από στιγμή σε στιγμή #4 - παιδική ηλικιά και περίπατος στην Τραπεζούντα

➤ τέταρτη ανάρτηση από το βιβλίο του Δ. Πηχωρίδη /προηγούμενες 1η - 2η - 3η 
➤ ο συγγραφέας περιγράφει την παιδική του ηλικία και στην συνέχεια τον περίπατο που κάνανε όλοι μαζί μέχρι την Δαφνούντα
➤ τότε πρέπει να ήταν περίπου 7 χρονών και η χρονιά το 1910
➤ τώρα ξεκινά η περιγραφή από στιγμή σε στιγμή, πάρτε μια ιδέα...
➤ " …ολίγον παραπάνω απαντήσαμεν μακρινήν λίθινην γέφυραν με κομψά και στρογγυλά τόξα, εις την μέσην ήταν μεγαλύτερα και τα οποία εις την συνέχειαν εσμικρύνοντο τοσούτον, ώστε μας εφαίνοντο μικραί κατά σειράν στρογγυλαί οπαί. Εμέτρησα αυτάς, αλλά μοι εστάθη αδύνατον να τας μετρήσω ορθώς εξ απροσεξίας…" και πιο κάτω "... εδώ και εκεί επί των λίθων εκάθηντο παιδία και εκράτουν εις τας χείρας των ανά έν άγκιστρον και εις το πλευρόν των εκρέματο ανά μια δεκάδα χρυσών οψαρίων..."
➤ στο επόμενο ο φιλαράκος μας θα είναι μέσα σε καλάθι, στα κέτζια γα την Κρώμνη...

[πρώτη δημοσίευση 24.2.2018]

ο πρωτοκαπετάνιος Δημήτριος Χαραλαμπίδης - Τσιμενλί Τιμίτ

πρώτη δημοσίευση 30.6.2020

➤ η σελίδα αυτή όπως επανειλημμένα έχουμε γράψει, δεν στέκεται μόνο στους γνωστούς, τους αναγνωρισμένους. Ψάχνει να βρει στοιχεία και για τους "ξεχασμένους" καπετάνιους, τους αφανείς ήρωες της ράτσας μας που έδωσαν τα πάντα για την επιβίωσή μας
➤ ένας τέτοιος είναι και ο Τσιμενλί Τιμίτ
➤ σε κουβέντα που είχα με το δικτυακό φίλο Γιώργο Χαρπαντίδη από την Καβάλα μου είπε ότι μπορεί να βρει στοιχεία για τον πρωτοπόρο καπετάνιο Δημήτρη Χαραλαμπίδη
➤ διαβάστε παρακάτω το άρθρο που μας έστειλε ο φίλος Γ. Χαρπαντίδης αλλά και την φωτογραφία του καπετάνιου που εντόπισε
➤ Γεώργιε Χαρπαντίδη, να είσαι καλά και σ' ευχαριστούμε όλοι μας γιατί εσύ με την εργασία σου αυτή καταγράφεις - αποδίδεις στην ιστορία τον Καπετάνιο.

ΞΕΧΑΣΜΕΝΟΙ ΗΡΩΕΣ -ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ- ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ

Ένα μικρό  αφιέρωμα ως ελάχιστη τιμή για αυτούς που φεύγουν από αυτή την ζωή, αλλά δεν χάνονται από την μνήμη μας.

Γ’αυτούς που παρέμειναν άγνωστοι και διέφυγαν τον θάνατο που τούς συντρόφευε σε κάθε βήμα τους στα αφιλόξενα και κακοτράχαλα  βουνά του Πόντου, που του βιολογικού θανάτου τους δεν μπορούσαν  να φαντασθούν  ότι στην Ελλάδα θα συναντήσουν  και τον ηθικό θάνατο της μνήμης τους.

Οι Έλληνες του Πόντου ήταν οι μοναδικοί από τον Ελληνισμό της Ανατολής που οργανώθηκαν δυναμικά και ανέπτυξαν αντάρτικη δράση κατά της Τουρκικής θηριωδίας.

Τον σκληρότερο διωγμό τον υπέστη ο Δυτικός Πόντος, με τις εννέα αποστολές εκτοπισμών και πλήρωσε βαρύ φόρο αίματος, λόγος για τον οποίο αναπτύχθηκε το αντάρτικο του Πόντου ως δύναμη αυτοάμυνας και αυτοπροστασίας του Ελληνισμού της περιοχής.

Στο ανεκτίμητης αξίας βιβλίο του "Γη του Πόντου" ο δημοσιογράφος και θεατρικός συγγραφέας  Δημήτρης Ψαθάς γράφει "Δεν υπάρχει καμία υπερβολή στον χαρακτηρισμό του άνισου και πρωτόφαντου εκείνου αγώνα στα βουνά" - στη ματωμένη αντίσταση, στην κορυφαία έκφραση της αντίστασης του Πόντου, το αντάρτικο.

Αξιόλογη  θέση ανάμεσα στο πάνθεο των Οπλαρχηγών  κατέχει και ο οπλαρχηγός Δημήτριος Χαραλαμπίδης (Τσιμενλή Τιμίτ) ο οποίος  ήρθε στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκε στο χωριό Ποντολίβαδο Καβάλας  όπου  μετά από έξι Μήνες από την άφιξή του, από την ελονοσία άφησε την τελευταία του πνοή. 

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ  ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ - (Τσιμενλί Τιμίτ) 

Γεννήθηκε στο Τσιμενλί  της Σαμψούντας και  απεβίωσε  στο χωριό  Ποντολίβαδο  Καβάλας το  1921. Έδρασε ως  Αρχικαπετάνιος  στον ορεινό όγκο του  Αγιού Τεπέ, στον Δυτικό Πόντο. Υπαρχηγοί του ήταν οι Αιμίλιος Κατόγλου (Καδήογλου), Αλέξης Νίκου, Παντελής Αναστασιάδης (Παντέλ Αγάς) και οι αδελφοί Ιωάννης (Γιάγκον) και Αθανάσιος  Αμπατζόγλου.
Υπήρξε  μία  γενναία ηγετική  προσωπικότητα, η οποία συνδύαζε τον ανιδιοτελή πατριωτισμό, την πίστη στον χριστιανισμό και τον Ελληνισμό, δεν δίστασε να αφήσει όλη του την περιουσία, χρηματοδοτώντας των  αγώνα για την ελευθερία των Ποντίων.

Σαν εύπορος  καπνέμπορος  ο Δημήτριος Χαραλαμπίδης, αρχές του Θέρους του 1913 παρ’ όλο  που είχε κινήσει τις υποψίες  των Τουρκικών  αρχών, χρηματοδοτεί  τις  πρώτες ένοπλες ομάδες των Ποντίων, με αποτέλεσμα να  επικυρωθεί  από τις Τουρκικές Αρχές  και χάρη της προσωπικής του φιλίας με τον Διοικητή χωροφυλακής Σαμψούντος, Αμπντούλ Αχμάν, αρχές Ιανουαρίου του 1914 τον φυγάδευσε από την πόλη, γλυτώνοντάς  τον από την σύλληψη και τις συνέπειες.

Το επόμενο διάστημα ο Χαραλαμπίδης  μαζί με τον Οπλαρχηγό Βασίλη Τσαουσίδη (Πίτς Βασίλ), έρχονται σε επαφή με τους Ρώσους, οι οποίοι ήταν σε εμπόλεμη κατάσταση με τους Τούρκους, φέρνοντας μαζί τους  50 τουφέκια και μεγάλο αριθμό φυσιγγίων και χειροβομβίδων. Ήταν τα πρώτα σημαντικά εφόδια του Ποντιακού  αντάρτικου.

Αξιοσημείωτες οι Μάχες  του στην οροσειρά Αγιού Τεπέ  και Αγιαχλάλαν. Στην τοποθεσία Αγιού Τεπε , υπό τις διαταγές του 47 αντάρτες, έχοντας υπό την προστασία τους 2.500 γυναικόπαιδα, στις 16 Νοεμβρίου αντιστάθηκαν στην δύναμη 8000 στρατιωτών, αποκρούοντας διαδοχικές επιθέσεις μέχρι τις απογευματινές ώρες  όπου κλονίσθηκε το ένα άκρο της γραμμής άμυνας το οποίο υπερασπιζόταν ο γιός του  Δημοσθένης  με τους άνδρες του και έπεφτε νεκρός  από θραύσμα βλήματος που τον χτύπησε στο μέτωπο.
Με ηρωική αυτοθυσία κατόρθωσε να διαφύγει από τον κλοιό των Τούρκων στρατιωτών, σώζοντας έτσι 2.500 γυναικόπαιδα, με απολογισμό 4 νεκρούς αντάρτες , μεταξύ των οποίων ήταν και ο γιός του Δημοσθένης και 119 Τούρκους στρατιώτες και 4 αξ/κούς.

Στην περιοχή Αγιαχλάλαν τον Ιούνιο του 1915 ο Δημήτριος Χαραλαμπίδης έδωσε μία σπουδαία μάχη εναντίων μίας  ληστοσυμμορίας υπό τον διαβόητο Τσακίρ Ογλού  που καταδυνάστευαν τους Έλληνες του Χούζαρλι.  Στην μάχη αυτή στους ληστοσυμμορίτες προσέτρεξε τάγμα του τουρκικού στρατού. Στην ολοήμερη μάχη απογευματινές ώρες, τραυματίζεται ο Οπλαρχηγός, όταν σφαίρα σφηνώθηκε κάτω από το αριστερό του αυτί, διαλύοντάς του την οδοντοστοιχία (του έγινε χειρουργική επέμβαση από πρακτικό γιατρό, για την αφαίρεση της σφαίρας με ξυράφι και της κρεμούσης οδοντοστοιχίας με τανάλια), ενώ την ίδια ώρα περίπου δέχθηκε πυρά στην κοιλιακή χώρα και εξέπνευσε από ακατάσχετη αιμορραγία ο υπαρχηγός καπετάν Χατζή Λεβέντης.

Με την έλευση της νύχτας ο εχθρός διέκοψε τις επιθέσεις και έτσι βρήκαν την ευκαιρία να εγκαταλείψουν την περιοχή και να φθάσουν στο μεγάλο δάσος του Σαλτούχ, όπου οι εχθροί έχασαν τα ίχνη τους. 

To Φθινόπωρο του 1916 μαζί με τον Οπλαρχηγό Βασίλειο Ανθόπουλο (Βασίλ Ουστά), έρχονται  κρυφά στην  Τραπεζούντα και μετά την συνάντησή τους με Ρώσους Αξιωματούχος, επέστρεψε φέροντας 500 τουφέκια και πυρομαχικά.

Σε μία επιδρομή των Τούρκων στο Τσιμενλή  γενέτειρά του, μετά από προδοσία, ο Στρατός εισβάλει νύχτα στο χωριό, όπου βρισκόταν ο αδελφός του Θεόδωρος Χαραλαμπίδης  τραυματισμένος, αρνούμενος να παραδοθεί, μετά από μάχη έπεσε νεκρός.

Τον  Οκτώβριο του 1916 με μια ομάδα ανταρτών 50 ατόμων, επεχείρησε αποκατάσταση της επαφής με τους Αρμένιους της περιοχής  Γιαπασάν. Κυκλώθηκαν από ισχυρές Τουρκικές μονάδες και στην μάχη που ακολούθησε, σκοτώθηκε το πρωτοπαλίκαρο Στέλιος Επαρλής και τραυματίζεται ο ίδιος, όπου διέφυγε στο χωριό Αζμάν, διατάσσοντας  να διαδώσουν ότι φονεύθηκε.

Έτσι αναλαμβάνει  την αρχηγεία ο γαμπρός του Παντελής  Αναστασιάδης, (Παντέλ Αγάς) ο οποίος  είχε παντρευτεί  την  κόρη  του Φωτεινή.

Ο Δημήτρης  Χαραλαμπίδης  καταφεύγει στην Κωνσταντινούπολη, όπου έρχεται σε επαφή με τον Μητροπολίτη Αμάσειας Γερμανό Καραβαγγέλη και τον Λοχαγό Χρυσόστομο Καραίσκο απεσταλμένο της Ελληνικής κυβέρνησης και με τους επιζώντες αντάρτες και γυναικόπαιδα, επιβιβάζονται σε αντιτορπιλικό του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού και φθάνουν στην Ελλάδα, όπου παρέμεινε στο χωριό Ποντολίβαδο Καβάλας μέχρι τον θάνατό του.

Ο Δημήτριος Χαραλαμπίδης απέκτησε πέντε (5) παιδιά: 1/Τον Δημοσθένη ο οποίος σκοτώθηκε στην μάχη του Αγιού Τεπέ, τον Ναθαναήλ, τον Ανέστη, τον Χαράλαμπο και την Φωτεινή, οι οποίοι έχουν αποβιώσει άπαντες και εν ζωή είναι τα εγγόνια του που διαμένουν στην Θεσσαλονίκη, Γερμανία και Καβάλα.

Στις φωτογραφίες ο Οπλαρχηγός Δημήτριος Χαραλαμπίδης (Τσιμενλή Τιμίτ) και ο γράφων με τον εγγονό του Χρήστο Χαραλαμπίδη του Ναθαναήλ στο Ποντολίβαδο Καβάλας τον Ιούνιο του 2020, που όπως με ενημέρωσε κατά το Έτος 1941-42 έγινε η μεταφορά των νεκροταφείων του χωριού χωρίς την μεταφορά των οστών και έτσι ο Καπετάνιος του Ποντιακού αντάρτικου, το αδάμαστο σύμβολο της ποντιακής αντίστασης να είναι θαμμένος στο χωριό Ποντολίβαδο, χωρίς να γνωρίζουμε το ακριβές σημείο, ώστε να μπορούμε να του αποδώσουμε τις οφειλόμενες τιμές και να ανάψουμε ένα κερί στην μνήμη του σε ένδειξη  ευγνωμοσύνης.
ΑΘΑΝΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΓΕΡΑΣΤΗ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ 

Γιώργος Χαρπαντίδης
Καβάλα

ο εγγονός του Δ. Χαραλαμπίδη, Χρήστος Χαραλαμπίδης
με τον συντάκτη του άρθρου Γιώργο Χαρπαντίδη

από στιγμή σε στιγμή #3 - Κρώμνη και Λωρία

➤ τρίτη ανάρτηση από το βιβλίο του Δ. Πηχωρίδη / 1η και 2η 
➤ ο συγγραφέας περιγράφει την Κρώμνη και το χωριό του τα Λωρία
➤ κάποιους οικισμούς τους δεν του αναφέρει σωστά όπως για παράδειγμα την Γλούβενα την λέει Γιούβενα, μικρό το κακό...

σύγχρονος χάρτης

 

ανέκδοτα_2 / ΤΟ ΒΗΜΑ της ΕΛΘ - #22, Μάρτιος 1962

πρώτη δημοσίευση 3.4.2022

🔻 ακόμα δύο ανέκδοτα από το ΒΗΜΑ της ΕΛΘ, φύλλο 22 (Μάρτιος 1962)

 

Δ. Κουτσογιαννόπουλος : βιβλίο ανάμεσα στους αντάρτες του Πόντου - download

➤ πέρασαν 80 χρόνια από την έκδοση του βιβλίου του Δημήτρη Σ. Κουτσογιαννόπουλου "ανάμεσα στους αντάρτες του Πόντου". Νομίζουμε ότι σήμερα μπορεί και πρέπει να γίνει κτήμα του καθενός από εμάς. Να το διαβάσει και να το προτείνει και σε άλλους για διάβασμα
➤ δείτε επίσης την ανάρτησή μας ανάμεσα στους αντάρτες του Πόντου

• συγγραφέας : Δημήτρης Σ. Κουτσογιαννόπουλος
• τίτλος : ανάμεσα στους αντάρτες του Πόντου
• έκδοση βιβλίου : Θεσσαλονίκη, 1936 - το έχουμε σε φωτοτυπία
• σελίδες : 56
• αρχείο : σε μορφή Acrobat Reader (.pdf)
• μέγεθος αρχείου : 5 ΜΒ
• download : εδώ

[πρώτη δημοσίευση 1.11.2016]

ανάμεσα στους αντάρτες του Πόντου - Κουτσογιαννόπουλος Δ.

➤ ένα μικρό αλλά θαυματουργό βιβλιαράκι είναι αυτό του Δημ. Σ. Κουτσογιαννόπουλου με τίτλο "ανάμεσα στους αντάρτες του Πόντου"
➤ ο συγγραφέας περιγράφει την πορεία τους από το Αγιού Τεπέ μέχρι την Τάβλα της Φάτσας συμμετέχοντας και ο ίδιος με την ομάδα των ανταρτών και του πρωτοκαπετάνιου Βασίλ Ουστά - Βασίλειος Ανθόπουλος - ανάρτηση μας εδώ
➤ προορισμός τους είναι η Τραπεζούντα προκειμένου να συναντηθούν με Ρώσους αξιωματικούς για ενημέρωση του κυρίως για τους λόγους που οι Ρώσοι καθυστερούν να προελάσουν ελευθερώνοντας και τον Δ. Πόντο όπως ήταν τα αρχικά σχέδια
➤ είναι η εποχή που η Τραπεζούντα είναι υπό Ρώσικη κυριαρχία. Καταγράφονται όλες οι περιπέτειες, οι δυσκολίες, οι μάχες που έδωσε η ομάδα αυτή η οποία τελικά διαλύθηκε στην Τάβλα της Φάτσας, κυνηγημένη από υπέρτερες στρατιωτικές μονάδες των Τούρκων
➤ το βιβλίο εκδόθηκε το 1936 στην Θεσσαλονίκη, 56 σελίδες και δυσεύρετο
➤ εμείς το έχουμε σε φωτοτυπία
➤ παραθέτουμε τρεις σελίδες από το βιβλίο οι οποίες είναι από το ημερολόγιο του ίδιου του Βασίλ Ουστά.


[πρώτη δημοσίευση Φεβρουάριος 2015]

(1) Τσάμαλαν, το χωριό του εκ μητρός παππού μου
(και δικό μου!!!) Σταύρου Παπαδόπουλου

Οι εικόνες που ακολουθούν είναι από τις πολλές που υπάρχουν στο βιβλίο:

 

από στιγμή σε στιγμή #2 - εισαγωγή

➤ δεύτερη ανάρτηση για το βιβλίο του Δ. Πηχωρίδη - πρώτη εδώ
➤ είναι από την εισαγωγή του βιβλίου γραμμένη από τους οικείους του συγγραφέα
➤ στοιχεία βιβλίου :
   • Δημήτριος Σ. Πηχωρίδης : η ιστορία μας – η ιστορία των δύο ορφανών

   • Αθήνα 2010
   • εκδ. Περγαμηνή - σελ. 120

από το βιβλίο του Γεωργίου Π. Φιρτινίδη "Κρώμνη"

ανέκδοτα_1 / ΤΟ ΒΗΜΑ της ΕΛΘ - #22, Μάρτιος 1962

πρώτη δημοσίευση 2.4.2022

🔻 από το ΒΗΜΑ της ΕΛΘ, φύλλο 22 (Μάρτιος 1962)

🔻 έπεει αφορισμένον μιλέτ εν οι Πόντιοι. δεβάστε ντο θα φτάει ο Βασίλ΄τς για να μη ομματάσκεται το χτήνον ατ'...

🔻 δεύτερο μέρος : εδώ

η επανάσταση (!!!) της Σαμψούντας και οι Κούρδοι...

➤ από την Έξοδο, τόμος Ε' του ΚΜΣ
➤ αφήγηση του Γιάννη Π. Βασιλειάδη από την Καπαδοκία (πολλοί Καππαδόκες είχαν εγκατασταθεί στην Σαμψούντα η οποία τρόπον τινά ήταν το επίνειο της Καππαδοκίας) (*)
➤ μέσα σε πέντε γραμμές της αφήγησης μπορούν να γίνουν πολλά σχόλια όπως :

1. στην Σαμψούντα δεν έγινε καμία επανάσταση. σίγουρα ο αφηγητής θέλει να πει κάτι άλλο που καμία σχέση δεν έχει με την επανάσταση
2. οι Τούρκοι δεν στέλνανε στην εξορία τους Ρωμιούς σε αντίποινα. εφάρμοζαν ένα πρόγραμμα για την εξόντωση όλων των αλλόθρησκων. π.χ. στην Τρίπολη δεν έπεσε καμία βόμβα από κανένα πλοίο αλλά τους πήγαν όλους εξορία. ανάρτησή μας εδώ
   
3. το Χασάν Καλέ είναι δίπλα στο Ερζερούμ και όχι στην Καυκασία. Δεν μπορούμε να καταλάβουμε από την αφήγηση για ποια περίοδο μιλάει. Το πιο πιθανό είναι κατά την διάρκεια του Α' ΠΠ (περίοδος των νεότουρκων) και τον πόλεμο με τους Ρώσους αλλά τότε δεν είχαν ξεκινήσει ακόμα μαζικά οι λευκές πορείες, τα σεφκιέτ του θανάτου
4. "πολλούς Χριστιανούς έσωσαν τότε οι Κούρδοι"... η φράση "πολλούς..." είναι πολύ σχετική... οι 2-3 που ίσως ξέρει ο αφηγητής δεν μπορεί να είναι "πολλοί..." - δεν προκύπτει από τις γραφές εκτός κι΄αν τους συγχέει με τους Τσερκέζους...
   

(*)
διαβάστε για τις σχέσεις των Ρωμιών της Σαμψούντας με τους Καππαδόκες  που ήλθαν στην πόλη τους εδώ

[πρώτη δημοσίευση 15.4.2019]

----------------------------------------------------------------------------------------- 

Χασάν Καλέ

Γιώργος Ανδρεάδης, τα βιβλία του, το έργο του, η συμβολή του...

➤ πρώτη δημοσίευση 6.2.2016 
➤ η σελίδα μας θυμίζει σε όλους μας μερικά από τα βιβλία που μας άφησε παρακαταθήκη

όλες οι αναρτήσεις μας για τον Γ. Ανδρεάδη

στην ετικέτα με τ' όνομα του - εδώ

από στιγμή σε στιγμή #1

➤ τον τίτλο αυτής της σειράς των αναρτήσεων τον κλέβουμε από τον Χρ. Γ. Ανδρεάδη
➤ αφορά το βιβλίο του Δημήτρη Σ. Πηχωρίδη "η ιστορία μας"
➤ είναι ίσως το μοναδικό βιβλίο που περιγράφει από "στιγμή σε στιγμή" τα γεγονότα και μάλιστα με τα μάτια ενός παιδιού...
   • γεννήθηκε το 1903
   • ο πατέρας του από τα Λωρία της Κρώμνης – η μάνα του Οφλίσα
   • οι γονείς του πέθαναν και οι δύο μαζί το 1915 όταν δηλ. ο ίδιος ήταν 12 χρονών
   • ο ίδιος πέθανε το 1953 δηλ. σε ηλικία 50 ετών
   • στην Ελλάδα έκανε τον ελαιοχρωματιστή και ήταν ερασιτέχνης ζωγράφος
   • το βιβλίο το έγραψε στην Ρωσία το 1924 δηλ. σε ηλικία 21 χρονών και που οι μνήμες ήταν ακόμα ζωντανές
➤ η πρώτη ανάρτηση μας της σειράς είναι η βιβλιοκρισία του Χρήστου Γ. Ανδρεάδη (βιβλίο του Εργογραφία, τόμος Γ')
➤ παρακολουθήστε αυτήν την σειρά των αναρτήσεών μας, θα εκπλαγείτε...

[πρώτη δημοσίευση 22.2.2018]

περιοδικό ΠΟΝΤΟΣ #21

➤ μόλις παραλάβαμε το νέο τεύχος του περιοδικού ΠΟΝΤΟΣ

➤ αναρτούμε το εξώφυλλο αλλά και το editorial του Φωκίωνα Φουντουκίδη ο οποίος προσεγγίζει ένα ενδιαφέρον θέμα

➤ η δική μας γνώμη είναι ότι ο Πόντος τα τελευταία χρόνια "πουλάει" και γίνεται σχετική χρήση - εκμετάλλευση

➤ το δικό μας διαχρονικό σλόγκαν είναι και παραμένει "ο Πόντος είναι Rock..."

 

καλό μήνα...

🔻 η σελίδα μας εύχεται καλό μήνα και Καλό Πάσχα σε όλες και όλους σας

🔻 η φώτο που ακολουθεί είναι από το λεύκωμα των Αδελφών Κακούλη και απεικονίζει τον Δαφνοπόταμο ή Πυξίτη ή Ντεγερμέν τερέ 

🔻 στο βάθος φαίνεται η Τραπεζούντα, αριστερά το Μύθριο, η συστάδα των δένδρων πρέπει να είναι το Ρωμέϊκο κοιμητήριο

🔻 μπροστά η γέφυρα για την οποία έχουμε μια καλή περιγραφή του παιδιού τότε Δ. Πηχωρίδη - όλη η ανάρτηση εδώ - έπεται η σελίδα που αναφέρεται στην γέφυρα

 

[πδ 1.4.2022]