Τρίτη, 30 Ιουνίου 2020

ο πρωτοκαπετάνιος Δημήτριος Χαραλαμπίδης - Τσιμενλί Τιμίτ

πρώτη δημοσίευση 30.6.2020

➤ η σελίδα αυτή όπως επανειλημμένα έχουμε γράψει, δεν στέκεται μόνο στους γνωστούς, τους αναγνωρισμένους. Ψάχνει να βρει στοιχεία και για τους "ξεχασμένους" καπετάνιους, τους αφανείς ήρωες της ράτσας μας που έδωσαν τα πάντα για την επιβίωσή μας
➤ ένας τέτοιος είναι και ο Τσιμενλί Τιμίτ
σε κουβέντα που είχα με το δικτυακό φίλο Γιώργο Χαρπαντίδη από την Καβάλα μου είπε ότι μπορεί να βρει στοιχεία για τον πρωτοπόρο καπετάνιο Δημήτρη Χαραλαμπίδη
διαβάστε παρακάτω το άρθρο που μας έστειλε ο φίλος Γ. Χαρπαντίδης αλλά και την φωτογραφία του καπετάνιου που εντόπισε
Γεώργιε Χαρπαντίδη, να είσαι καλά και σ' ευχαριστούμε όλοι μας γιατί εσύ με την εργασία σου αυτή καταγράφεις - αποδίδεις στην ιστορία τον Καπετάνιο.
ΞΕΧΑΣΜΕΝΟΙ ΗΡΩΕΣ -ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ- ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ

Ένα μικρό  αφιέρωμα ως ελάχιστη τιμή για αυτούς που φεύγουν από αυτή την ζωή, αλλά δεν χάνονται από την μνήμη μας.

Γ’αυτούς που παρέμειναν άγνωστοι και διέφυγαν τον θάνατο που τούς συντρόφευε σε κάθε βήμα τους στα αφιλόξενα και κακοτράχαλα  βουνά του Πόντου, που του βιολογικού θανάτου τους δεν μπορούσαν  να φαντασθούν  ότι στην Ελλάδα θα συναντήσουν  και τον ηθικό θάνατο της μνήμης τους.

Οι Έλληνες του Πόντου ήταν οι μοναδικοί από τον Ελληνισμό της Ανατολής που οργανώθηκαν δυναμικά και ανέπτυξαν αντάρτικη δράση κατά της Τουρκικής θηριωδίας.

Τον σκληρότερο διωγμό τον υπέστη ο Δυτικός Πόντος, με τις εννέα αποστολές εκτοπισμών και πλήρωσε βαρύ φόρο αίματος, λόγος για τον οποίο αναπτύχθηκε το αντάρτικο του Πόντου ως δύναμη αυτοάμυνας και αυτοπροστασίας του Ελληνισμού της περιοχής.

Στο ανεκτίμητης αξίας βιβλίο του "Γη του Πόντου" ο δημοσιογράφος και θεατρικός συγγραφέας  Δημήτρης Ψαθάς γράφει "Δεν υπάρχει καμία υπερβολή στον χαρακτηρισμό του άνισου και πρωτόφαντου εκείνου αγώνα στα βουνά" - στη ματωμένη αντίσταση, στην κορυφαία έκφραση της αντίστασης του Πόντου, το αντάρτικο.

Αξιόλογη  θέση ανάμεσα στο πάνθεο των Οπλαρχηγών  κατέχει και ο οπλαρχηγός Δημήτριος Χαραλαμπίδης (Τσιμενλή Τιμίτ) ο οποίος  ήρθε στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκε στο χωριό Ποντολίβαδο Καβάλας  όπου  μετά από έξι Μήνες από την άφιξή του, από την ελονοσία άφησε την τελευταία του πνοή. 

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ  ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ - (Τσιμενλή Τιμίτ) 

Γεννήθηκε στο Τσιμενλή  της Σαμψούντας και  απεβίωσε  στο χωριό  Ποντολίβαδο  Καβάλας το  1921. Έδρασε ως  Αρχικαπετάνιος  στον ορεινό όγκο του  Αγιού Τεπέ, στον Δυτικό Πόντο. Υπαρχηγοί του ήταν οι Αιμίλιος Κατόγλου (Καδήογλου), Αλέξης Νίκου, Παντελής Αναστασιάδης (Παντέλ Αγάς) και οι αδελφοί Ιωάννης (Γιάγκον) και Αθανάσιος  Αμπατζόγλου.
Υπήρξε  μία  γενναία ηγετική  προσωπικότητα, η οποία συνδύαζε τον ανιδιοτελή πατριωτισμό, την πίστη στον χριστιανισμό και τον Ελληνισμό, δεν δίστασε να αφήσει όλη του την περιουσία, χρηματοδοτώντας των  αγώνα για την ελευθερία των Ποντίων.

Σαν εύπορος  καπνέμπορος  ο Δημήτριος Χαραλαμπίδης, αρχές του Θέρους του 1913 παρ’ όλο  που είχε κινήσει τις υποψίες  των Τουρκικών  αρχών, χρηματοδοτεί  τις  πρώτες ένοπλες ομάδες των Ποντίων, με αποτέλεσμα να  επικυρωθεί  από τις Τουρκικές Αρχές  και χάρη της προσωπικής του φιλίας με τον Διοικητή χωροφυλακής Σαμψούντος, Αμπντούλ Αχμάν, αρχές Ιανουαρίου του 1914 τον φυγάδευσε από την πόλη, γλυτώνοντάς  τον από την σύλληψη και τις συνέπειες.

Το επόμενο διάστημα ο Χαραλαμπίδης  μαζί με τον Οπλαρχηγό Βασίλη Τσαουσίδη (Πίτς Βασίλ), έρχονται σε επαφή με τους Ρώσους, οι οποίοι ήταν σε εμπόλεμη κατάσταση με τους Τούρκους, φέρνοντας μαζί τους  50 τουφέκια και μεγάλο αριθμό φυσιγγίων και χειροβομβίδων. Ήταν τα πρώτα σημαντικά εφόδια του Ποντιακού  αντάρτικου.

Αξιοσημείωτες οι Μάχες  του στην οροσειρά Αγιού Τεπέ  και Αγιαχλάλαν. Στην τοποθεσία Αγιού Τεπε , υπό τις διαταγές του 47 αντάρτες, έχοντας υπό την προστασία τους 2.500 γυναικόπαιδα, στις 16 Νοεμβρίου αντιστάθηκαν στην δύναμη 8000 στρατιωτών, αποκρούοντας διαδοχικές επιθέσεις μέχρι τις απογευματινές ώρες  όπου κλονίσθηκε το ένα άκρο της γραμμής άμυνας το οποίο υπερασπιζόταν ο γιός του  Δημοσθένης  με τους άνδρες του και έπεφτε νεκρός  από θραύσμα βλήματος που τον χτύπησε στο μέτωπο.
Με ηρωική αυτοθυσία κατόρθωσε να διαφύγει από τον κλοιό των Τούρκων στρατιωτών, σώζοντας έτσι 2.500 γυναικόπαιδα, με απολογισμό 4 νεκρούς αντάρτες , μεταξύ των οποίων ήταν και ο γιός του Δημοσθένης και 119 Τούρκους στρατιώτες και 4 αξ/κούς.

Στην περιοχή Αγιαχλάλαν τον Ιούνιο του 1915 ο Δημήτριος Χαραλαμπίδης έδωσε μία σπουδαία μάχη εναντίων μίας  ληστοσυμμορίας υπό τον διαβόητο Τσακίρ Ογλού  που καταδυνάστευαν τους Έλληνες του Χούζαρλι.  Στην μάχη αυτή στους ληστοσυμμορίτες προσέτρεξε τάγμα του τουρκικού στρατού. Στην ολοήμερη μάχη απογευματινές ώρες, τραυματίζεται ο Οπλαρχηγός, όταν σφαίρα σφηνώθηκε κάτω από το αριστερό του αυτί, διαλύοντάς του την οδοντοστοιχία (του έγινε χειρουργική επέμβαση από πρακτικό γιατρό, για την αφαίρεση της σφαίρας με ξυράφι και της κρεμούσης οδοντοστοιχίας με τανάλια), ενώ την ίδια ώρα περίπου δέχθηκε πυρά στην κοιλιακή χώρα και εξέπνευσε από ακατάσχετη αιμορραγία ο υπαρχηγός καπετάν Χατζή Λεβέντης.

Με την έλευση της νύχτας ο εχθρός διέκοψε τις επιθέσεις και έτσι βρήκαν την ευκαιρία να εγκαταλείψουν την περιοχή και να φθάσουν στο μεγάλο δάσος του Σαλτούχ, όπου οι εχθροί έχασαν τα ίχνη τους. 

To Φθινόπωρο του 1916 μαζί με τον Οπλαρχηγό Βασίλειο Ανθόπουλο (Βασίλ Ουστά), έρχονται  κρυφά στην  Τραπεζούντα και μετά την συνάντησή τους με Ρώσους Αξιωματούχος, επέστρεψε φέροντας 500 τουφέκια και πυρομαχικά.

Σε μία επιδρομή των Τούρκων στο Τσιμενλή  γενέτειρά του, μετά από προδοσία, ο Στρατός εισβάλει νύχτα στο χωριό, όπου βρισκόταν ο αδελφός του Θεόδωρος Χαραλαμπίδης  τραυματισμένος, αρνούμενος να παραδοθεί, μετά από μάχη έπεσε νεκρός.

Τον  Οκτώβριο του 1916 με μια ομάδα ανταρτών 50 ατόμων, επεχείρησε αποκατάσταση της επαφής με τους Αρμένιους της περιοχής  Γιαπασάν. Κυκλώθηκαν από ισχυρές Τουρκικές μονάδες και στην μάχη που ακολούθησε, σκοτώθηκε το πρωτοπαλίκαρο Στέλιος Επαρλής και τραυματίζεται ο ίδιος, όπου διέφυγε στο χωριό Αζμάν, διατάσσοντας  να διαδώσουν ότι φονεύθηκε.

Έτσι αναλαμβάνει  την αρχηγεία ο γαμπρός του Παντελής  Αναστασιάδης, (Παντέλ Αγάς) ο οποίος  είχε παντρευτεί  την  κόρη  του Φωτεινή.

Ο Δημήτρης  Χαραλαμπίδης  καταφεύγει στην Κωνσταντινούπολη, όπου έρχεται σε επαφή με τον Μητροπολίτη Αμάσειας Γερμανό Καραβαγγέλη και τον Λοχαγό Χρυσόστομο Καραίσκο απεσταλμένο της Ελληνικής κυβέρνησης και με τους επιζώντες αντάρτες και γυναικόπαιδα, επιβιβάζονται σε αντιτορπιλικό του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού και φθάνουν στην Ελλάδα, όπου παρέμεινε στο χωριό Ποντολίβαδο Καβάλας μέχρι τον θάνατό του.

Ο Δημήτριος Χαραλαμπίδης απέκτησε πέντε (5) παιδιά: 1/Τον Δημοσθένη ο οποίος σκοτώθηκε στην μάχη του Αγιού Τεπέ, τον Ναθαναήλ, τον Ανέστη, τον Χαράλαμπο και την Φωτεινή, οι οποίοι έχουν αποβιώσει άπαντες και εν ζωή είναι τα εγγόνια του που διαμένουν στην Θεσσαλονίκη, Γερμανία και Καβάλα.

Στις φωτογραφίες ο Οπλαρχηγός Δημήτριος Χαραλαμπίδης (Τσιμενλή Τιμίτ) και ο γράφων με τον εγγονό του Χρήστο Χαραλαμπίδη του Ναθαναήλ στο Ποντολίβαδο Καβάλας τον Ιούνιο του 2020, που όπως με ενημέρωσε κατά το Έτος 1941-42 έγινε η μεταφορά των νεκροταφείων του χωριού χωρίς την μεταφορά των οστών και έτσι ο Καπετάνιος του Ποντιακού αντάρτικου, το αδάμαστο σύμβολο της ποντιακής αντίστασης να είναι θαμμένος στο χωριό Ποντολίβαδο, χωρίς να γνωρίζουμε το ακριβές σημείο, ώστε να μπορούμε να του αποδώσουμε τις οφειλόμενες τιμές και να ανάψουμε ένα κερί στην μνήμη του σε ένδειξη  ευγνωμοσύνης.
ΑΘΑΝΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΓΕΡΑΣΤΗ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ 

Γιώργος Χαρπαντίδης
Καβάλα

ο εγγονός του Δ. Χαραλαμπίδη, Χρήστος Χαραλαμπίδης
με τον συντάκτη του άρθρου Γιώργο Χαρπαντίδη

ο αντάρτης - διευθυντής του σχολαρχείου του Καράπερτσιν

➤ το όνομά του Περικλής Μαυροσκολίδης
ήταν ο διευθυντής του σχολαρχείου στο Καράπερτσιν 
μαχητής και αυτός όπως όλος ο πληθυσμός, απέναντι στον δυνάστη του, τον αγαρηνό...
δυστυχώς σκοτώθηκε στην μάχη της Τεκιάς - εδώ
η ανάρτηση είναι για να καταδείξει για άλλη μια φορά την συνολική συμμετοχή στο αντάρτικο καθώς επίσης και έναν ακόμη από την στρατιά των αφανών ηρώων της λατρευτής μας πατρίδας
δεν γνωρίζω εάν υπάρχουν κάποιοι απόγονοί του από το σόϊ του. Όποιος-α έχει πληροφορίες ή γνωρίζει κάτι ας σχολιάσει. 

[πρώτη δημοσίευση 30.10.2019]


με το βελάκι ο Π. Μαυροσκολίδης - ΠΕ, 1976, τ. 10, σελ. 298

από το βιβλίο του Παντελή Αναστασιάδη
"μνήμες του Ποντιακού έπους 1913-1922"

Δευτέρα, 29 Ιουνίου 2020

Ἔκδοση νέας ἀσματικῆς ἀκολουθίας ἀπό τήν Ἱερά Μητρόπολη Δράμας

➤ Μόλις επιστρέψαμε από ολιγοήμερες διακοπές στην Μακεδονία και βρήκαμε στα μηνύματά μας το παρακάτω κείμενο από την Ιερά Μητρόπολη Δράμας το οποίο με μεγάλη ευχαρίστηση κοινοποιούμε. 
Με την ευκαιρία αυτή απευθύνουμε στον Ημέτερο Δεσπότη κ. κ. Παύλο εγκάρδιες ευχές για υγεία και μακροημέρευση.



Ἔκδοση νέας ἀσματικῆς ἀκολουθίας ἀπό τήν Ἱερά Μητρόπολη Δράμας 

Ἡ Ἱερά Μητρόπολις Δράμας, προνοίᾳ καί δαπάνῃ τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Δράμας κ. Παύλου, ἐξέδωσε τήν ἱερά ἀσματική ἀκολουθία τοῦ ἐν ἁγίοις πατρός ἡμῶν Ἀθανασίου Ἁρχιεπισκόπου Τραπεζοῦντος τοῦ Θαυματουργοῦ καί δαιμονοκαταλύτου, πού συνέθεσε στήν Ἱερά Σταυροπηγιακή Μονή Τατάρνης ὁ μοναχός Γερμανός τό σωτήριον ἒτος 2020.

     Στή συνέχεια δημοσιεύουμε τόν Πρόλογο τοῦ Σεβαμιωτάτου Μητροπολίτου μας καί μεταγλωττισμένο τόν βίο τοῦ ἁγίου.


ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Ἡ Ἐκκλησία Τραπεζοῦντος σεμνύνεται καί καυχᾶται ἐν Κυρίῳ, διότι ἐκ τῶν κόλπων αὐτῆς ἀνεβλάστησαν Μάρτυρες, Ἱεράρχαι, Ὅσιοι, Ὁμολογηταί, οἵτινες ἀποτελοῦσι τόν στέφανον, τό πολυτίμητον διάδημα καί τήν δόξαν αὐτῆς.

Ἐν τῇ περιακούστῳ ταύτῃ πρωτευούσῃ τοῦ Εὐξείνου Πόντου οὐδέν εὗρον ἔδαφος αἱ κατά καιρούς ἀναφυεῖσαι αἱρέσεις καί κακοδοξίαι, οἱ δέ Τραπεζούντιοι στεντορείᾳ τῇ φωνῇ διεκήρυττον ἀνά τούς αἰῶνας ὅτι: "μή ἄν ἄλλην δόξαν δεδέχθαι ποτέ περί πίστεως ὅλον τό φῦλον ἡμῶν, Τραπεζοῦντός φαμεν καί πάσης Χαλδίας, τῆς περιοικίδος ἁπάσης, παρά τά δεδογμένα ἔκ τε τοῦ πρωτοκλήτου τῶν ἀποστόλων Ἀνδρέου τοῦ πάνυ καί τοῦ μεγάλου μάρτυρος Εὐγενίου καί τῶν ἁγίων καί οἰκουμενικῶν συνόδων. Ταῦτα γάρ ἡμεῖς φρονοῦμεν καί δοξάζομεν ὀρθῶς, καί παρά ταῦτα ἕτερον οὐ δεχόμεθα, κἄν εἴ τι καί εἴη τό κηρυττόμενον, ἀλλ᾿ ὡς ἔκφυλον καί ἄθεον οὔτε τις τῶν πάλαι καί πρό ἡμῶν ἐδέξατο, οὔθ᾿ ἡμεῖς δεξόμεθα πώποτε". (Παπαδόπουλος Κεραμεύς, Fontes σ. 69-71)

Ὁπωσδήποτε εἰς τήν διαμόρφωσιν τοῦ ὀρθοδόξου τούτου φρονήματος πρωτοστάται ἦσαν οἱ ἀρχιερεῖς τῆς Τραπεζοῦντος, οἱ ὁποῖοι διεκρίθησαν ἐπί ἁγιότητι βίου καί πλουσίᾳ παιδείᾳ. Μεταξύ αὐτῶν συγκαταλέγεται καί ὁ ἅγιος Ἀθανάσιος ὁ ἐπικληθείς δαιμονοκαταλύτης ἐκ τοῦ χαρίσματος τῆς ἐκδιώξεως τῶν δαιμόνων, ἀρχιερατεύσας περί τά μέσα τοῦ 9ου αἰῶνος (867-886), διαπρέψας δέ ἐπί σοφίᾳ καί ἁγιότητι βίου.

Ἐπί τῶν ἡμερῶν τοῦ ἁγίου Ἀθανασίου ἡ Τραπεζοῦς γενομένη πρωτεύουσα τοῦ θέματος Χαλδίας ἤρθη εἰς μεγάλην ἀκμήν. Κατά τόν ἀείμνηστον Χρύσανθον Τραπεζοῦντος "εἰς τήν ἀκμήν τῆς Τραπεζοῦντος συνετέλεσε καί ἡ μακρά γόνιμος ἀρχιερατεία τοῦ Ἀθανασίου, ὅστις διά τῆς σοφίας καί εὐλαβείας αὐτοῦ ἐκαλλιέργησε παρά τοῖς Τραπεζουντίοις πᾶν εἶδος ἀρετῆς". (Ἐκκλησία Τραπεζοῦντος σ. 218)

Ἐπί τῆς ἀρχιερατείας τοῦ ἁγίου Ἀθανασίου καθιερώθη διά θαυμαστῆς παρουσίας τοῦ ἁγίου Εὐγενίου ἡ ἑορτή τῶν γενεθλίων τοῦ μάρτυρος, ἐπί τῆς βασιλείας Βασιλείου τοῦ Μακεδόνος.

Ἐν τῇ μητροπόλει τῆς Τραπεζοῦντος διεσώθησαν τά ἱερά αὐτοῦ ἄμφια, ἐκ τῶν ὁποίων ἀπότμημα διεσώθη καί φυλάσσεται ἐν τῷ ἱερῷ ναῷ Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Ὡραιοκάστρου Θεσσαλονίκης. Μέρος ἐδωρήθη εἰς τόν γράφοντα ὑπό τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Νεαπόλεως καί Σταυρουπόλεως κ. Βαρνάβα, λίαν ἀγαπητοῦ μοι ἐν Χριστῷ ἀδελφοῦ καί συλλειτουργοῦ, τόν ὁποῖον ἐκ βάθους καρδίας εὐχαριστῶ.

Ἀπό πολλῶν ἐτῶν ἀσχολούμενος μέ τήν ἱστορίαν τοῦ Πόντου καί δή τήν Ἐκκλησιαστικήν, ἰδιαιτέρως ἠσχολήθην μέ τόν ἅγιον Ἀθανάσιον, ἐρευνήσας τά κατ᾿ αὐτόν. Ἐκ τῆς ἐρεύνης διεπίστωσα ὅτι ὁ ἀείμνηστος Παπαδόπουλος Ἀθανάσιος Κεραμεύς  ἀνεκάλυψεν ἐν Τραπεζοῦντι ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ ἐξ εὐγενῶν Ἰωάννου Δομνηνοῦ ἐν ἔτει 1884 παλαιάν ἀσματικήν ἀκολουθίαν τριῶν Τραπεζουντίων ἁγίων μετά τῶν συναξαρίων των ἀντιγραφεῖσαν μεταξύ τῶν ἐτῶν 1765 καί 1768. Ἡ φυλλάς αὕτη περιελάμβανε τάς ἀκολουθίας καί τά συναξάρια τοῦ ἁγίου μεγαλομάρτυρος Θεοδώρου τοῦ Γαβρᾶ 2ᾳ Ὀκτωβρίου, Ἁγίου Ἀθανασίου τοῦ Δαιμονοκαταλύτου 11ῃ Ὀκτωβρίου καί τοῦ ἁγίου Βασιλείου ἀρχιεπισκόπου Τραπεζοῦντος 20ῇ Ὀκτωβρίου.

Ἔτσι ὁ Κεραμεύς διέσωσε "τά συναξάρια τῶν τριῶν τούτων Τραπεζουντίων ἁγίων δημοσιεύσας ταῦτα εἰς τά Βυζαντινά Χρονικά ὑπό τόν τίτλον "Συμβολαί εἰς τήν "Ἱστορίαν Τραπεζοῦντος", τόμος 12, ἐν ἔτει 1906. Μή διασωθείσης δέ τῆς ἀσματικῆς ἀκολουθίας ἀπηυθύνθημεν εἰς τόν ἐν τῇ ἱερᾷ μονῇ Τατάρνης ἀσκούμενον ὁσιολογιώτατον Γερμανόν μοναχόν, δόκιμον ὑμνογράφον, ὅστις τῇ εὐλογίᾳ τοῦ πολυσεβάστου μοι καθηγουμένου ἀρχιμανδρίτου κυρ-Δοσιθέου ἐποίησεν ἀκολουθίαν ἑορτάσιμον καί πανηγυρικήν τοῦ μεγάλου τούτου τῆς Ἐκκλησίας Ἱεράρχου.

Θερμότατα εὐχαριστῶ τόν τε ἅγιον Καθηγούμενον καί τόν ὑμνογράφον μοναχόν εὐχόμενος αὐτοῖς τήν ἀντιμισθίαν παρά τοῦ ἁγίου ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ. Εὐχαριστίας ἐκφράζω καί πρός τόν ἐκδοτικόν οἶκον "Ἑπτάλοφος" διά τήν ἐπιμέλειαν τῆς ἐκδόσεως.

Δέξασθε τοίνυν, πιστά τῆς Ἐκκλησίας τέκνα, τήν ἀκολουθίαν ταύτην τοῦ ἐν ἁγίοις πατρός ἡμῶν Ἀθανασίου τοῦ Δαιμονοκαταλύτου, ψάλατε κατά τήν ἡμέραν ταύτην τῆς ἑορτῆς αὐτοῦ τιμῶντες αὐτόν καί δεχόμενοι τῆς εὐλογίαν τοῦ ἁγίου πρός ἀπόκρουσιν τῶν ὁρατῶν  καί ἀοράτων ἐχθρῶν.

Μή παύσητε δέ νά δέεσθε καί ὑπέρ τῆς ἁγιοτόκου κλεινῆς Τραπεζοῦντος, τῆς πόλεως τοῦ ἁγίου, ὅπως ἡ ἐν κρυπτῷ καίουσα καί οὐχί ἐσβεσμένη λυχνία τῆς ἀμωμήτου Ὀρθοδόξου ἡμῶν πίστεως τεθῇ ἐπί τήν λυχνίαν. ΑΜΗΝ.

Ἐν Δράμᾳ, ἐν τῷ Ἱερῷ Μητροπολιτικῷ οἴκῳ
τῇ 25ῃ Μαρτίου τοῦ σωτηρίου ἔτους 2020.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
Ο   Δ Ρ Α Μ Α Σ   Π Α Υ Λ Ο Σ
προσκυνητής τοῦ Παναγίου καί Ζωοδόχου Τάφου. 

➤ σύνδεσμος στην σελίδα της Ιεράς Μητρόπολης Δράμας - το πλήρες κείμενο εδώ 

ο θάνατος του Σταυριώτη

➤ είναι η συνέχεια του άρθρου του Ελισαίου Χ. Μουρατίδη "οι κρυφοχριστιανοί Σταυριώτες" - ανάρτηση μας εδώ
 είναι στην μνήμη του Γιάννη Μουρατίδη (Γιουσούφ εφέντης Τσερτσόγλου) δικηγόρος, αδελφός του παππού του αρθρογράφου
 δεν γνωρίζαμε ότι ο πόλη Τσορούμ, αυτό το κολαστήριο για τους Σαμψούντιους, το όνομα της προέρχεται από το "τσιόκ Ρούμ" δηλ. πολλοί Ρωμιοί
 από το Μακεδονικό Ημερολόγιο, 1984







Κυριακή, 28 Ιουνίου 2020

περί της ερμηνείας των λέξεων κλωστοί & Αεσέρ

➤ ακόμη ένα άρθρο για την ερμηνεία του Αεσέρ - προηγούμενη ανάρτηση μας εδώ -
του Ιωάννη Αβραμάντη από την ΠΕ, 1955, τ. 62

από το Google Earth - Panoramio
δείτε τον τίτλο που δίνει ο φωτογράφος

οι κρυφοχριστιανοί Σταυριώτες

➤ ακόμα ένα άρθρο για τους κρυφοχριστιανούς
➤ είναι από το Μακεδονικό Ημερολόγιο του 1984 και το υπογράφει ο Ελισαίος Χ. Μουρατίδης
 διαβάζουμε για πρώτη φορά τα :
     • #1 : οι κάτοικοι του Σταυρίν ήταν 33.000 άτομα το 1924 - υπερβολικό / ατεκμηρίωτο.
     • #2 : ο αφανισμός 5.000 κρυφών μέσα στην "απρόσιτη γαλαρία" από έλλειψη οξυγόνου - δεν αναφέρει ο αρθρογράφος την πηγή αυτής της πληροφορίας. ποιός/ποιοί το έγραψαν, σε ποιό έγγραφο-βιβλίο-κείμενο. Δεν θυμόμαστε ο Δ.Κ. Παπαδόπουλος (Σταυριώτης) να αναφέρει κάτι σχετικό. Φυσικά όποιος γνωρίζει παρακαλώ ας σχολιάσει
➤ άλλες σχετικές αναρτήσεις μας για τους κρυφούς του Σταυρίν :  1   -  2   -  3 





Χρονικά του Πόντου (ΧτΠ)

➤ πρώτη δημοσίευση στις 16.1.2016

μετά τα Ποντιακά Φύλλα (ΠΦ), που υπήρξε η πρώτη περιοδική έκδοση των Ποντίων, ακολούθησαν τα Χρονικά του Πόντου
➤ ήταν μια έκδοση του συλλόγου Αργοναύται-Κομνηνοί της Καλλιθέας Αττικής
➤ διευθυντής του περιοδικού ήταν ο Ξενοφών Κ. Άκογλους (ψευδώνυμο Ξένος Ξενίτας)
κυκλοφόρησε σε μια δύσκολη εποχή για την χώρα μας, από το 1943 μέχρι το 1946 
➤ είκοσι τέσσερα τεύχη μερικά από τα οποία διπλά. Όλα τα τεύχη βρίσκονται στο ψηφιακό αρχείο της ΕΠΜ ( εδώ ) και μπορείτε να τα διαβάσετε - μελετήσετε
πρόσφατα που βρέθηκα στα γραφεία των Αργοναυτών στην Καλλιθέα είδα να υπάρχουν ακόμη διαθέσιμα προς πώληση μερικά σετ
➤ δεν υπάρχουν όμως σε ψηφιακή μορφή τα περιεχόμενα των 2 τόμων. Τα σκανάραμε και θα τα βρείτε στην νέα σελίδα ΧτΠ εδώ


ψηφιακό αρχείο ΕΠΜ

#13 - το φρούριο της Πέτρας

➤ στην κοιλάδα του Χαρσιώτη ποταμού (Ανατολικά της Τρίπολης του Πόντου), περίπου 7 χιλιόμετρα από την ακτή, βρίσκεται το φρούριο της Πέτρας ή Πέτρα καλέ ή Πέτρωμα. Είναι μάλλον εγκαταλειμμένο.
 δεν μπορέσαμε να βρούμε περισσότερα στοιχεία
 στην φωτό που ακολουθεί βλέπετε τον χώρο που έλεγχε (από το Google Earth - Panoramio)

[πδ Ιανουάριος 2018]


από το βιβλίο του Χρ. Σαμουηλίδη, ιστορία του Ποντιακού Ελληνισμού



από το Google Earth - Panoramio

Σάββατο, 27 Ιουνίου 2020