Παρασκευή, 31 Μαΐου 2019

Γιάννης Καλπατσινίδης

πρώτη δημοσίευση

➤ ο Γιάννης Καλπατσινίδης είναι ο πρώτος τουλουμτζής που ήλθε στην Αθήνα και νομίζω ότι τον έφερε από την Μακεδονία ο Τσακαλίδης ο Κωστίκας ή ο Αμαραντίδης ο Γιώργος. Ήταν μετά το 1975
εμφανιζόταν αρχικά στον Φάρο Ποντίων στο Περιστέρι και αργότερα στο Κορτσόπον
αυτός μας "έμαθε" το αγγείο, θέλω να πω ότι το έβαλε στα μαγαζιά και έγινε μέρος της ορχήστρας και της διασκέδασης μας.


παρακάτω βάζουμε μια φωτογραφία και σχόλια από τον φίλο Νίκο Ζουρνατζίδη
είναι οι : 1. Νίκος Ζουρνατζίδης 2. Βαγγέλης Δημούδης 3. Κωστίκας Τσακαλίδης 4. Λιζέτα Νικολάου 5. Κων. Αλεξανδρίδης 6. Κώστας Μούτας 7. Αντ. Ζώρας 8. (?) 9. Σαχπατζίδου 10. Γιάννης Καλπατσινίδης 11. Γιούλη Τσακαλίδου 12. Γιωρ. Γευγελής
είναι από μία περιοδεία που οργάνωσε στα μέσα της δεκαετίας του '70 στην Αν. Μακεδονία και Θράκη ο Κωστίκας Τσακαλίδης. Στην περιοδεία αυτή γνώρισα για πρώτη φορά τον αγνό άνθρωπο Γιάννη Καλπατσινίδη. Αργότερα είχα την χαρά να τον ακούω κάθε ΣαββατοΚύριακο στο ποντιακό κέντρο "Φάρος Του Πόντου" στο Περιστέρι όπου τραγουδούσε ο Κωστίκας.


➤ το κείμενο που ακολουθεί είναι από το δίκτυο και από την σελίδα : https://www.facebook.com/watch/?v=340378576821978

(δείτε το video)

Γεννήθηκε στο Φλαμούρι Λαγκαδά το 1936. Οι γονείς του Γεώργιος Καλπατσινίδης και Χάιδω(Χατου) Καλπατσινίδου-Παυλιδου ήταν Πόντιοι πρόσφυγες πρώτης γενιάς από το χωριό Κουστουλάντων της Γαλίαννας. Η Γαλλίαινα είναι γνωστή για το Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου Περιστερεώτα. Το δε χωριό Κουστουλάντων είναι το τελευταίο χωριό πριν ανέβει κανείς στο Μοναστήρι, από όπου φαίνεται ο Περιστερεώτας. Ο πατέρας του Γιάννη Καλπατσινίδη έχασε τον πατέρα του μικρός και ως ορφανός από πατέρα μεγάλωσε στον Άγιο Γεώργιο Περιστρεώτα (είχε και το όνομά Του άλλωστε) και στην Παναγία Σουμελά.
Πρόσφυγες στην Ελλάδα προσπαθούν να ορθοποδήσουν τα πρώτα χρόνια, κουβαλώντας μέσα τους ένα μεγάλο όπλο: την παράδοση, όπου και έβρισκαν παρηγοριά. Ο μικρός Γιάννες στο Φλαμούρι έζησε μόνο τα πρώτα έντεκα χρόνια της ζωής του γιατί δε φτάνει ο ξεριζωμός, έρχεται κι ένας εμφύλιος σπαραγμός που εκκενώνει το χωριό. Εγκαθίσταται στο Λαχανά για τα επόμενα πέντε χρόνια. Εκεί πρώτη φορά ξεκίνησε να μαθαίνει αγγείον-τουλούμ, σε ηλικία 13 ετών. Τον παρακίνησε η μητέρα του διότι υπήρχε οικογενειακή παράδοση. Ο πατέρας της, Ιωάννης Παυλίδης έπαιζε στον Πόντο αγγείον. Δάσκαλοι του Γιάννε ήταν ο θείος του Γεώργιος Βασιλειάδης και ο αδελφός του Νικόλαος Καλπατσινίδης.
Το 1952 φεύγουν και από τον Λαχανά και μετακομίζουν παραδιπλανό Παλιό Χωριό, όπως λεγόταν (Παλιό Κεφαλοχώρι). Εκεί εγκαθίστανται και πολλοί άλλοι Γαλλιανίτ΄, που ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Στο Κεφαλοχώρι (Başköy) γνωρίζει και παντρεύεται τη Μαρία Ιωαννίδου, κι αυτή με καταγωγή από Κουστουλάντων Γαλλίαινας και Τραπεζούντα. Αποκτούν δύο παιδιά το Γιώργο και το Χρήστο.
Και παράλληλα με την οικογενειακή ζωή στο Παλιό Κεφαλοχώρι ο Γιάννης Καλπατσινίδης παίζει ερασιτεχνικά τουλούμ ,σε μουχαπέτια και γάμους. «Είναι σκοποί αρχαίοι» όπως συνήθιζε να λέει. Σιγά σιγά μεταβαίνει και σε νυχτερινά κέντρα της Θεσσαλονίκης. Γύρω στο 1957 εμφανίζεται στο πατάρι μαζί με το Γώγο Πετρίδη και τον Χρύσανθο.
Το 1965 δημιουργήθηκε το σημερινό Κεφαλοχώρι όπου μετακομίζει μόνιμα, έως σήμερα. Έχοντας πλέον μόνιμη εστία και τα παιδιά μεγαλώνουν σιγά σιγά, ξεκινά και άλλες, σημαντικές συνεργασίες στη Θεσσαλονίκη. Εκείνη την εποχή γνωρίζει δυο από τους σημαντικότερους συνεργάτες του, το Στάθη Ευσταθιάδη και τον Χαράλαμπο Κιαγχίδη. Πλαισιώνει τις εμφανίσεις τους, τις εκδηλώσεις του Φάρου Ποντίων και της Ευξείνου Λέσχης και συμμετέχει ενεργά στις ραδιοφωνικές εκπομπές.
Η παράδοση του Πόντου όμως περνά δυναμικά σε όλο και περισσότερα κέντρα διασκέδασης. Και ενώ βρισκόμαστε σε μια νέο-ποντιακή εποχή, ο Καλπατσινίδης επιμένει να εμφανίζεται μ΄αυτό το πρωτόγονο όργανο, σε νυχτερινά κέντρα της Θεσσαλονίκης. Γυρίζει όλη τη Μακεδονία και γύρω στα μέσα της δεκαετίας του ’70 μεταβαίνει και στην Αθήνα, με πρώτο σταθμό το Φάρο (γνωστό κέντρο διασκέδασης στο Περιστέρι), Στο ξεκίνημά του στην Αθήνα, η συνεργασία του με τον Κωστίκα Τσακαλίδη ήταν κομβική. Αργότερα εμφανίστηκε και στο Κορτσόπον και στην Τρυγόνα.
Σημαντικός σταθμός στη μουσική του πορεία ήταν και η συνεργασία του με τον αείμνηστο Γιώργο Αμαραντίδη, τον Σιμούλ΄, σε δίσκους, περιοδείες και νυχτερινές εμφανίσεις. Κάπου εκεί γνωρίστηκε και με τη Δώρα Στράτου και δούλεψε για πολλά χρόνια στο θέατρό της. Συνεργάστηκε επίσης με το Λάζο Τερζά, με το Γιάννη Μαρκόπουλο, το Νίκο Ξυλούρη, τη Λιζέτα Νικολάου, τον Παναγιώτη Ασλανίδη, το Μιχάλη Καλιοντζίδη, το Γιάννη Τσανάκαλη, το Γιάννη Κουρτίδη, τους Στάθη & Σοφία Νικολαΐδη, τον Κώστα Θεοδοσιάδη, τον Αλέξη Παρχαρίδη, το Δημήτρη Καρασαββίδη, το Γιώργο Ιωαννίδη, τη Σοφία Παπαδοπούλου, τους Γιάννη & Αβραάμ Γκόσιο, τον Πόλυ Εφραιμίδη και πολλούς άλλους.
Φυσικά, ταξίδεψε και στο εξωτερικό, σε Αμερική, Ινδία, Γερμανία, Κύπρο ΚΑΙ στην Αυστραλία με το Φάρο Ποντίων το 1997.
Η προτελευταία του δημόσια εμφάνιση, δηλαδή πριν από τη σημερινή, ήταν στο Λαχανά, το 2015.
Ο Γιάννης Καλπατσινίδης είναι εκτός από μουσικός και κατασκευαστής και δάσκαλος αγγείου.

οι Αλεβήδες στην σύγχρονη Τουρκία #1

πρώτη δημοσίευση Μάρτιος 2018

➤ τις τελευταίες μέρες διαβάσαμε το παρακάτω βιβλίο που έχουμε εδώ και πολλά χρόνια
το έγραψε η Πολίτισσα Λιάνα Μυστακίδου και έχει τίτλο "οι Αλεβήδες στην σύγχρονη Τουρκία"
οι Αλεβήδες ή Αλεβίτες είναι το Σιϊτικο δόγμα του Ισλάμ στην Τουρκία, είναι περίπου 20 εκατομμύρια πληθυσμός, θεωρούνται σοσιαλιστές - προοδευτικοί, νιώθουν πολίτες δεύτερης κατηγορίας και κυνηγημένοι από τους Σουνίτες. Τους θυμούνται κάθε που γίνονται εκλογές. Λένε ότι είναι μια βραδυφλεγής βόμβα στο εσωτερικό της Τουρκίας
δηλώνουμε ότι έχουμε παντελή άγνοια για το θέμα, δεν είμαστε ειδικοί, πρώτη φορά διαβάσαμε ένα βιβλίο γι' αυτούς
έκδοση 1997 από τον εκδ. οίκο Γόρδιος, σελίδες 260
θα ακολουθήσουν δυο αναρτήσεις από αυτό το βιβλίο.




Σάνο Χάλο & Θία Χάλο, ούτε το όνομα μου...

➤ πρώτη δημοσίευση 6.2.2015
➤ ...το βιβλίο που δεν πρέπει να λείπει από κανένα Ποντιακό σπίτι.

εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ 1.8.2009

➤ από την παρουσίαση της Ελληνικής έκδοσης στις 31.5.2001

μάνα και κόρη
από την παρουσίαση της Ελληνικής έκδοσης,
δεξιά ο τότε πρόεδρος της τότε ομοσπονδίας, Νίκος Αμανατίδης
το χωριό της γιαγιάς Ευθυμίας
νότια της Φάτσας

Πέμπτη, 30 Μαΐου 2019

Air Pontus #2019.01 : Δαφνούντα, κοιλάδα Πυξίτη, Ματσούκα, Κρώμνη, Σταυρίν, Μούζενα

➤ ήταν το πρώτο video που φτιάξαμε και το ανεβάσαμε στις 3.2.2015 - δείτε την πρώτη έκδοση εδώ
το ξαναφτιάξαμε, μάλλον βελτιωμένο, τεχνικά και εικαστικά. προστέθηκαν επιπλέον πληροφορίες και μουσικές
είναι σε υψηλή ανάλυση 1280 x 720 pixels και η διάρκειά του είναι 07:23 λ.
εάν θέλετε να το κοινοποιήσετε. αυτό γίνεται μέσα από την σελίδα του blog - στο τέλος αυτής της ανάρτησης πατήστε το πλήκτρο f (fb) ή από το You Tube.

Ροδούλα...

πρώτη δημοσίευση

➤ η Ροδούλα είναι η κόρη του κυρ Χρήστου του «Πλατανέτε» που ζει μαζί με τους δικούς της στον Καταχά Πιερίας. Νοέμβριος του ’48, νύχτα….
➤ το χτύπημα στην πόρτα δυνατό και επιτακτικό "ανοίξτε γρήγορα…"
➤ είναι οι αντάρτες του ΔΣΕ. Η χώρα βρίσκεται σε εμφύλιο πόλεμο. Η κοπελίτσα στα 17 της τους ακολουθεί χωρίς την θέλησή της. την οδηγούν μαζί με άλλες από το ίδιο αλλά και από άλλα χωριά για να στρατευθούν, δηλ. την στρατολογούν βίαια…
➤ η Ροδούλα καταφέρνει και επιβιώνει. Τελειώνει ο εμφύλιος και οι επιζήσαντες οδηγούνται πολιτικοί πρόσφυγες στην Σοβιετική ένωση αλλά και σε άλλες χώρες του ανατολικού μπλόκ. Κάπου στην Ρωσία η Ροδούλα όπου ζει με την οικογένεια που έχει ήδη δημιουργήσει, θυμάται ότι έχει μια θεία, αδελφή της μάνας της, η οποία όταν έφυγε από τον Πόντο μετά την ανταλλαγή πήγε στην Ρωσία και έμεινε εκεί
➤ με αυτήν ανταμώνει αργότερα και έχουμε ανεψιά και θεία, η πρώτη θύμα της προσφυγιάς και του εμφυλίου και η δεύτερη της προσφυγιάς και των σταλινικών διώξεων. Ο συγγραφέας είναι ο αδελφός της Ροδούλας
➤ παράκληση, κρατήστε μόνο ότι η ανάρτηση θέλει να καταδείξει τις συμφορές της ράτσας μας… τα άλλα είναι για άλλες σελίδες, όχι για την δική μας…