Δευτέρα, 31 Ιουλίου 2017

συνέντευξη Γιώργος Ανδρεάδης στις 28.5.2010

➤ από την τηλεοπτική εκπομπή "αληθινά σενάρια" της ΕΤ3 και είναι μία συνέντευξη με τον Γιώργο Ανδρεάδη
μεταδόθηκε στις 28.5.2010
διάρκεια video 16 λεπτά
➤ όλες οι αναρτήσεις μας για τον Γ.Α. στην ετικέτα με τ' όνομα του.

Σάββατο, 29 Ιουλίου 2017

βιογραφίες : Λεωνίδας Ιασονίδης (1884-1959)

➤ Λεωνίδας Ιασονίδης (1884-1959)

➤ σαν σήμερα 29.7 του 1959 έφυγε από την ζωή ο Λεονίδας Ιασονίδης.
➤ η σελίδα μας παρουσιάζει το βιογραφικό του από το ιστολόγιο της ΕΠΜ καθώς και ένα βίντεο - αφιέρωμα. Είναι από μια παλαιά βιντεοσκόπηση προγράμματος της ΕΤ3 η οποία προβλήθηκε στις 14.8.2003
➤ στην εκπομπή ομιλούν ο κ. Διαμαντής Λαζαρίδης και άλλοι. (δυστυχώς δεν είχαμε το σύνολο της εκπομπής).

1. video :



2. βιογραφικό από την ιστοσελίδα της ΕΠΜ

➤ γεννήθηκε στην Ορδού το 1884, αλλά όπως αναφέρει ο ίδιος σε μία εργασία του, η Πουλαντζάκη είναι η πατρίδα του. Καταγόμενος από πατριαρχική οικογένεια τα πρώτα γράμματα έμαθε στην Πουλαντζάκη και την Κερασούντα, για να συνεχίσει τις σπουδές του στο Φροντιστήριο Τραπεζούντας από το οποίο και αποφοίτησε το 1902. Συνέχισε τις σπουδές του στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Κωνσταντινούπολης και πήρε το δίπλωμα το 1912. Κατόπιν πήγε στο Παρίσι όπου το 1914 πήρε πτυχίο στις πολιτικές και κοινωνικές επιστήμες.

➤ από νωρίς άρχισε να ασχολείται με τα κοινά. Ήδη το 1905 συμμετέχει στην "Τετραμελή επί των σχολών Εποπτεία" της Πουλαντζάκης, γεγονός που μαρτυρεί την άμετρη αγάπη προς την ιδιαίτερη πατρίδα του.

➤ κατά τη διάρκεια του α’ παγκοσμίου πολέμου ο Ιασονίδης έφυγε από τη Γαλλία και διαμέσου της Ρουμανίας έφτασε στο Ροστόβ της Ρωσίας για να εμψυχώσει τις ελληνικές κοινότητες του Καυκάσου. Εκεί ίδρυσε και την "Ευξεινοπόντειον Ένωσιν" το 1917. Είναι επίσης από τους ιδρυτές της "Κεντρικής Ενώσεως των Ποντίων" στο Αικατερινοντάρ, 1918. Από το 1917 τόσο στην περιοχή του Καυκάσου όσο και της Κριμαίας κατέφθαναν Πόντιοι πρόσφυγες προκειμένου να σωθούν από τις σφαγές των Τούρκων, ενώ χιλιάδες έφταναν στο Βατούμ ψηφίσματα Ποντίων από όλη τη Νότια Ρωσία για να διακηρύξουν την πίστη τους στην ανεξαρτησία του Πόντου. Έτσι το 1919 συμμετέχει στην Εθνοσυνέλευση των Ποντίων του Βατούμ, της οποίας εχρημάτισε και τελευταίος πρόεδρος, με σκοπό την αποκατάσταση του Πόντου και τη δημιουργία ανεξάρτητης-αυτόνομης Δημοκρατίας. Το 1920 έρχεται στην Αθήνα συμμετέχοντας στις προσπάθειες της κυβέρνησης Βενιζέλου, επισκέπτεται το Παρίσι και το Λονδίνο αργότερα, επικεφαλής της Επιτροπής Εθνικής Αμύνης και αγωνίζεται με κάθε τρόπο για την ανεξαρτησία του Πόντου. Για όλες αυτές τις προσπάθειες καταδικάστηκε ερήμην στον "δι’ αγχόνης" θάνατο από τα δικαστήρια ανεξαρτησίας της Αμάσειας (20-9-1921).

➤ το Σεπτέμβριο του 1922 έρχεται πρόσφυγας στην Ελλάδα όπου γίνεται θερμός προστάτης των προσφύγων που κατέφυγαν εδώ μετά τη μικρασιατική καταστροφή (1922) και τη συνθήκη της Λωζάνης (1923). Ασχολείται ενεργά με την πολιτική και από το 1923 εκλέγεται συνεχώς Βουλευτής Θεσσαλονίκης. Εργάστηκε στο Υπουργείο Κοινωνικής Πρόνοιας όπου για 32 ολόκληρα χρόνια στάθηκε στο πλευρό των προσφύγων, ενώ χρημάτισε και Υπουργός Πρόνοιας επί κυβερνήσεως Φιλελευθέρων από το 1930-1932.

➤ το 1936 κατέφυγε στην Αγγλία, αποστρεφόμενος τη δικτατορία που επιβλήθηκε στη χώρα μας, όπου ερευνώντας πολλές βιβλιοθήκες και μάλιστα του Παν/μίου της Οξφόρδης, διαρκώς αρθρογραφούσε σε διάφορες εφημερίδες για τα δίκαια της Ελλάδας εμψυχώνοντας τους Έλληνες στον αγώνα τους εναντίον των δυνάμεων της γερμανικής κατοχής.

➤ μετά το τέλος του πολέμου και την επιστροφή του στην Ελλάδα πολιτεύθηκε και πάλι, επανεκλέγει Βουλευτής και τέλος διετέλεσε Υπουργός Βορείου Ελλάδος.

➤ υπήρξε απλός και ταπεινός στη ζωή του, αμερόληπτος στις κρίσεις του και δίκαιος, τίμιος στο χαρακτήρα και ευθύς, αλλά πάνω από όλα φλογερός Πόντιος. Παροιμιώδης θα μείνει η φράση του "Ξηρανθήτω ημίν ο λάρυγξ, εάν επιλαθώμεθά σου ω πάτριος Ποντία γη!". Υπήρξε επίσης ένας από τους ιδρυτές της Επιτροπής μας.

3. Λεωνίδας Ιασονίδης, η προσευχή μου προς τον Πόντον (ΧτΠ, 1946, τ. 21-22)


Παρασκευή, 28 Ιουλίου 2017

Τσάμαλαν Αμισού - Çamalan

➤ πηγή : Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών (ΚΜΣ) - αρχείο προφορικής παράδοσης
➤ πληροφορητής : Χαράλαμπος Κοσέογλου, γεν. στο Τσάμαλαν Αμισού το 1895, κάτοικος Μπάφρας Ιωαννίνων
➤ η συνέντευξη δόθηκε στις 29.10.1962 στον Χρήστο Σαμουηλίδη.

➤ "το Τσάμαλαν είχε 400-500 κατοίκους Έλληνες. Τούρκους δεν είχαμε. Ήμασταν ντόπιοι εμείς. Δεν ακούσαμε από τους γέρους ότι ήρθαν οι παππούδες μας από αλλού. Εκεί γεννήθηκαν και οι παππούδες και οι προπαππούδες μας. Όλο το χωριό μας το αποτελούσαν 4-5 μεγάλα σόγια. Απ’ αυτά τα σόγια είναι όλες οι οικογένειες. Ήταν οι Κιαχαγιάντ', οι Κωνσταντίνογλαρου, οι Γαρακεχαγιάντ’, οι Ταγκουρλάντ’ και οι Πατμανάντ'. Μιλούσαμε ποντιακά. Ποντιακά τραγούδια τραγουδούσαμε και χορεύαμε ποντιακούς χορούς. Τα όργανα που παίζανε οι οργανοπαίχτες ήταν ο "κεπσές" (κεμεντζές), το ταούλ’, ο ζουρνάς. Το Αγιούτεπεσι ήταν μισή ώρα από το χωριό μας (είναι βουνό του Φουντουτσάχ). Η εκκλησία μας ήταν του Αγίου Γεωργίου. Είχαμε και ένα μικρό εκκλησάκι του Αγίου Δημητρίου. Είχε σχολείο με κάτω μαγαζιά. Τρεις δασκάλους πλήρωνε το χωριό. Γειτονικά χωριά ήτανε το Φουντουτσάχ (μισή ώρα απόσταση), το Τσιμενλί (μισή ώρα), το Γαράτουσλα (μία ώρα), το Τοϊγάρ (1-2 ώρες) και η Τέκια (2-3 ώρες). Το 1916 έκαναν εξορία, έκαψαν το χωριό. Απ’ τα 1500 άτομα του χωριού μας, 4 άτομα ζήσαμε. Αυτούς ξέρω. Όσοι πήγαν εξορία, πέθαναν. Ίσως να γλίτωσαν 2-3 άτομα από το χωριό μας, αλλά μέχρι τώρα (συνέντευξη περίπου το 1965), δεν έμαθα τίποτε. Μπήκαμε στο "Μαρία" και ήρθαμε στον Πειραιά πρώτα και από κει στην Ηγουμενίτσα. Ήμαστε 35-40 οικογένειες από το Τσάμαλαν αλλά ένας - ένας σκορπίσαμε". (*)


Α. οικογένειες από το Τσάμαλαν που είναι εις γνώσιν μας και μετά την ανταλλαγή εγκαταστάθηκαν σε διάφορα χωριά:
1. Καλλίφυτος Δράμας: Οικογένειες Λεοντόπουλου, Καλαϊτζίδη, Μοσκοφίδη, Ταχτσίδη, Τσαχουρίδη (Τσαχούρτς) - Παπαδόπουλου
2. Φελώνη Ξάνθης: Οικογένεια Χάϊτα
3. Προποντίδα (;) Καβάλας: Οικογένεια Αμοιρίδη
4. Μαυρούδα Θεσσαλονίκης: Οικογένεια Αμοιρίδη ή Ελευθεριάδη


Β. αναφορές στο χωριό Τσάμαλαν :
1. Οικουμενικό Πατριαρχείο 1919 : Η Μαύρη Βίβλος (εκδ. ΑΡΣΕΝΙΔΗ)
2. Γεωργίου Κ. Βαλαβάνη : Σύγχρονος γενική ιστορία του Πόντου (εκδ. Αδελφών ΚΥΡΙΑΚΙΔΗ)
3. Δημ. Σ. Κουστογιανοπούλου : Ανάμεσα στους αντάρτες του Πόντου (Θεσ/νικη, 1936)
4. Δημήτρη Ψαθά : Η γη του Πόντου
5. Χρήστου Σαμουηλίδη : Μαύρη Θάλασσα
6. Χρήστου Σαμουηλίδη : Ιστορία του Ποντιακού Ελληνισμού (εκδ. ΑΛΚΥΩΝ)
7. Γιάννη Π. Καψή : 1922 Η Μαύρη Βίβλος (εκδ. ΝΕΑ ΣΥΝΟΡΑ Αθήνα, 1992) κεφαλ. Παντέλ Αγά
8. Γ. Κ. Χατζόπουλου : Μέσα απ΄το χαλασμό (Δράμα, 1992)
9. Εγκυκλοπαίδεια του Ποντιακού Ελληνισμού (εκδ. ΜΑΛΛΙΑΡΗΣ-ΠΑΙΔΕΙΑ)
10. Περιοδικό ΠΟΝΤΙΑΚΗ ΕΣΤΙΑ (του Χρήστου Αντωνιάδη)
     • Νοε-Δεκ 1981 σελ. 422 : Της Σαμψούντας τα χωριά
     • Ιαν -Μαρ 1989 σελ. 13 : Το αντάρτικο του Πόντου
11.Περιοδικό ΠΟΝΤΙΑΚΗ ΛΥΡΑ ΧΑΪΔΑΡΙΟΥ, άρθρα Χρήστου Αντωνιάδη.

 
Γ. με αναφορές στην ευρύτερη περιοχή :
1. Παντελή Χ. Βαλιούλη : Σελίδες εκ της συμφοράς του Πόντου 1921-1924 (Αθήναι 1957)
2. Ιάκωβου Κουλοχέρη : Η Αμισός και τα πάθη της (Θεσσαλονίκη 1991)
3. Δημοσθένη Κελεκίδη : Απομνημονεύματα από το αντάρτικο του Πόντου (έκδοση. Αδελφότητας Ποντίων ΠΑΝΑΓΙΑ ΓΟΥΜΕΡΑ)
4. Γ. Ν. Λαμψίδη : Τοπάλ Οσμάν (εκδ. ΒΙΒΛΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ, 6η έκδοση)
5. Αχιλλέα Σ. Ανθεμίδη : Τα απελευθερωτικά στρατεύματα του Ποντιακού Ελληνισμού 1912-1924 (Ανταρτικά Σώματα στον Πόντο) (εκδ. Ευστ. Γιαλτουρίδη, Θεσ/νικη 1998)
6. Αντιγόνη Μπέλλου-Θρεψιάδη : Μορφές Μακεδονομάχων και τα Ποντιακά του Γερμανού
Καραβαγγέλη (εκδ. ΤΡΟΧΑΛΙΑ)
7. ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΝΤΟΥ (τόμος 44) Ιστορικό σχεδίασμα της δράσεως των Ελλήνων ανταρτών του Πόντου (του Χρήστου Γ. Ανδρεάδη)
8. Περιοδικό ΠΟΝΤΙΑΚΗ ΕΣΤΙΑ (1ης περιόδου) άρθρα του Στέλιου Ατακτίδη (σε διάφορα τεύχη)


Δ. πληροφορητές - Ζωντανές μαρτυρίες :
1. ΚΜΣ :
πληροφορητής : Χαράλαμπος Κοσέογλου, Μπάφρα Ιωαννίνων (γεν. στο Τσάμαλαν Αμισού)
πληροφορητής : Γρηγοριάδης Θεόδωρος (γεν. στο Καράπερτσιν το 1899)
πληροφορητής : Συμεωνίδης Θεμιστοκλής (γεν. στο Καράπερτσιν το 1896)
πληροφορητής : Παντελής Αναστασιάδης (Παντέλ Αγάς), Ποντολίβαδο Καβάλας γεν. στο Τσιμενλί το 1896

2. Πολυξένη Κατουρτζόγλου, Καλλίφυτος Δράμας (γεν. στο Τσάμαλαν Αμισού, πέθανε το 1998)





(*)
το δελτίο μετάβασης και λοιπές σημειώσεις από τον Χρήστο Σαμουηλίδη και το βιβλίο του "με τους Έλληνες των αλησμόνητων πατρίδων"

Τετάρτη, 26 Ιουλίου 2017

ένα ταξίδι στο Τσαγράκ Κερασούντας

➤ από το βιβλίο των Γεωργίου Α. Ανδρεάδη & Χρήστου Γ. Ανδρεάδη "το Τσαγράκ της Κερασούντας του Πόντου" - ανάρτηση μας εδώ 
➤ ο Χρήστος Ανδρεάδης μας περιγράφει το περιπετειώδες ταξίδι που κάνανε από την Κερασούντα μέχρι το Τσαγράκ το καλοκαίρι του 1990
χάρτης ευρύτερης περιοχής Κερασούντας για download εδώ
➤ στην ετικέτα "Χρ. Γ. Ανδρεάδης" έχουμε μέχρι τώρα έξι αναρτήσεις.

η γιαγιά μου η Παρασκευή, ή μάνα ...

➤ σήμερα γιόρταζε και στην συνείδησή μου εξακολουθεί να γιορτάζει η εκ μητρός γιαγιά μου, η μάνα, η αντάρτισσα του Αγιού Τεπέ ...
➤ κάποτε που βρέθηκα στο χωριό μου, είχα μαζί μου και τους χάρτες του Πόντου, αυτούς της ΕΠΜ. Ήμασταν όλοι μαζεμένοι στην μεγάλη αυλή του θείου μου Αβραάμ και βαλθήκαμε, κυρίως εγώ, να εντοπίσουμε το χωριό της μάνας, το Κογιουμτζάντων που είχε για κεφαλοχώρι το Τσάλ.
➤ παρ όλες τις περιγραφές της μάνας, τους χάρτες που είχα μαζί μου, μέχρι και σήμερα, δεν το έχω εντοπίσει. Μπορώ μόνο να πω που βρισκόταν κατά προσέγγιση,
παρακάτω ένα τμήμα του οικογενειακού εντύπου που χρόνια τώρα έχω συντάξει και διανείμει σε όλους τους οικείους, ένα σκίτσο που έκανα εκείνο τον καιρό με τα χωριά κλπ. καθώς επίσης και ένα τμήμα της περιοχής, στον μοναδικό χάρτη που φαίνεται ένα χωριό με το όνομα Cal. Το Karislar ίσως να είναι η παλαιά Γαράτουσλα,
σχόλια για όποιον γνωρίζει ... 

σύγχρονος χάρτης (Atlas) με ανάλυση 1:400.000

Τρίτη, 25 Ιουλίου 2017

ο Τσιτενόν ο καλόγερον

➤ αναγνώστης του περιοδικού Ποντιακή Ηχώ, αποστέλλει επιστολή και δίνει πληροφορίες για τον Τσιτενόν τον καλόγερο από την Παναγία Γουμερά,
➤ Ποντιακή Ηχώ, 1982, τ. 5


αληθινές ιστορίες από το Αμπρίκ Μεσοχαλδίου

1η δημοσίευση στις 5.11.2016
 
➤ δύο αληθινές ιστορίες από το Αμπρίκ ή Αμπρικάντων  Μεσοχαλδίου. Είναι δύο διαμάντια, δοσμένα στα Ποντιακά,
➤ δείτε ένα απόσπασμα από την 1η ιστορία.
➤ ο Αντωνόγιαννες είναι ο πρόεδρος του χωριού. Έχει να θρέψει 7 παιδιά και την γυναίκα του. Δεν "βγαίνει" και βάζει χέρι στο ταμείο της κοινότητας μονολογώντας ...
     • "εθέλνανε δέκα παρχάτσε χαβίτς και είκοσ' πα σουρβάν, τσί τερεί το κράτος, πασκίμ' εκείνο επείνασεν άμον τ' ατουνού τα παιδία;"


Ποντιακή Ηχώ, 1982, τ.2

Δευτέρα, 24 Ιουλίου 2017

ένα περιστατικό από τους Κρυπτοχριστιανούς του Σταυρίν

1η δημοσίευση 6.4.2015

➤ εφημερίδα "Ποντιακή Φωνή" 24.5.1964
• Κάνεως, Οι δίπιστοι του Σταυρί
• Κωνστ. Αμοιρίδη



➤ Ήταν Μάιος μήνας στα 1867. Το ότι οι κάτοικοι της Κρώμνης φανερώθηκαν ως Ορθόδοξοι Έλληνες και στην ψυχή και στην καρδιά, αυτό έδωσε μεγάλο θάρρος στους Σταυριώτες, κι έλεγαν αναμεταξύ τους. "Αφού ο εκατοχρονίτης Μολλά-Μπεχρέμ' ς πέταξε το σαρίκι κι έβγαλε τον κίτρινο τσουμπέ, γιατί κι εμείς να μην πετάξουμε από πάνω μας τη ντροπή του αρνησίθρησκου ;"

➤ Γι' αυτό οι χωρικοί συγκεντρώθηκαν στο σπίτι του πρωτόπαπα του χωριού, και αφήνοντας κατά μέρος και τα ψέματα, έκαναν την εξής συμφωνία. "Δεν έχει σημασία το ότι οι παππούδες μας αρνήθηκαν το Χριστό μπροστά στους ανθρώπους. Εμείς, κι αν ακόμα μας σφάξουν, είμαστε αποφασισμένοι να κάνουμε όπως έκαναν οι Κρωμέτες. Θα φανερώσουμε την πίστη μας και θα χάσουμε όλα μας τα υπάρχοντα, αρκεί να βγούμε από αυτή την κόλαση". Και αμέσως υπόγραψαν τη συμφωνία και πήραν απόφαση να πάνε στο Κάνι (σημ. Αργυρούπολη) και να ομολογήσουν την πίστη των πατέρων τους μπροστά στο Μουτασερίφη και όλο το συμβούλιο.

➤ Και τότε έβλεπες στο Σταυρίν ένα θέαμα που να σπαράζει την ανθρώπινη καρδιά. Όλοι αγκάλιαζαν τις γυναίκες και τα παιδιά τους, έκλαιγαν και τα αποχαιρετούσαν, όχι γιατί φοβούνταν για την απόφαση που έπαιρναν, αλλά για τα βάσανα που θα τους επέβαλε η βάρβαρη κυβέρνηση του τόπου, η οποία ούτε νόμο είχε ούτε πίστη, και η οποία ήταν εξοργισμένη γιατί οι Σταυριώτες πήραν θάρρος από τους Κρωμέτες και από τους Γιαγλί-ντερέδες (κοντινό χωριό το Γιαγλίτερε).

 
➤ Αφού πολύ το σκέφτηκαν και το συζήτησαν, πήγαν και λειτουργήθηκαν στην εκκλησία και μετάλαβαν, έκαναν το σταυρό τους και πήραν του Κανί το δρόμο κι ήρθαν μπροστά στο Μουτεσαρίφ, τον Χάμαλην Γιουσούφ πασά, και άφοβα του είπαν την απόφασή τους. Ο Μουτεσαρίφης, έξυπνος άνθρωπος, όταν βρέθηκε μπροστά σε ογδόντα ανθρώπους έτοιμους να πεθάνουν, επροσκάλεσε το Ινταρέ-Μεζλισίν και το Μουφτή της πολιτείας και μπροστά τους προσπάθησε με καλό τρόπο να τους κάνη ν' αλλάξουν γνώμη. Όταν όμως είδε πως είναι αμετάπειστοι, τους φυλάκισε.

➤ Δυο μέρες έμειναν στη φυλακή πεινασμένοι, διψασμένοι, άυπνοι, και κατόπι τους έβγαλε και τους έστειλε σε καταναγκαστικά έργα. Και έβλεπες τους νέους μάρτυρες του χριστιανισμού να κουβαλούν με τη ράχη τους από μέσα από την πολιτεία μεγάλες πέτρες, κάτω από το μαστίγιο των ζεπτιέδων, και να χτίζουν ντουβάρια στη Ρωμαίϊσσα, στο τούρκικο νεκροταφείο, άλλους να καθαρίζουν αποχωρητήρια σε δημόσια γραφεία, άλλους να κουβαλούν στα λουτρά τα σκεύη των χανουμισσών, άλλους να καθαρίζουν τα χάνια της πολιτείας από τις ακαθαρσίες των υποζυγίων, άλλους να κάνουν κατώτερες δουλειές, ενώ τους έφτυναν, τους ύβριζαν, τους έσπρωχναν και τους ράβδιζαν.

➤ Τί έκαναν οι πρόκριτοι και οι δημογέροντες του Κανί; Η αλήθεια είναι πως δεν κάθισαν με σταυρωμένα χέρια. Ο δεσπότης ο Γερβάσιος Καρνέτης προσκάλεσε σε συνεδρίαση τη Δημογεροντία, που αποτελούνταν από το Χατζή Αναστάση Τσαμουρλή, τον αδελφό του Χατζή Κωνσταντίνο, το Χατζή Κωνσταντίνο Τσαμκιόζη, τον Αναστάση Βαφειάδη, το Γιάννη Τουλούμη, το Χατζή Δημήτρη Μουμτζή, τον Αγαθάγγελο Δημητριάδη. Η Δημογεροντία αποφάσισε και έκρινε καλό να στείλουν πεζοδρόμους στην Τραπεζούντα -γιατί τότε τηλεγραφεία δεν υπήρχαν, και στο ταχυδρομείο τα ελληνικά γράμματα πάντα ανοίγονταν από τους ταχυδρομικούς υπαλλήλους- να δώσουν είδηση στην Αδελφότητα των Αργυροπολιτών και τον εκεί σχολάρχην Γεώργιον Παπαδόπουλον τον Κυριακίδην για τα όσα έγιναν στο Κάνι, και εκείνοι να ειδοποιήσουν τις Πρεσβείες και το Πατριαρχείο και να προλάβουν το κακό.

➤ Βρήκαν και έστειλαν τέτοια παλληκάρια, και γρήγορους σαΐδες, το Γιάννη του Λουκά και τον Παντελή Ζαμανόπουλο, που σε 15 ώρες έφτασαν από το Γουλάτι (σημ. από το πέρασμα του Κουλάτ) στην Τραπεζούντα. Απ' εκεί ο Κυριακίδης έγραψε αμέσως στο Πατριαρχείο και στις Πρεσβείες και έστειλε αναφορά στην Υψηλή Πύλη και πέτυχαν να σταλούν γρήγορα κυβερνητικές διαταγές, να σταματήσουν οι βασανισμοί των Σταυριωτών και να τους αφήσουν να παν στα σπίτια τους.


➤ Και ύστερα από κάμποσες μέρες, στις 29 Ιουνίου, ελεύθεροι, και χωρίς σαρίκι και τσουμπέ, με χαρούμενο το πρόσωπο και γαληνεμένη την καρδιά, γύρισαν τρεχάτοι στα χωριά τους, πήγαν στις εκκλησίες, άναψαν μεγάλες λαμπάδες, χτύπησαν τις καμπάνες, δόξασαν την Αγία Τριάδα, που οι γονείς τους μπροστά τους την αρνούνταν, και άρχισαν τις χαρές και τις διασκεδάσεις. 


➤ Μονάχα οι Κασίμ-ζαντέδες (*), επειδή είχαν την πόστα της Τραπεζούντας ως το Ερζερούμ, δεν πήραν μέρος ως τον καιρό της Ανταλλαγής, οπότε κρυφά-κρυφά ένα δυο ήρθαν κι εκείνοι στο Ωραιόκαστρο της Θεσσαλονίκης και φανερώθηκαν και δόξασαν το Θεό.


(*)
"Κασίμ-ζατέ, μεγάλη οικογένεια κρυπτοχριστιανών εν τω συνοικισμώ Γαραουλτζάντων. Η δράσις της οικογενείας Κασίμ-ζατέ (Κασιμίδαι και Δημητριάδαι) ήτο ποικίλη, εκτεινομένη από Τραπεζούντος μέχρι Σταυρί και εκείθεν μέχρι Κιμισχανέ και Ερζιγκιάν ..." Δ.Κ. Παπδαδόπουλος (Σταυριώτης), αρχείον Σταυρί, σελίδα 50

το Κιουπτσιδέϊκο ...

➤ για πολλά χρόνια στο γραφείο είχα μια εξαιρετική συνάδελφο, γόνος μιας μεγάλης και πλούσιας οικογένειας,
➤ ήταν η Αθηνά Κιουπτσίδου. Η οικογένεια αυτή έλκει την καταγωγή της από το Σταυρίν Χαλδίας,
➤ κατά την περίοδο των μεγάλων μετοικεσιών, ίσως και του Σταυριώτικου ζητήματος, πολλές οικογένειες από το Σταυρίν κίνησαν για εξεύρεση καλλίτερων συνθηκών διαβίωσης,
➤ έτσι το Κιουπτιδέϊκο βρέθηκε στο Ακ Νταγ Ματέν, αρκετά μακρυά από το Σταυρίν και σχετικά κοντά στην Άγκυρα,
➤ συζητώντας πολλές φορές με την συνάδελφο Αθηνά, της ζήτησα και μου έστειλε οικογενειακές φωτογραφίες από την φαμέλια των Κιουπτσιδέων,
➤ αυτές αναρτώ παρακάτω με τις ευχές μου να είναι καλά η ίδια, η οικογένειά της και το ένδοξο σόϊ της.
➤ να συμπληρώσω ότι δύο προπαππούδες Κιουπτσιδέοι τους κρέμασαν στη Αμάσεια για τους ίδιους λόγους που κρεμάστηκαν τόσοι άλλοι.



σχετικές αναρτήσεις μας :
Γεώργιος Κ. Φωτιάδης, το Ελληνικόν μεταλλείον Ακ-Δαγ - #1
Γεώργιος Κ. Φωτιάδης, το Ελληνικόν μεταλλείον Ακ-Δαγ - #2
το Κάν και οι αποικήσεις - μετοικεσίες

➤ η παρακάτω φωτογραφία είναι από το βιβλίο του Γ.Θ. Κανδηλάπτη "γεωγραφικόν και ιστορικόν λεξικόν"


Κυριακή, 23 Ιουλίου 2017

ο σκορδοκεφάλογλης

➤ το παρακάτω κείμενο είναι από τα Ποντιακά Φύλλα του 1936, τεύχος 2 και το έγραψε ο Α. Κ. Ασιατίδης,
➤ μάλλον είναι το δυσκολότερο κείμενο που έχω συναντήσει μέχρι τώρα,
➤ ομολογώ ότι δεν το κατάλαβα παρ' ότι έχει και σχετικό λεξικό,
➤ όποιος αναγνώστης το κατάλαβε ας βάλει ερμηνεία στα σχόλια.

Σάββατο, 15 Ιουλίου 2017

περιοδικό Πόντος #3

➤ χθες παραλάβαμε το 3ο τεύχος του περιοδικού Πόντος
➤ αναρτούμε την πρώτη σελίδα (φωτό Μονής Αγίου Γεωργίου Περιστερεώτα) και την σελίδα που αφορά κάποια βιβλία που έλαβε το περιοδικό από τον Μητροπολίτη Δράμας κ. Παύλο και από τον καθηγητή κ. Κ. Φωτιάδη.