ανεκδοτάκια από τα ΧτΠ

7 ανέκδοτα από την πατρίδα ...

• από ένα η Τραπεζούντα, Ματσούκα και Χαλδία. Τέσσερα τα Κοτύωρα ...
• φυσικά όλα στα Ποντιακά (με λεξιλόγιο)
• ΧτΠ, τ. 19-20 (Μάρτιος - Απρίλιος 1946)

Νικολοβάρβαρα...

ΠΦ, 1938, τ. 25, λαϊκόν Ποντιακόν εορτολόγιον
του Π. Μελανοφρύδη

οι μουριές του Πόντιου... (Ιανουάριος 2015)

...τα στέκια της καρδιάς μας

➤ εις μνήμην Μυρώδη Λυκίδη - 20.6.2019

➤ οικογενειακό "ουζερί μεζεδοπωλείο" με πολύ καλό φαγητό και κυρίως καλούς ανθρώπους. Η ψυχή του μαγαζιού ο Γιάννες, ο μονόΓιαννες. Σπάνιος και αυθεντικός τεμέτερον ο Γιάννες, ασο Κιλκίς μερέαν. Στην πλατεία της Νέας Πεντέλης, στον πεζόδρομο. Μην ξεχάσετε να παραγγείλετε κεμπάπια (τα φέρνει από Θεσσαλονίκη) και καβουρεμένα καρτόφ(εα)

[πδ Ιανουάριος 2015]

ο Μυρώδης με τον Γιάννεν

Μυρώδης, Πολυχρόντς, ο Σωτήρης ο Λυκίδης και ο Γιάννες

βιογραφίες : Πάνος Α. Ηλιάδης ( 1923 - 2010 )

➤ γεννήθηκε στη Σεβαστούπολη της Ρωσίας το 1923. Γονείς του ήταν ο Ανέστης Π. Ηλιάδης και η Ελισάβετ Α. Ανδρονίκου. Και οι δύο κατάγονταν από την Τρίπολη του Πόντου. Ο παππούς του ήταν σιτέμπορος και οι αναμνήσεις του από την παιδική ηλικία στη Ρωσία ήταν συγκινητικές.

➤ τον Μάιο του 1930 αναγκάστηκαν, λόγω του καθεστώτος, να έλθουν στην Ελλάδα. Εδώ τους υποδέχθηκε η οικογένεια του αδελφού του Θεόδωρου, που είχε καταθέσει στην τράπεζα το μερίδιο της αποζημίωσης που δικαιούνταν. Με τη μικρή αυτή αποζημίωση αγόρασαν ένα μικρό σπιτάκι (δωμάτιο και ψευτοκουζίνα) στον συνοικισμό Χαροκόπου, στο προαύλιο της Σχολής. Εκεί μέσα βίωσε τη φτώχεια, αλλά και την αγάπη και αλληλεγγύη των δικών του.

➤ οι γονείς του, εργαζόμενοι και οι δύο, αγωνίζονταν για την επιβίωση της πενταμελούς οικογένειάς τους και ο ίδιος από 10 ετών εργαζόταν τα καλοκαίρια για να τους βοηθήσει. Αγαπούσε πολύ τα γράμματα και ιδιαίτερα τα μαθηματικά, στα οποία, από τα μαθητικά θρανία του Γυμνασίου Καλλιθέας, διακρίθηκε. Από μαθητής της Γ’ τάξεως έκανε ιδιαίτερα μαθήματα κι έτσι εξοικονομούσε τα έξοδά του.

➤ το 1940 τους μεταστέγασαν στα προσφυγικά της Άνω Νέας Σμύρνης. Εδώ άρχισαν τα δύσκολα χρόνια της εφηβείας του. Στην Κατοχή φόβος, πείνα, αλλά και αγώνας για επιβίωση και ανθρωπιά. Το πείσμα και η αγάπη του για μάθηση του έδιναν κουράγιο να συνεχίσει. Το 1942 εισήχθη στη Μαθηματική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Γράφει στο ημερολόγιό του "…καθημερινά πεινασμένος ποδαρόδρομο πήγαινα στο Πανεπιστήμιο, τις πιο πολλές φορές πεινασμένος, πολλές φορές λιποθυμούσα…"

➤ στη διαδήλωση εναντίον της επιστρατεύσεως τραυματίστηκε, αλλά τον φυγάδευσαν οι Έλληνες γιατροί του Νοσοκομείου και δεν συνελήφθη. Εργαζόταν μαζί με τον πατέρα του στο αεροδρόμιο Χασανίου (σήμερα περιοχή ΕΔΕΜ) για να επιβιώσουν και να συντηρήσουν την οικογένειά τους. Τέλος το 1948 πήρε το πτυχίο του και διορίστηκε καθηγητής. Μεσολάβησε η στρατιωτική του θητεία, ως έφεδρος Ανθυπολοχαγός. Τον Αύγουστο του 1949 παντρεύτηκε τη γειτονοπούλα του Αγαθή Κωνσταντινίδου, της οποίας έκανε ιδιαίτερα μαθήματα. Από το 1951 υπηρέτησε σε πολλά σχολεία, στην Καλαμαριά Θεσσαλονίκης, στην Αθήνα ως βοηθός Επιθεωρητού, στη Νέα Σμύρνη, στα Τρίκαλα, στην Κεφαλλονιά και στα Γρεβενά. Έφτασε μέχρι το βαθμό του Γεν. Επιθεωρητή και παραιτήθηκε μετά από υπηρεσία 35 ετών. Αγαπούσε πολύ τη δουλειά του και ιδιαίτερα τα παιδιά. Έγραψε ένα εγχειρίδιο για τις σχολικές Εφορείες, υποδειγματικό στο είδος του.

➤ απέκτησε δύο κόρες, την Ελισάβετ, Φυσικό και την Ελένη, Νηπιαγωγό. Αξιώθηκε στη ζωή του να δει 8 εγγόνια και 2 δισέγγονα, τα οποία υπεραγαπούσε και ήταν υπερήφανος γι’ αυτά. Σ’ όλα τα εγγόνια του μετέδωσε την αγάπη του για τα γράμματα, όλα πήραν πτυχία ανώτατης ή ανώτερης σχολής. 

➤ μετά τη συνταξιοδότησή του ασχολήθηκε με τα σωματεία και τους συλλόγους, όπως το Σύλλογο Προσφύγων και Οικιστών Ν. Σμύρνης, την Εστία, τον Πανιώνιο, τους "Αργοναύτες-Κομνηνούς", την Αδελφότητα Τριπολιτών Πόντου και την Επιτροπή Ποντιακών Μελετών.

➤ ήταν υποδειγματικός σύζυγος, εξαίρετος πατέρας και υπέροχος παππούς. Όλοι όσοι τον γνώρισαν θα τον θυμούνται για πολλά χρόνια.

➤ απεβίωσε στις 4 Μαρτίου 2010.

[από την σελίδα της ΕΠΜ] 

Καθημερινή για το κολέγιο Ανατόλια

➤ την Κυριακή 12 Ιουλίου 2015 η εφημερίδα Καθημερινή είχε μία σελίδα για το κολέγιο Ανατόλια
➤ άλλη ανάρτηση μας για το κολέγιο Ανατόλια βιβλίο : ξημερώνει...

[πδ 5.12.2015]

αφιέρωμα στην Κρώμνη - 4ο μέρος

πρώτη δημοσίευση 27.11.2016

➤ 4ο μέρος του αφιερώματος
    • πρώτο μέρος εδώ
    • δεύτερο  εδώ
    • τρίτο  εδώ
➤ πως απέκτησαν προνόμια από τον Σουλτάνο και πέτυχαν την επέκταση των συνόρων της Κρώμνης μέχρι το Χοτζά Μεζαρί και Λαραχανή, ίσως εις βάρος άλλων χωριών...
➤ αν δεν γινόταν η ανταλλαγή των πληθυσμών του 1923, τώρα η Κρώμνη ίσως ήταν κυρίαρχο κράτος...

ΠΕ, 1983, τ. 49

 

γιαγιά Αφροδίτη...

➤ από το βιβλίο του Γιώργου Ανδρεάδη, Ακρίτεια - σελ. 26 - εις μνήμην Γ. Ανδρεάδη
➤ όλες οι μέχρι σήμερα αναρτήσεις μας για τον Γ. Ανδρεάδη εδώ 

 

[πρώτη ανάρτηση : 8 Φεβρουαρίου 2015]

 

ΧτΠ 1946 - ανέκδοτα από την πατρίδα...

➤ τέσσερις χορταστικές σελίδες με ανέκδοτα από τις περιοχές Κοτύωρα, Πουλαντζάκη, Σταυρίν και Ματσούκα
➤ όλα στα Ποντιακά, γραμμένα από λόγιους των παραπάνω περιοχών
➤ ...κοντολογίς, μάθημα Ποντιακής γλώσσας
➤ Χρονικά του Πόντου, 1946, τ. 23-24

Δ. Ψαθά, γη του Πόντου - #05

➤ πέμπτη ανάρτηση : κάθε νύχτα 2-3 τουρκοχώρια λάμπουν από φωτιές ...
➤ από το αντάρτικο του Δυτικού Πόντου - αντίποινα κατά των τούρκικων χωριών
➤ οι προηγούμενες αναρτήσεις της ίδιας σειράς : 
     1η -  2η  -  3η  -  4η

όλες οι αναρτήσεις για τον Δ. Ψαθά στην ομώνυμη ετικέτα

Δ. Ψαθά, γη του Πόντου - #04

➤ 4η συνέχεια με τις παιδικές θύμισες του Δημήτρη Ψαθά. Οι Ρώσοι στην Τραπεζούντα και η αποχώρηση τους μετά τις πολιτικές αλλαγές στην χώρα τους.Τα δεινά του Ποντιακού Ελληνισμού θα ξαναρχίσουν πιο έντονα.

• 14 Μαρτίου 1916 : μπαίνουν οι Ρώσοι στην Τραπεζούντα
• 25 Οκτωβρίου 1917 : Ρώσικη επανάσταση (Λένιν)
• Μάρτιος 1918 : αποχώρηση Ρωσικών στρατευμάτων από Τραπεζούντα

Δ. Ψαθά, γη του Πόντου - #03

η ειρηνική περίοδος #3 

➤ συνεχίζουμε τις παιδικές μνήμες του Δ. Ψαθά. Διαβάστε για την εξόντωση του λιονταριού, το τηλέφωνο, τον τσίνο αλλά και την έναρξη των δεινών με τον εκτοπισμό - γενοκτονία των Αρμενίων.

πρώτο μέρος εδώ 
δεύτερο εδώ

(1)
Α΄ παγκόσμιος πόλεμος
11 Ιουλίου 1914-13 Οκτωβρίου 1918  (~ 40 μήνες)
Τριπλή συνεννόηση (Αντάντ) : Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία, Ελλάδα
εναντίον των : Γερμανία, Αυστροουγγαρία, Ιταλία (+Τουρκία, +Βουλγαρία)

(2)
Ιούνιος 1915 : ξεκινάει η Αρμενική γενοκτονία
Μάρτιος 1916 : μπαίνει σε πόλεμο η Ρωσία με την Οθωμανική αυτοκρατορία
14 Μαρτίου 1916 : μπαίνουν οι Ρώσοι στην Τραπεζούντα

από το δίκτυο

ανεκδοτάκι : το σκωλεκιάρ' το μιντζίν

ανεκδοτάκι : αμώ σε σέφτελε...

ΠΕ, 1979, τ. 25

αρχείο για download : Περικλής Τριανταφυλλίδης, η Ματσούκα

➤ αρχείο : σε pdf
➤ σελίδες : 42
➤ μέγεθος αρχείου : 0,5 ΜΒ
➤ πηγή : Internet
➤ download : εδώ
➤ δείγμα η 2η σελίδα :

τα ανταρτολημέρια του Δ. Πόντου Σαλτούχ και Κοτσά Ντάγ

πρώτη δημοσίευση 25.6.2015

Τα ανταρτολημέρια του Δ. Πόντου Σαλτούχ και Κοτσά Ντάγ τα είχαμε υπόψη μας αλλά μέχρι τώρα δεν μπορούσαμε να τα εντοπίσουμε στον χάρτη. Με προσεκτική μελέτη των κειμένων και πολύ ψάξιμο του παλιού χάρτη που διαθέτουμε, τα εντοπίσαμε.

• Κοτσά Ντάγ : βρίσκεται βόρειο – δυτικά του Καβάκ. Εκτός από λημέρι ήταν και πέρασμα στις μετακινήσεις των μαχητών και των αμάχων από το Αγιού τεπέ προς Νεπιέν Ντάγ και αντιστρόφως. Το ύψος του είναι 910 μέτρα.

• Σαλτούχ : βρίσκεται νότια – δυτικά του Αγιού τεπέ. Αναφέρεται και ως δάσος Σαλτούχ. Παραθέτουμε εικόνα από το Google Earth που φαίνεται ότι ακόμη και σήμερα είναι ένα τεράστιο δάσος. Το ύψος του είναι 1.150 μέτρα. ανάρτηση μας για την μάχη του Σαλτούχ εδώ
• περιήγηση με την Air Pontus εδώ

Σαλτούχ : το δάσος, πλάτος 5 χιλιόμετρα

ετήσιος χορός χορευτικού ομίλου ΣΕΡΡΑ

από τις πρώτες μας αναρτήσεις - 15.3.2015

...δεν μπορούσαμε να είμαστε απόντες από τον χορό του συλλόγου που ήμασταν από τα ιδρυτικά μέλη. Όταν έγιναν οι πρώτες συναντήσεις για την αυτονόμηση του συλλόγου και την απεξάρτηση του από την ΑΡΓΩ, μαζευτήκαμε και συζητήσαμε διάφορα θέματα. Ένα από αυτά ήταν η ονομασία του συλλόγου. Ο υποφαινόμενος πρότεινε το όνομα "Τραντέλλενες" (μιλάμε για το 91 ή 92 ή κάπου εκεί). Η άλλη πρόταση ήταν ΣΕΡΡΑ και αυτή ψηφίσθηκε. No problem που λέγανε και οι … τεμετέρ. Ο υποφαινόμενος ήταν ό πρώτος προσωρινός πρόεδρος του συλλόγου μέχρι να γίνουν οι αρχαιρεσίες. Συνεπώς ο σύλλογος αυτός, μας είναι ιδιαίτερα αγαπητός. Η γυναίκα μου, τ’ ανίψια μου έχουν συμμετάσχει  στο χορευτικό, μια ανιψιά μου στο ΔΣ. Σήμερα λοιπόν πήγαμε στον χορό της ΣΕΡΡΑ στο παλιό Κορτσόπον. Δεν θα σταθώ στο αν μας άρεσε το πρόγραμμα ή αν είχε καλό φαγητό κλπ. κλπ.
Μια-δυό παρατηρήσεις μόνο :
•    Νεολαία – νεολαία – νεολαία. Το καταχάρηκα γι ‘άλλη μια φορά…
•    Διαπίστωσα την ανάγκη για κάποιο Ποντιακό μαγαζί, όπως το παλιό Κορτσόπον. Ο κόσμος έχει ανάγκη ενός τέτοιου μαγαζιού για να ανταμώνουμε και να χορεύουμε. Ότι κι’ αν γίνει πρέπει να είναι μέσα στα πλαίσια την νέας Ελληνικής πραγματικότητας.
•    Το αρνητικό : περίμενα να δω την πρώτη – πρώτη ομάδα των ιδρυτικών και μη μελών. Ημών που πρωτοστατήσαμε να γίνει αυτό το χορευτικό. Είδα ελάχιστους. Ή δεν το μάθανε ή δεν ενδιαφέρονται πια ή δεν ξέρω τι άλλο μπορεί να συμβαίνει. Είναι αλήθεια ότι απογοητεύτηκα. Κάποτε θα γίνει μια ανάρτηση με την ιστορία αυτού του συλλόγου.

ΥΓ
Γεμίζω το ποτηράκι μου και πάω και κάθομαι δίπλα στην Ελένη την Αδαμίδου και την Ζωή την Αδαμίδου. Ξέρετε, η γυναίκα του Γιώργου του φίλου μου και η αδελφή του. Ανάρτηση μας για τον Γιώργο εδώ

Αφού τα είπαμε για λίγο και αφού έχω αδειάσει το περιεχόμενο του ποτηριού με το τσίπουρο, λέω στην Ελένη, "άντε να πηγαίνω στην παρέα μου τώρα γιατί άδειασε και τούτο δω …" και η Ελένη κάνει την κίνηση που δεν περίμενα. Βγάζει το φλασκί του Γιώργου και μου γεμίζει το ποτήρι μου με τσίπουρο.

- ξέρεις τίνος είναι αυτό…
 
έφυγα βουρκωμένος χωρίς να πω λέξη…

στην Κύπρο - καλοκαίρι 1997