Παρασκευή, 31 Μαΐου 2019

Σάνο Χάλο & Θία Χάλο, ούτε το όνομα μου...

➤ πρώτη δημοσίευση 6.2.2015
➤ ...το βιβλίο που δεν πρέπει να λείπει από κανένα Ποντιακό σπίτι.

εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ 1.8.2009

➤ από την παρουσίαση της Ελληνικής έκδοσης στις 31.5.2001

μάνα και κόρη
από την παρουσίαση της Ελληνικής έκδοσης,
δεξιά ο τότε πρόεδρος της τότε ομοσπονδίας, Νίκος Αμανατίδης
το χωριό της γιαγιάς Ευθυμίας
νότια της Φάτσας

Πέμπτη, 30 Μαΐου 2019

Air Pontus #2019.01 : Δαφνούντα, κοιλάδα Πυξίτη, Ματσούκα, Κρώμνη, Σταυρίν, Μούζενα

➤ ήταν το πρώτο video που φτιάξαμε και το ανεβάσαμε στις 3.2.2015 - δείτε την πρώτη έκδοση εδώ
το ξαναφτιάξαμε, μάλλον βελτιωμένο, τεχνικά και εικαστικά. προστέθηκαν επιπλέον πληροφορίες και μουσικές
είναι σε υψηλή ανάλυση 1280 x 720 pixels και η διάρκειά του είναι 07:23 λ.
εάν θέλετε να το κοινοποιήσετε. αυτό γίνεται μέσα από την σελίδα του blog - στο τέλος αυτής της ανάρτησης πατήστε το πλήκτρο f (fb) ή από το You Tube.

Ροδούλα...

πρώτη δημοσίευση

➤ η Ροδούλα είναι η κόρη του κυρ Χρήστου του «Πλατανέτε» που ζει μαζί με τους δικούς της στον Καταχά Πιερίας. Νοέμβριος του ’48, νύχτα….
➤ το χτύπημα στην πόρτα δυνατό και επιτακτικό "ανοίξτε γρήγορα…"
➤ είναι οι αντάρτες του ΔΣΕ. Η χώρα βρίσκεται σε εμφύλιο πόλεμο. Η κοπελίτσα στα 17 της τους ακολουθεί χωρίς την θέλησή της. την οδηγούν μαζί με άλλες από το ίδιο αλλά και από άλλα χωριά για να στρατευθούν, δηλ. την στρατολογούν βίαια…
➤ η Ροδούλα καταφέρνει και επιβιώνει. Τελειώνει ο εμφύλιος και οι επιζήσαντες οδηγούνται πολιτικοί πρόσφυγες στην Σοβιετική ένωση αλλά και σε άλλες χώρες του ανατολικού μπλόκ. Κάπου στην Ρωσία η Ροδούλα όπου ζει με την οικογένεια που έχει ήδη δημιουργήσει, θυμάται ότι έχει μια θεία, αδελφή της μάνας της, η οποία όταν έφυγε από τον Πόντο μετά την ανταλλαγή πήγε στην Ρωσία και έμεινε εκεί
➤ με αυτήν ανταμώνει αργότερα και έχουμε ανεψιά και θεία, η πρώτη θύμα της προσφυγιάς και του εμφυλίου και η δεύτερη της προσφυγιάς και των σταλινικών διώξεων. Ο συγγραφέας είναι ο αδελφός της Ροδούλας
➤ παράκληση, κρατήστε μόνο ότι η ανάρτηση θέλει να καταδείξει τις συμφορές της ράτσας μας… τα άλλα είναι για άλλες σελίδες, όχι για την δική μας…




Τρίτη, 28 Μαΐου 2019

σημαίνει ο Θεός...

➤ ο πανελλήνιος θρήνος για την άλωσι της Πόλης
➤ ΠΕ, 1953, τ. 41


Πάντζος Χατζηπαναγιωτίδης - ο ήρωας της Τραπεζούντας #2

δεύτερο μέρος του άρθρου μας για τον Πάντζο Χατζηπαναγιωτίδη - πρώτο εδώ
➤ ένας ήρωας, όχι στα πεδία των μαχών αλλά στην αστική καθημερινότητα της Τραπεζούντας ήταν ο Πάντζος (Παναγιώτης) Χατζηπαναγιωτίδης, Κρωμέτας στην καταγωγή
αποτελείται από τρεις αναφορές που κάνει ο Δημήτριος Φυλλίζης στο βιβλίο του "οι τελευταίες ημέρες της Τραπεζούντας".


1.
2.
3.



Δευτέρα, 27 Μαΐου 2019

Πάντζος Χατζηπαναγιωτίδης - ο ήρωας της Τραπεζούντας #1

➤ ένας ήρωας, όχι στα πεδία των μαχών αλλά στην αστική καθημερινότητα της Τραπεζούντας ήταν ο Πάντζος (Παναγιώτης) Χατζηπαναγιωτίδης, Κρωμέτας στην καταγωγή
μαζέψαμε όσα στοιχεία έπεσαν στην αντίληψη μας γιατί αυτή η σελίδα δεν στέκεται μόνο στα πρωτοκλασάτα ονόματα της κοινωνικής ζωής
ο Δ. Φυλλίζης γράφει στο βιβλίο του "...ο οποίος όταν έφθασεν εδώ, όπου επέπλευσαν μάλλον οι επιτήδειοι, απέθανεν εν πενία και παραγκωνισμένος". Δεν γνωρίζουμε τι απέγινε η οικογένειά του, δεν γνωρίζουμε επίσης που βρίσκονται οι απόγονοί του. Όπου κι΄ αν είναι πρέπει να νοιώθουν υπερήφανοι για τον πρόγονό τους.
διαβάστε παρακάτω για τον Πάντζο από τις πηγές :
     1. Εγκυκλοπαίδεια του ΠΕ
     2. βιβλίο του Ιωάννη Κ. Αμαραντίδη "θανατικά ανάσματα στα σχιόνια τ' Ερζερουμή"
     3. βιβλίο Αντώνιος π' Χαρ. Παπαδόπουλος "ο εωρακώς εν Πόντω μεμαρτύρηκεν"
     4. άρθρο του Αντ. π' Χαρ. Παπαδόπουλου από την ΠΕ, 1962, τ.145-146 "όταν ψυχορραγούσε η Τραπεζούντα"
➤ θα ακολουθήσει δεύτερη ανάρτηση με τις αναφορές του Δημητρίου Φυλλίζη στο βιβλίο του "οι τελευταίες ημέρες της Τραπεζούντας"

δείτε ένα μόνο απόσπασμα από το #3 : 
"...ο πρώτος ο οποίος μετέφερε 60 άτομα άρρωστα στην Κωνσταντινούπολη και στα ενδιάμεσα λιμάνια ήταν ο Π. Χατζηπαναγιωτίδης με το ατμόπλοιο που ναυλώθηκε από αυτόν και όχι μόνο τους μετέφερε δωρεάν, αλλά και τους έτρεφε στη διάρκεια του ταξιδιού. Συνολικά ο Χατζηπαναγιωτίδης πραγματοποίησε πέντε ταξίδια"

δείτε στα σχόλια, ένας απόγονός του σχολιάζει...


από την Εγκυκλοπαίδεια του ΠΕ

από το βιβλίο του Ιωάννη Κ. Αμαραντίδη
"θανατικά ανάσματα στα σχιόνια τ' Ερζερουμή"

από το βιβλίο του Αντωνίου π' Χαρ. Παπαδόπουλου
"ο εωρακώς εν Πόντω μεμαρτύρηκεν"

➤ τρίτη ανάρτηση μας από το άρθρο του Αντ. π. Χαρ. Παπαδόπουλου από την ΠΕ, 1962, τ.145-146 "όταν ψυχορραγούσε η Τραπεζούντα" εδώ

Κυριακή, 26 Μαΐου 2019

ταξιδεύουμε στην πατρίδα...

➤ ίσως κάποιοι από εσάς ετοιμάζεστε για ένα προσκυνηματικό ταξίδι στην πατρίδα. Η σελίδα μας θα σας προτείνει μερικούς χρήσιμους ταξιδιωτικούς οδηγούς,
➤ θα σας παρουσιάσουμε αυτούς που διαθέτουμε εμείς. είναι πέντε οδηγοί. οι τέσσερις πρώτοι είναι της Infognomon και ο πέμπτος των εκδόσεων Explorer,
➤ επίσης να θυμίσουμε τους δικούς μας χάρτες τους οποίους μπορείτε να κατεβάσετε σε μεγάλη ανάλυση - εδώ
➤ πρώτα οι αποστάσεις...

με το Google maps μπορείτε να βρείτε διαδρομές - εναλλακτικές διαδρομές, αποστάσεις κλπ.

Σάββατο, 25 Μαΐου 2019

Γ. Αρνάκης - Γεωργιάδης, οι πρώτοι οθωμανοί - #2

πρώτη δημοσίευση

➤ πλήρης τίτλος "οι πρώτοι οθωμανοί - συμβολή στο πρόβλημα της πτώσης του Ελληνισμού της Μικράς Ασίας (1282 - 1337)
δεύτερο μέρος - πρώτο εδώ



οπισθόφυλλο

Παρασκευή, 24 Μαΐου 2019

Χρήστος Αϊβαζίδης - Αϊβάζ ( 1916 - 1972 )

πρώτη δημοσίευση  4.9.2015

➤ τις τελευταίες μέρες βρεθήκαμε στην Μακεδονία και σε κάποιο παρακάθ' άκουσα ένα σκοπό που μου άρεσε πάρα πολύ. Ρώτησα και μου είπανε ότι ήτανε του Αϊβάζ αλλά δεν ξέρανε περισσότερα για τον ίδιο, π.χ. από που ήταν, που έζησε κλπ. Έψαξα και βρήκα στο δίκτυο την παρακάτω δημοσίευση του περιοδικού Άμαστρις.

Αφιέρωμα στους πρωτομάστορες της Ποντιακής μουσικής : Χρήστος Αϊβαζίδης (1916-1972)


"εμέναν Χρήστο λέγ’νε με, τ’ Αϊβάζ΄ η φαμελία μ’,
’ς σα μέσα σ’ να τυλίγουμε, χωρίς παρακαλίαν…"

➤ ο Χρήστος Αϊβαζίδης γεννήθηκε το 1916 στο Αργαλί, ένα από τα σιμοχώρια της Τραπεζούντας, κοντά στα Πλάτανα. Ο πατέρας του Χαράλαμπος ήταν γνωστός παραδοσιακός λυράρης της περιοχής κι από αυτόν πήρε τα πρώτα του ακούσματα. To 1923 η οικογένεια ήρθε στην Ελλάδα κι εγκαταστάθηκε στο Κολχικό Λαγκαδά.
➤ όπως κι οι περισσότεροι λυράρηδες της γενιάς του, έτσι κι ο Χρήστος Αϊβαζίδης, υπήρξε αυτοδίδακτος. Επίσης δεν υπήρξε ποτέ επαγγελματίας λυράρης υπό τη σημερινή έννοια του όρου. Μπορεί να διασκέδασε με τη λύρα του γενιές Ποντίων και να έπαιξε σε πάρα πολλούς γάμους κυρίως στα ποντιακά χωριά της περιοχής του Λαγκαδά, ποτέ όμως δεν επιδίωξε να κάνει την τέχνη του επάγγελμα, ούτε ηχογράφησε κάποιο δίσκο

παρέμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του απλός γεωργός, αλλά πάντα ανιδιοτελής, αφιλοχρήματος και πρόθυμος να επενδύσει με το μελωδικό του παίξιμο τα γλέντια των συγχωριανών του, που τον λάτρευαν στην κυριολεξία.


➤ το βασικό χαρακτηριστικό του Χρήστου Αϊβαζίδη ως λυράρη υπήρξε το απόλυτα παραδοσιακό παίξιμό του και η ιδιαίτερη επίδοσή του στη μουσική παράδοση της ιδιαίτερης πατρίδας του. Τα σιμοχώρια (*), όπως αποκαλούνται τα -ελληνικά στη μεγάλη πλειοψηφία τους- χωριά γύρω από την Τραπεζούντα, είχαν μια πλούσια τοπική μουσική παράδοση, βασικό χαρακτηριστικό της οποίας ήταν οι όμορφοι και σε πολλές περιπτώσεις ιδιόμορφοι επιτραπέζιοι σκοποί. Αυτή τη μουσική παράδοση, την ξεχωριστή για τη μελωδικότητα της, υπηρέτησε με συνέπεια σε όλη του τη ζωή ο Χρήστος Αϊβαζίδης με αποτέλεσμα να αναδειχθεί μεταπολεμικά στον επιφανέστερο εκπρόσωπό της στον Ελλαδικό χώρο. Στην περίπτωση μάλιστα της μουσικής παράδοσης των Σιμοχωρίων η Ανταλλαγή είχε μια αξιοσημείωτη συνέπεια: πολύ σύντομα η μουσική παράδοση των Σιμοχωρίων αναμείχθηκε με την αντίστοιχη παράδοση των προσφύγων από την Τσιμερά [χωριό της Μούζενας] της Αργυρούπολης που είχαν εγκατασταθεί στο γειτονικό Πολυδένδρι, δημιουργώντας μία νέα μουσική ταυτότητα.  Το μουσικό στυλ δηλαδή που σήμερα ονομάζουμε "Λαγκαδιανό" και που δεν είναι τίποτε άλλο, παρά αποτέλεσμα του μουσικού "συγχρωτισμού" των προσφύγων από δύο διαφορετικές περιοχές, που στη μακρινή πατρίδα απείχαν μεταξύ τους πάνω από 100 χιλιόμετρα. Σε αυτή τη "ανάμειξη" που πραγματοποιήθηκε με πρωταγωνιστή το Χρήστο Αϊβαζίδη, οι Τσιμερίτ’ εισέφεραν τα δυναμικά "μονά" τους και οι Αργαλέτ’, Μουντέτ’ και γενικότερα οι πρόσφυγες από τα σιμοχώρια της Τραπεζούντας τους μελωδικούς επιτραπέζιους σκοπούς τους.
(*) ανάρτηση μας εδώ

➤ ένα άλλο χαρακτηριστικό που έκανε τον Αϊβάζ’ να ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους λυράρηδες της γενιάς του, ήταν η απόλυτη άρνηση του να ακολουθήσει έστω και κατ’ ελάχιστο την τεχνική εξέλιξη που σημειώθηκε στα χρόνια του. Αν και υπήρξαν φίλοι με το Γώγο από τη δεκαετία του 1930, δεν επηρεάστηκε σε τίποτε από αυτόν, αλλά συνέχισε να παίζει με το δικό του παραδοσιακό τρόπο, που ήταν "αρχαϊκότερος" ακόμη και από αυτόν του πατέρα του Γώγου, του Σταύρη.
➤ ο Αϊβαζίδης εντυπωσίαζε όχι μόνο με το παίξιμό του και το μελωδικό τραγούδι του, αλλά και με τον "πανηγυρικό", όπως πολύ εύστοχα το χαρακτήρισε ο Στάθης Ευσταθιάδης, τρόπο που έπαιζε. Υπάρχουν πολλές φωτογραφίες που τον δείχνουν να παίζει κρατώντας τη λύρα στον αέρα, ακριβώς όπως έκαναν οι παλαιοί λυράρηδες της πατρίδας, να παίζει όρθιος ή ακόμη και ανεβασμένος πάνω σ’ ένα τραπέζι. Από την άποψη αυτή, οι λίγες σωζόμενες ερασιτεχνικές ηχογραφήσεις του, όσο κι αν αποδεικνύουν τη μελωδικότητα του παιξίματός του, αδυνατούν να μας μεταφέρουν τη συγκλονιστική εντύπωση που προκαλούσε στους συνδιασκεδαστές του.
➤ ο πρόωρος όσο και δραματικός θάνατός του σε ηλικία μόλις 54 χρόνων, επέτεινε τη φήμη του και τροφοδότησε το μύθο του, που συνεχίζεται μέχρι και σήμερα. Το Μάρτιο του 1972 γυρνώντας από έναν αρραβώνα, το αυτοκίνητο που τον μετέφερε σταμάτησε στο Δερβένι της Θεσσαλονίκης, προκειμένου να περιμένει το λεωφορείο που μετέφερε τους υπόλοιπους καλεσμένους.  Ο Αϊβαζίδης βγήκε από το αυτοκίνητο κι, όπως συνήθιζε, άρχισε να παίζει λύρα και να τραγουδά μαζί με την παρέα του. Ξαφνικά ένα αυτοκίνητο που διερχόταν με ιλιγγιώδη ταχύτητα τον παρέσυρε και τον σκότωσε. Ξεψύχησε κρατώντας στα χέρια του τη λύρα του. Ο θάνατος του συγκλόνισε την τοπική κοινωνία του Κολχικού, αλλά και ολόκληρο τον κόσμο της ποντιακής μουσικής και τραγουδήθηκε όσο ελάχιστων άλλων λυράρηδων...


δημοσιεύθηκε στο τεύχος 26 του περιοδικού Άμαστρις εδώ

➤ ακούστε τον σκοπό εδώ
➤ ανάρτηση Pontos news εδώ


Πέμπτη, 23 Μαΐου 2019

ο Φάτσαλης, ο Φάτσαλης...

➤ έτος 1921, η σκηνή μέσα στο κατ' ευφημισμόν "δικαστήριον ανεξαρτησίας" της Αμάσειας
➤ στην έδρα ο πρόεδρος-κτήνος Εμίν εκτοξεύει κατηγόριες κάθε είδους...
➤ βρήκε και σύμμαχο, τον Ρωμιό από την Φάτσα, τον προδότη. Να τηρούμε τις παραδόσεις της φυλής...


από το βιβλίο του Χρ. Σαμουηλίδη, μαύρη θάλασσα

Τετάρτη, 22 Μαΐου 2019

ο γιατρός από το Καράπερτσιν, Αγιού τεπέ Σαμψούντας...

πρώτη δημοσίευση 18.5.2017

➤ μία προσκυνηματική επίσκεψη στο Καράπερτσιν Σαμψούντας
➤ τόπος αγαπητός και στον γράφοντα λόγω γειτνίασης με την Τσάμαλαν και λόγω του ότι ο εκ μητρός παππούς φοίτησε στο σχολαρχείο του Καράπερτσιν και έγινε δάσκαλος
➤ από μια όχι και τόσο παλιά εκπομπή της ΕΤ3 "αληθινά σενάρια" του Νίκου Ασλανίδη, μετάδοση την 16.5.2013
➤ είναι από τα ελάχιστα video που εμείς τουλάχιστον έχουμε για εκείνη την περιοχή, τα ανταρτοχώρια του Αγιού Τεπέ
➤ προσέξτε την σκηνή στο 05:37
➤ διάρκεια 12 λεπτά


➤ χάρτης :

Αφοί Κακούλη : οι φωτογράφοι του Πόντου - #2

➤ πριν από λίγο καιρό αναφερθήκαμε στους φωτογράφους του Πόντου εδώ
τα στοιχεία που ακολουθούν είναι από την εγκυκλοπαίδεια του ΠΕ
αξίζει να σημειώσουμε την παρακάτω αναφορά από την εισαγωγή του λευκώματος "Εύξεινος Πόντος" των αδελφών Κακούλη "...δωρεά του Ι.Γ. Φιλήμονος, λεύκωμα φωτογραφιών από την Τραπεζούντα, Σαμψούντα, Κερασούντα κ.ά. που ανήκαν στον πατέρα του, πρόξενο της Ελλάδας στην Τραπεζούντα το 1886"
η πρώτη και η τέταρτη φωτογραφία είναι από το λεύκωμα.  

Άγιος Γρηγόριος Τραπεζούντας - την κατεδάφισαν οι αγαρηνοί



Ιεροκλής Μιχαηλίδης : εσείς είστε απ' εμάς η εμείς απ' εσάς ;

πρώτη δημοσίευση 20.10.2016

➤ Ιεροκλής Μιχαηλίδης : εσείς είστε απ' εμάς η εμείς απ' εσάς ;
Αυτήν την φράση μας λέγανε, τουλάχιστον μέχρι πριν από λίγα χρόνια, οι Πόντιοι που μείνανε εκεί.

➤ την ίδια φράση την άκουσα κι' εγώ 2-3 φορές το καλοκαίρι του 1989. Σε κάποιο γάμο τους "πιάστηκα" στον χορό τους. Ο διπλανός μου, εκτός από την παραπάνω φράση μου είπε (σιγανά) κι' αυτό : "καλά που κι' είσται αδά ..."

εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ - 10.1.2011
στον γάμο που γράφουμε παραπάνω

Τρίτη, 21 Μαΐου 2019

Αληθινά σενάρια της 19.5.2003

19.5.2003 - ET3, αληθινά σενάρια
δημοσιογραφική επιμέλεια - παρουσίαση Νίκος Ασλανίδης
διάρκεια 26:50 λ.
μεταξύ των ομιλητών ο αξέχαστος Γιώργος Ανδρεάδης
από το ψηφιακό αρχείο μας

η Ελένε και ο Κωνσταντίνον

χρόνια σας πολλά...

#5 οι εξοντωτικές εξορίες - Χ. Σαμουηλίδης, μαύρη θάλασσα

➤ προτείνουμε να διαβασθεί από όσους θέλουν να πάρουν μια ιδέα για την αρχή και την συνέχεια των δεινών του Ποντιακού Ελληνισμού. Είναι πέντε (5) αναρτήσεις από το βιβλίο του Χρήστου Σαμουηλίδη "Μαύρη Θάλασσα"
• 1ο μέρος εδώ
• 2ο μέρος εδώ
• 3ο μέρος εδώ

• 4ο μέρος εδώ


➤ συνεχίζουμε με το πέμπτο μέρος (τελευταίο)
➤ το 5ο μέρος αναφέρεται στην πρώτη φάση των εξοριών. Θα ακολουθήσουν αυτές της περιόδου του Μουσταφά Κεμάλ, δηλ. αυτές του 1921. Διαβάστε παρακάτω την συνομιλία του Αυστριακού πρόξενου με τον Ραφέτ Πασά. Είναι αποκαλυπτική...


➤ στο μέλλον, θα συνεχίσουμε τις αναρτήσεις με την δεύτερη περίοδο της γενοκτονίας και των διώξεων. Αυτή δηλ. μετά την επικράτηση του Μουσταφά Κεμάλ.

➤ λίγα λόγια για τον συγγραφέα του βιβλίου, Χρήστο Σαμουηλίδη :
O Χρήστος Σαμουηλίδης γεννήθηκε το 1927 στο Kιλκίς. Tο 1946 τελείωσε το γυμνάσιο και μπήκε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Tο 1952 αποφοίτησε και το 1953-1954 εργάστηκε ως καθηγητής στο Γυμνάσιο Kασσάνδρας Xαλκιδικής. Tο 1955 προσλήφθηκε στο Kέντρο Mικρασιατικών Σπουδών (ΚΜΣ) και εργάστηκε εκεί ως το 1970. Στα δεκαπέντε χρόνια της υπηρεσίας του συνέλεξε για το ίδρυμα της κυρίας Mερλιέ 14.000 σελίδες λαογραφικού και ιστορικού υλικού από το στόμα των προσφύγων. Tο 1970-1978 εργάστηκε ως φιλόλογος στη Σχολή Mωραΐτη. Tο 1980 πήρε το διδακτορικό του δίπλωμα από το Πανεπιστήμιο Iωαννίνων.

Δευτέρα, 20 Μαΐου 2019

www.pontos.org

πρώτη δημοσίευση  21.9.2016

Έτος 1997 : εάν όχι το πρώτο παγκοσμίως, τουλάχιστον από τα πρώτα sites με Ποντιακό περιεχόμενο ήταν το www.pontos.org
 

από την πρώτη σελίδα - μόνο αυτό έμεινε...
Δημιουργήθηκε από δύο φίλους, τον Ανέστη Μαυροφυλίδη και τον υποφαινόμενο. Κομπιουτεράδες και οι δύο. O πρώτος ήταν υπεύθυνος για το τεχνικό τμήμα δηλ. το στήσιμο της σελίδας (δεν υπήρχαν τότε blogs, fb) και όλα τα συναφή ενώ ο δεύτερος για το περιεχόμενο. Κράτησα το βιβλίο επισκεπτών σε αντίγραφο (backup) και παρακάτω θα βρείτε μερικά χαρακτηριστικά μηνύματα απ' όλο τον κόσμο.

1. iperano pasis ellesi eisin oi pontioi hairomai pou eimai ellinikis katagogis sycharitiria paidia
nicholas …….. m.d <athens@.....>
santa ana , california usa - Thursday, December 04, 1997 at 00:37:41 (CET)

2. I was excited to find your site this morning. My grandfather was a Pontios, he left his village around the turn of the century, when he came to America. I don't know anything about his family history. He died when I was very young. He married my grandmother Despina, who was born on the Island of Marmara, after her family was relocated in Neos Marmaras, Halkidiki, she met my grandfather through the mail, and came here to California to marry him. I have many relatives from her family in N. Marmaras, and Halkida. I speak greek, but I need to improve my reading, and writing skills. I would like to learn more about our history. Thank you, Christos Ioakimedes
Christos …………………. <.........@.........>
Fairfax, Ca. USA - Thursday, January 08, 1998 at 18:40:37 (CET)

3. Your page is fantastic. I found a few days after Christmas. When I listened the RealAudio of Kalanda I almost cried... (είχαμε βάλει στην σελίδα τα κάλαντα που ηχογραφήσαμε ειδικά για το site, με τους Παρχαρίδη-Σοφιανίδη-Καρασαββίδη & χορευτικό Σέρρα).
δείτε τα εδώ

John A. ………………….. <giavvns@...........................>
Milwaukee, Wisconsin USA - Friday, January 09, 1998 at 00:44:49 (CET)

4. Χαιρετίας σα καπανε, σα ορμία, σα ποτάμε, σα ρασία, σα παρχάρε του Πόντου και σε όσους επορούν και λέγουν ότι ειναι πόντιοι
Tur.……….. <t….@.........................>
Athens, Nea Makri GREECE - Friday, March 13, 1998 at 23:46:34 (CET)

5. Λελεύω τα χερόπα σουν ντ' έχτισαν αβούτο την έμορφον δουλείαν. Να σαν εσάς ντ' εποίκετεν εμάς να κουρφίουμες για τ' ατό το Ιντερνέτ πα. Ντ' έμορφον δουλείαν εποίκετεν ναι παιδία!!! Θερμά συγχαρητήρια. Είναι μια προβολή άξια της εργατικότητας και ενεργητικότητας των Ποντίων. Ζητώ την άδειά σας να σας συμπεριλάβω στους Δεσμούς της δικής μου σελίδας και αν έχετε και κάποιο λογότυπο να βάλω. Φιλώ σας, τ' εμέτερον παιδία. Γιώργος ................ από γονείς εκ Κερασούντος Μέλος Δ.Σ. ...................
Γιώργος Σ. ………………………<......@.........................>
Νέα Σμύρνη, Αττικής GREECE - Sunday, April 12, 1998 at 14:29:52 (CEST)

6. ΕΠΕΙΔΗ ΤΑ ΠΟΛΛΑ ΛΟΓΙΑ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΑ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΛΙΟΙ ΕΛΕΓΑΝ ''με την πορδη χαβιτς κι' ινεται'' ΑΣ ΑΓΩΝΙΣΤΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΧΕΡΙ-ΧΕΡΙ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΑΤΗΡΙΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΑΔΕΙΞΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΝΕΟΤΕΡΟΥΣ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ''ΠΟΝΤΟΥ'' ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΜΠΡΑΒΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΠΟΥ ΔΙΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑ.....
…………………………….. ΚΩΝ/ΝΟΣ
ΜΑΥΡΟΔΕΝΔΡΙ, ΚΟΖΑΝΗ GREECE - Monday, August 10, 1998 at 12:11:19 (CEST)

7. ΖΗΤΟ Ο ΠΟΝΤΟΣ Ι'm a Turkish Pontian from Ευξηνως Ποντος. One of my grandfather was from Nikopoli, the other one was from Kotyora My grand-grand father was from Kondou (Καδαχορ). My parents were grewn up in Oinoi. So, I'm definitely Pontian (Karadenizli). I like very much my Pontic culture, history and our traditions. And also I'm very interested in our Pontic music; kementse ('lyra' I don't like this word) tuloumi and our dances 'horon' (Tik, Sera, Matsouka and Platana kaydes). Last summer I visited my Greek-Pontian brothers and sisters in Kalamaria, Thessaloniki, Pieria, Katerini, Veroia and the village of Nea Trapezunta. I also visited Panagia Soumela which is very near to Νea Santa. I have to confess that I was very surprised to have been faced such a great hospitality of my Pontian compatriots. By this channel, I'd like to keep contact with more Pontian friends. I'll be waiting your e-mails. Please don't pay any attention to the politicians (Greek&Turkish) whatever they say and newspapers whatever they write about our two people. I think the biggest enemy of our people is the nationalistic ideas and outlook. Best way of struggling against the artificial problems between us is to try to overcome nationalistic and religious taboos and prejudices. Best greetings to the all Pontians wherever they live. Yassu.
G…….. G……. <……..@.........................>
Τραπεζουντα, TURKEY - Monday, October 12, 1998 at 23:19:51 (CEST)