Παρασκευή, 22 Σεπτεμβρίου 2017

βιογραφίες : Σίμος Λιανίδης ( 2015 - 2001 )

➤ γεννήθηκε το 1915 στην ενορία Ισχανάντων της Σάντας. Μετά την οπισθοχώρηση του ρωσικού στρατού από τον Πόντο, η οικογένειά του κατέφυγε στην πόλη Κουταΐσι της Γεωργίας. Το 1921 με την ανταλλαγή, ήρθε στην Ελλάδα και αρχικά εγκαταστάθηκε στο χωριό Καταχάς Πιερίας. Στη συνέχεια η δικοί του πήγαν στην Καλαμαριά, όπου μέσα στη φτώχεια και τη δυστυχία της προσφυγιάς, τελείωσε το δημοτικό, το γυμνάσιο. Σπούδασε βυζαντινή και νεοελληνική φιλολογία στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και εργάστηκε ως καθηγητής στη μέση εκπαίδευση, απ’ όπου και συνταξιοδοτήθηκε το 1981.


έλαβε μέρος στον ελληνοϊταλικό πόλεμο το 1940 ως έφεδρος ανθυπολοχαγός ιππικού και παρασημοφορήθηκε με "Πολεμικό Σταυρό". Στη διάρκεια της κατοχής, μαζί με άλλους συναδέλφους του, εργάστηκε στο Αγροτικό Φροντιστήριο της Νέας Σάντας Κιλκίς, στο οποίο μέχρι την απελευθέρωση φοίτησαν 60 περίπου αγροτόπαιδα, αγόρια και κορίτσια.

η πνευματική του παρουσία και προσφορά είναι τεράστια. Τα έργα του είναι γραμμένα στη νεοελληνική γλώσσα και την ποντιακή διάλεκτο με απροσμέτρητη αγάπη και ευαισθησία.

το 1962 εκλέχτηκε μέλος της Επιτροπής Ποντιακών Μελετών και επί δέκα συναπτά έτη ήταν γενικός γραμματέας της (1962-1972). Το 1967, εφοδιασμένος με κατάλληλα όργανα περιόδευσε τη Β. Ελλάδα (από την Κατερίνη ως την Αλεξανδρούπολη) και συγκέντρωσε πολυτιμότατο λαογραφικό υλικό. Υπήρξε επίσης γενικός γραμματέας και στη συνέχεια πρόεδρος του "Ποντιακού Θεατρικού Ομίλου Αθηνών"

ο Σίμος Λιανίδης ασχολήθηκε με επιτυχία με το θέατρο, γράφοντας διάφορα έργα, τα οποία παρουσιάστηκαν πολλές φορές από διάφορους ερασιτεχνικούς ποντιακούς θιάσους. Τα θεατρικά του έργα είναι οι τρίπρακτες ηθογραφίες στην ποντιακή διάλεκτο : "Η σεβντά νικά" (1947), "Σα κρύα τη λουτρού" (1955) και "Το αίμαν νερόν ‘κι ίνεται" (1952). Το 1979 τα τρία αυτά έργα εκδόθηκαν και με νεοελληνική απόδοση από το "Αρχείον Πόντου" παρ. 11 της ΕΠΜ. Επίσης δημοσίευσε στο παρ.5 του "Αρχείου Πόντου" "Τα παραμύθια του ποντιακού λαού". Και για τα δύο αυτά έργα η Ακαδημία Αθηνών του απένειμε έπαινο στις 29 Δεκεμβρίου 1981 για τα "μετ’ επιμελείας κα επιστήμης εκδοθέντα έργα του"

ακόμη έγραψε : "Πρίαμος και Αχιλλεύς", μονόπρακτο θεατρικό έργο, "Οδυσσεύς και Ναυσικά", μονόπρακτο θεατρικό έργο, τα κείμενα στο λεύκωμα της ΕΠΜ "Μνήμη Αυτοκρατορίας Μεγάλων Κομνηνών 1461-1961", "Οι τρεις μεγάλοι τραγικοί για τις γυναίκες", "Τα παραμύθια του ποντιακού λαού" δημοσιευμένα στο παρ. 5 του "Αρχείου Πόντου", "Ξομολογήματα" (ποιήματα), "Στις φλόγες της λευτεριάς" δίπρακτο ιστορικό δράμα, "Ελευθερία ή θάνατος" μονόπρακτη κωμωδία, "Ψυχοκεντίδια" ποιητική συλλογή, "Ματωμένα χιόνια" που αναφέρεται στον πόλεμο του 1940-41, καθώς και πλήθος άλλων δημοσιευμένα σε διάφορα περιοδικά. Απεβίωσε την 25η Απριλίου 2001.

[από την σελίδα της ΕΠΜ] 

αναρτήσεις μας για τον Σίμο Λιανίδη  εδώ και εδώ 

Δεν υπάρχουν σχόλια: