιτεχνικού Οργανισμού Ποντίων Αθηνών, του οποίου αναλαμβάνει την Προεδρία. Με αξιόλογους Πόντιους σκηνοθέτες και θερμούς νέους Πόντιους καλλιτέχνες, δημιουργεί την Ποντιακή Σκηνή του Κ.Ο.Π.Α. και ανεβάζει μέχρι το 1991 έντεκα ποντιακά θεατρικά έργα. Προκηρύσσει και φέρνει σε πέρας πέντε θεατρικούς διαγωνισμούς συγγραφής έργων στην ποντιακή διάλεκτο και παίρνει μέρος σε διεθνή φεστιβάλ ερασιτεχνικού θεάτρου (Detroit, Los Angeles, Κύπρος). Επιβράβευση των προσπαθειών του ήταν το Ευρωπαϊκό βραβείο Λαϊκής Τέχνης, από το ίδρυμα F.V.S. του Αμβούργου, το 1980.

Για την προσφορά του στα Ποντιακά, τιμήθηκε με δίπλωμα τιμής από το σωματείο "Παναγία Σουμελά" Θεσ/νίκης, από την Ομοσπονδία Ποντιακών Σωματείων Γερμανίας, από τον Κ.Ο.Π.Α., την Ένωση Ποντίων Σουρμένων κ. ά. Ο ίδιος με την μετριοφροσύνη που τον διέκρινε δεν αποζητούσε τιμές ούτε δικαιώματα για τον πλούσιο θησαυρό που μας άφησε. Στο "Τετράδιο", τελευταίο ποίημα της Συλλογής του "Ο Τραβωδάνον", γράφει :

Έναν εγκάλιαν μάραντα έγκα ασ’ σόν παρχάριν

κ’ εντάμαν το τετράδιον όθεν τα τραβωδίας

ντό έγραψα με την σειράν, ‘ς σα χρόνια ντό εδέβαν.

Ευρετικά ‘κι ψαλαφώ, τάξιμον ‘κι αναμένω

Οι Πόντιοι τον τίμησαν ιδιαίτερα, τον έβαλαν στην καρδιά τους, στην ψυχή τους. Τον αποκάλεσαν "ο Παλαμάς των Ποντίων".

Στην Επιτροπή Ποντιακών Μελετών υπήρξε ενεργό μέλος και μέλος του Δ.Σ. Στη Βιβλιοθήκη και στο αρχείο της ΕΠΜ έχει δωρίσει τις εργασίες του καθώς και ένα μέρος του προσωπικού του αρχείου. Απεβίωσε την 1η Μαρτίου 1999 ]

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

➤ η σελίδα μας έχει μέχρι τώρα αναρτήσει αρκετά ποιήματα του Ηλία Τσιρκινίδη. Δείτε την ετικέτα με τ' όνομα του. Παρακάτω θα αναρτήσουμε μια επιστολή που εστάλη στα ΧτΠ και δημοσιεύτηκε στο τεύχος 14 του 1945. Αυτήν την φορά το ποίημα το γράφει ο συμπατριώτης του ΗΤ, ο Παντελής. Στην επιστολή προσέξτε την φράση... "Νέπε! Εσύ πολλά αφωρισμένον μωρόν εξέβες..."