Πέμπτη, 29 Νοεμβρίου 2018

Θέρμη ή Θέρμαι ή Τέρμε : μια άγνωστη κωμόπολη

πρώτη δημοσίευση 29.10.2017

➤ όπου την αναφέρουν είναι πέντε-δέκα γραμμούλες. Οι ταξιδιώτες την προσπερνούν, κανείς δεν σταματάει. Της "κλέβουν την ύπαρξη" οι προηγούμενες πόλεις αλλά και οι επόμενες,
το ΚΜΣ στην Έξοδο δεν την αναφέρει πουθενά,
μάλλον πιο γνωστά είναι τα 3 χωριά της Τσέγκερις - Λιμάντερε - Τζουλάρ (*) παρά η ίδια,
βαλθήκαμε να βρούμε υλικό γι' αυτήν την κωμόπολη η οποία είχε 5000 κατοίκους,
να τι βρήκαμε : 
   1. από τον τουριστικό οδηγό της Infognomon Δυτικός Πόντος
   2. από το βιβλίο του Χρ. Σαμουηλίδη "οδοιπορικό στον Πόντο"
   3. από το βιβλίο της Τασούλας Καμπουρίδου "οδοιπορικό του Πόντου"
   4. από την εγκυκλοπαίδεια του Ποντιακού Ελληνισμού
   5. από το βιβλίο "ειρηνικά και πολεμικά χρόνια στον Πόντο" των Καραταγλίδη-Σταμπουλίδη
   6. από το βιβλίο του Γιώργου Ανδρεάδη "ελάτε μαζί μου στον Πόντο".

(*) θα επανέλθουμε

Δευτέρα, 26 Νοεμβρίου 2018

θανατικά ανάσματα σα σχιόνια τ' Ερζερουμή... #2

 πρώτη δημοσίευση 22.1.2018

➤ πριν λίγες μέρες σχολιάσαμε ένα νέο βιβλίο, το "θανατικά ανάσματα..." εδώ
➤ για πάμε να δούμε τον επίλογο του βιβλίου...


σίγουρα "πειραγμένη" φωτό


Κυριακή, 25 Νοεμβρίου 2018

θανατικά ανάσματα σα σχιόνια τ' Ερζερουμή... #1

πρώτη δημοσίευση στις 15.1.2018

➤ ένα καινούργιο βιβλίο, μια αποκάλυψη, είμαι στην μέση και θέλω να το φωνάξω...
➤ διαβάστε το όλοι, ψηλαφίστε την ιστορία μας
 ένα βιβλίο κατάθεση ψυχής του Ιωάννη Κων. Αμαραντίδη
 καταγωγή η Λαραχανή της Ματσούκας, μας μεταφέρει την συγκλονιστική ιστορία του παππού του, που μαζί με τον πατέρα του ο παππούς πήγαν στα αμελέ ταμπουρού, στο Ερζερούμ, στo Ερζιγκιάν...
 η πλέον συγκλονιστική περιγραφή των αμελέ ταμπουρού, χωρίς κεμεντζέδες και άλλες ανοησίες που παρελαύνουν στις φωτό στο δίκτυο.

 ο συγγραφέας πήγε στην Λαραχανή πέντε φορές. να τι γράφει... (αν αλλάξετε τα ονόματα ανθρώπων και χωριών θα έγραφα ακριβώς τα ίδια)
 προτείνω στους εκδοτικούς μας οίκους (Κυριακίδη, Infognomon...) να αναλάβουν την επόμενη έκδοση, είναι ξαναλέω ΘΗΣΑΥΡΟΣ.



Παρασκευή, 23 Νοεμβρίου 2018

black is...

➤ η σελίδα μας "συμμετέχει" στην Αμερικανιά της μαύρης Παρασκευής με ένα απόσπασμα από το βιβλίο "μαύρα καιρούς και μαύρα ημέρας"
➤ όταν υιοθετήσουμε και το σάϊμπερ μάντεϋ, φούλις τιούσντεϋ... θα επανέλθουμε...


Πέμπτη, 22 Νοεμβρίου 2018

τo Ποντιακό : γεύσεις που αξίζει να γνωρίσετε

➤ πρώτη δημοσίευση 10.2.2015

➤ άρθρο από την εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ (ένθετο Gourmet)


➤ σε μικρό παντοπωλείο βρήκαμε νόστιμα ποντιακά προϊόντα και φιλόξενη εξυπηρέτηση σε αφθονία.
➤ παρχαροτύρ, γαίς τυρί, πασκιτάν, γιοχάδες, σιρόν, μαντί, λάβασα, εύριστον, κορκοτό και κάπως έτσι ξεκίνησε η μύηση μου στην Ποντιακή κουζίνα. Στο νούμερο 4 της Αγ. Φωτεινής στην αγορά της Νέας Ιωνίας βρίσκεται το Ποντιακό, ένα πραγματικό μπακάλικο με κλίση σε τι άλλο στα προϊόντα του τόπου του.
Ποτέ μέχρι τώρα δεν είχα ασχοληθεί με την συγκεκριμένη κουζίνα. Η Νάντια, η ιδιοκτήτριά του, μου το έκανε απλό αλλά κυρίως γευστικό. Πόντια η ίδια και ο σύζυγος της, με τη βαριά προφορά της Θράκης με έκαναν να αγαπήσω τις γεύσεις τους.



Πολλά προϊόντα παρατεταγμένα με προσοχή και πάστρα σε περιμένουν έξω από το μαγαζί σου δίνουν μια καλή ιδέα για το τι έπεται. Μόλις όμως μπεις μέσα, πραγματικά χάνεσαι στα καλούδια.
Σακιά με ελληνικά όσπρια όπως γίγαντες και φασόλια Καστοριάς από τους παραγωγούς Αρτέμη Αδαμίδη και Νικόλαο Ξενίδη, γιοχάδες ή φυλλωτά ή περέκια κρεμασμένα παντού από Λαχανά Θεσσαλονίκης και τις κυρίες Βασιλειάδου Ελένη και την Στεφανίδου Όλγα και ζυμαρικά από τον συνεταιρισμό Λήμνου και τον κ. Γκάραλη αλλά και από την Τήνο από την Λουίζα Δελατόλα.


Βρήκα επίσης ρέγκα Βαλτικής, χέλι, σκουμπρί και λικουρίνο από τον Πασχαλίδη στην Δράμα, γλυκά του κουταλιού από τον αγροτικό συνεταιρισμό Βελβεντού Κοζάνης, σαλάμια, καβουρμά, λουκάνικα από την αλλαντοποιία του Παρασκευά Σαρήμπογια Δράμας, χειροποίητα σαπούνια από την Σάμο και τον κ. Μάρκου και βούτυρο χτυπητό στο χέρι από την Ελένη Βασιλειάδου από την Κοζάνη, την μοναδική στην Ελλάδα που το παρασκευάζει. 


Κατεψυγμένη παστουρμαδόπιτα του Αμπακιάν έτοιμη να μπει στον φούρνο, φρέσκο γάλα και αριάνι από την Νεογάλ και το περίφημο αλεύρι Κουλά που φτιάχνεται από την «ψίχα» του σίτου και είναι ιδανικό για την παρασκευή ψωμιού αλλά και άλλων αρτοσκευασμάτων όπως κέικ, πίτες κ.α. 


Για κάθε άγνωστη λέξη η Νάντια είχε την ερμηνεία αλλά και μια γρήγορη συνταγή. Γιοχάδες για παράδειγμα είναι αυτά τα ξεραμένα φύλλα λεπτής ζύμης. Το μόνο που χρειάζονται είναι τα ραντίσεις με λίγο νερό και λάδι και να τα ψήσεις για λίγα λεπτά σε αντικολλητικό τηγάνι. Προσθέτεις στο ένα μια αλμυρή ή γλυκιά γέμιση, το σκεπάζεις με το δεύτερο και κάνεις μια σπιτική πίτα στο λεπτό. Το μάθημα έγινε υπερενταντικό και σε ένα μισάωρο είχα γίνει ξεφτέρι. 


Όσο η Νάντια με ξεναγούσε και μου έδινε να δοκιμάσω τα προϊόντα, ο σύζυγός της, Γιάννης, που όλο τακτοποιούσε και καθάριζε είχε μια αινιγματική έκφραση. Από πού κατάγεσαι; με ρώτησε. Μόλις άκουσε την απάντηση «ορεινή Αρκαδία», φώτισε το πρόσωπό του: «Πέστο βρε παιδάκι μου! Το ξέρεις ότι η αρχαία Τραπεζούντα ήταν στην Αρκαδία;» Έψαξα πολύ και τελικά επιβεβαίωσα την - μυθολογική - βάση του ισχυρισμού του Γιάννη. Περισσότερο από όλα όμως εκτίμησα την προσπάθεια του να έρθουμε πιο κοντά και γιατί όχι να μοιραστούμε και την καταγωγή μας. 


Έχει περάσει περισσότερο από ένας μήνας από τότε που πρωτοπήγα στο Ποντιακό. Τα ποιοτικά του προϊόντα και οι εξαιρετικοί του ιδιοκτήτες όμως με έφεραν άλλες τρεις φορές στον δρόμο του. Και όπως φαίνεται οι επισκέψεις μου θα συνεχιστούν.




➤ το Ποντιακό, Αγ. Φωτεινής 4 (στην Αγορά της Ν.Ιωνίας), τηλ. 210 2758 218
πήγαμε πριν 2-3 χρόνια (δυστυχώς είμαστε μακρυά), δεν γνωρίζω εάν υπάρχουν κάποιες αλλαγές - 22.11.2018

Τετάρτη, 21 Νοεμβρίου 2018

εφημερίδα Καθημερινή 19.4.2008

➤ πρώτη δημοσίευση 4.2.2015


1. "να έρθουν να τους παραδώσω το σπίτι"
➤ Παναγιώτης Σελβιαρίδης, Χορτοκόπι Καβάλας, Θεσσαλονίκη
"Ο υπέργηρος παππούς που καθόταν σε μια καρέκλα έξω απ’ το σπίτι σηκώθηκε και με κοίταξε μες στα μάτια. Με ρώτησε "ο Αναστάσης και ο Παναής ζουν; Αν ζουν, να έρθουν να τους παραδώσω το σπίτι
".
Εβδομήντα και πλέον χρόνια μετά την άτακτη φυγή των Ποντίων της Τραπεζούντας, ο γέρος Τούρκος θυμάται σαν σήμερα πώς έφυγαν και πώς του πρότειναν να μετακομίσει στο σπίτι τους για να μη ρημάξει. Απευθύνεται στον δισεγγονό του Παναή, τον Παναγιώτη Σελβιαρίδη, γεννημένο στο Χορτοκόπι Καβάλας, σήμερα αναπληρωτή καθηγητή Νευροχειρουργικής και διευθυντή της Νευροχειρουργικής Κλινικής του ΑΧΕΠΑ, που το 1989 και ξανά το 1994 σε δύο συναισθηματικά ταξίδια πίσω στο χρόνο και στο χώρο, επισκέφθηκε τα τέσσερα σπίτια των παππούδων του, στα χωριά Δανίαχα και Καπίκιοϊ της Τραπεζούντας, και γνώρισε ανθρώπους που μέχρι σήμερα μνημονεύει. Τα ερείπια της μικρής εκκλησίτσας που είχαν κτίσει οι παππούδες του δίπλα στο σπίτι της γιαγιάς του στη Δανίαχα, η μεγάλη μαρμάρινη βρύση με την επιγραφή "αυτό το πηγάδι εκτίσθη παρά του κυρίου Χαραλάμπους Σελβιαρίδη το 1893" έξω από το σπίτι του παππού του στο Καπίκιοϊ, η γειτονιά που ξεπήδησε ανέπαφη μπροστά στα μάτια του ίδια με τη ζωγραφιά που είχε στα χέρια του, εικόνες και αναμνήσεις που πλέκονταν σε μια πραγματικότητα συγκινητική. Αλλά και οι άνθρωποι. Η Φατμέ που κατοικούσε στο σπίτι της γιαγιάς του κ. Σελβιαρίδη, που δεν γνώριζε την οικογένεια, αλλά σχεδόν τον περίμενε να τον φιλέψει με το δροσερό αϊράν.
Ο γέρος Σαλίχ από τη Λιβερά (*) που σε άπταιστα και ανόθευτα από το χρόνο Ποντιακά έγινε ο ξεναγός του και φύλακας άγγελός του. Ο νεαρός που άκουσε το όνομα "θεία Μαργαρίτα" και αμέσως με περηφάνια τον πήγε στο σπίτι τής θείας να τον φιλέψει. Ο παππούς που, συγκινημένος από τα Ποντιακά, τον φίλεψε αχλάδια από τον κήπο του.
Ο οδηγός που τον συνεπήρε η χαρά του κ. Σελβιαρίδη όταν εντόπισε το σπίτι του παππού του άρχισε να πυροβολεί στον αέρα. Και τα πιτσιρίκια που έτρεχαν πίσω από τους "Γιουνάν" που "έψαχναν να βρουν τα σπίτια τους". Παλιοί φίλοι, γείτονες και γνώριμοι των δικών του, έπαιρναν σάρκα και οστά. "Φέτος, σκοπεύω να πάρω τον γιο μου και να πάμε στα χωριά", κατέληξε.

σύνδεσμος Καθημερινής

2. "ξαφνικά συνειδητοποίησα ποιος είμαι"
➤ Ηλίας Κωνσταντινίδης, Παρανέστι Δράμας, Θεσσαλονίκη

"Ένιωσα ότι είμαι στη Γη της Επαγγελίας, στα ιερά μέρη μου, άσχετα αν αυτά τα μέρη δεν τα έζησε ούτε ο πατέρας μου ούτε εγώ. Όσα είδα, όσα άκουσα, οι άνθρωποι που συνάντησα, οι τόποι που περπάτησα, μ’ έκαναν να συνειδητοποιήσω ξαφνικά και απόλυτα ποιος είμαι".
Ένα ταξίδι–προσκύνημα το 2004 στη γη των προγόνων του, στον Πόντο, σήμανε την αφύπνιση των ακουσμάτων, των αναμνήσεων, των παραστάσεων για τον βελονιστή Ηλία Κωνσταντινίδη. Η διαδρομή των 4.500 χιλιομέτρων που διένυσε ο ίδιος και οι φίλοι του με αυτοκίνητο μέχρι την Τραπεζούντα, με στάσεις στη Σεβάστεια, την Αργυρούπολη, την Παναγία Σουμελά αλλά και την Άγκυρα ήταν, όπως το περιγράφει ο ίδιος και στο πόνημά του με τίτλο "Οδοιπορικό στον Πόντο. Οι ρίζες μου", ένα ταξίδι αυτογνωσίας. Ο παππούς του, ο συνονόματός του Ηλίας Κωνσταντινίδης, ήταν από το Σιδηροχώρι ή Ντερμεντζίκιοϊ που σήμερα λέγεται Χαρμαντσίκ, ανάμεσα στην Άρδασα και την Αργυρούπολη. Ο πατέρας του γεννήθηκε στο Σοχούμ της σημερινής Γεωργίας, καθώς οι δικοί του αναγκάστηκαν να φύγουν από τα πάτρια εδάφη μέσα στον κουρνιαχτό του ρωσοτουρκικού πολέμου. Ο ίδιος γεννήθηκε στο Παρανέστι Δράμας, αλλά τα ακούσματα και οι ιστορίες της γιαγιάς του τού ενέπνευσαν την αγάπη για τα μέρη του Πόντου. "Πήγαμε στα πιο απομακρυσμένα μέρη. Συναντήσαμε ανθρώπους που μιλούσαν ποντιακά. Αποσβολώθηκα ακούγοντας τις γυναίκες να συζητούν και προς στιγμήν πίστεψα ότι βρίσκομαι στη Μακεδονία. Τα συναπαντήματα ήταν συγκινητικά. Μας αγκάλιαζαν και μας έλεγαν "μας ξεχάσατε". Κάποιοι τρελαίνονταν που μας έβλεπαν και μας έλεγαν "είμαι Ρωμιός"
, είπε στην «Κ». Αλλά και οι τόποι. Τα τοπία, οι διαδρομές, η Μαύρη Θάλασσα, οι γκρεμισμένες εκκλησίες και τα ερειπωμένα χωριά, οι ελληνικές επιγραφές, οι ελληνικές συνοικίες.
Το Σιδηροχώρι, διηγείται, είναι πλέον ένα έρημο ερειπωμένο χωριό. Από έναν παράδρομο ο κ. Κωνσταντινίδης και η παρέα του βρέθηκαν ξαφνικά στις αυλές δυο σπιτιών. "Βούρκωσα. Δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Τότε συνειδητοποίησα απόλυτα ποιος είμαι".
Σήμερα, ο κ. Κωνσταντινίδης σχεδιάζει το επόμενο ταξίδι του στον Πόντο, αυτή τη φορά στα χωριά Σάντα και Κρώμνη και στα Σούρμενα.

σύνδεσμος Καθημερινής

(*)

➤ τον γνωρίσαμε στο ταξίδι μας στον Πόντο, καλοκαίρι 1989
Τότε 97 χρονών ο Σαλίχ Κανταρτζίογλου. Κάθε μέρα ήταν μαζί μας. Μας περίμενε πότε θα κατέβουμε από τα δωμάτια μας. Εδώ με τον Χαράλαμπο Τουλκερίδη και τον οδηγό μας. Μια μέρα, κάποια στιγμή μας παράτησε και σηκώθηκε να φύγει. Δεν κατάλαβα γιατί και ρώτησα που πάει έτσι ξαφνικά. Πήγαινε για την προσευχή του. Πέντε φορές την ημέρα αυτή η δουλειά.

Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2018

"η Σωνίτσα" απόσπασμα

➤ απόσπασμα από το διήγημα "η Σωνίτσα" του Γιώργου Ζερζελίδη, φυσικά στα Ποντιακά ...
αφιέρωμα στον Γιώργο Ζερζελίδη εδώ

περιοδικό ΠΟΝΤΙΑΚΑ, Ιούλιος 2009, τεύχος 21

Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2018

περιήγηση #3 : Αργυρούπολη - Άσκαλε

➤ μια ακόμη περιήγηση στις πατρίδες της καρδιάς μας…
➤ είναι η στράτα που ενώνει την Αργυρούπολη με το Ερζερούμ το οποίο απέχει 30 χιλιόμετρα από το Άσκαλε (Askale),
➤ είναι επίσης η στράτα που ακολούθησαν όλοι οι Ρωμιοί του Ανατολικού Πόντου πορευμόμενοι προς τα αμελέ ταμπουρού της Ανατολίας χωρίς επιστροφή για τους περισσότερους από αυτούς,
➤ είναι ο δρόμος της εξορίας, των σεφκιέτ του θανάτου
➤ από εδώ πορεύτηκαν και οι 25.000 Αργυρουπολίτες ακολουθώντας τους Ρώσους στρατιώτες το 1918
➤ πάνω σ' αυτήν την στράτα βρίσκεται το καταραμένο βουνό Κόπ (υψόμετρο περάσματος 2.400 μέτρα)
➤ διαβάστε μια μικρή περιγραφή από το βιβλίο "όσοι δεν γέλασαν ποτέ" της Θεοδ. Ιωαννίδου – Καρακουσόγλου - ανάρτησή μας εδώ

➤ διάρκεια video 9 λεπτά – υψηλής ανάλυσης - χωρίς ήχο – καλύπτουμε διαδρομή 145 χιλ.


Τετάρτη, 14 Νοεμβρίου 2018

πως εξισλαμίσθηκε ο Όφις

➤ Αλεξανδρος Ποτουράς δηλ. Ισκεντέρ πασάς : ο εξωμότης επίσκοπος
➤ πρώτη δημοσίευση στις 17.4.2016
➤ ΠΕ, 1950, τ. 9
γράφει ο Στ. Γ. Κοκκινίδης

ΠΕ, 1950, τ. 9

Τρίτη, 13 Νοεμβρίου 2018

Θεοφύλακτος Θεοφύλακτος, η πρώτη μου ανάμνηση

➤ Τσίτε Μεσοχαλδίου περίπου το 1890. Ο Θεοφύλακτος 5 χρονών
➤ χρόνια μετά θυμάται και περιγράφει παρακάτω την πρώτη του ανάμνηση στην Τσίτε. Σημειώστε ότι αποκαλεί την γιαγιά του μάνα...
➤ δείτε πως καταλήγει...

[πδ 30.10.2016]

ΠΕ,1950, τ. 1

σημειώσεις :
1. Θεοφύλακτος Θεοφύλακτος (1884 – 1961)

Γιατρός, εκδότης εφημερίδας και περιοδικού. Από τους πρωτοπόρους της κίνησης για την ανεξαρτησία του Πόντου. Γεννήθηκε στο χωριό Τσίτη Αργυρούπολης (Χαλδίας). Φοίτησε στο φροντιστήριο Τραπεζούντας και στην Αθήνα σπούδασε στην ιατρική σχολή. Πήρε το πτυχίο του το 1907. Τις σπουδές του τις συνέχισε στο Παρίσι … (η εισαγωγή του άρθρου από 13 σελίδες, από την Εγκυκλοπαίδεια του Ποντιακού Ελληνισμού).

2. Σαλονίκ’ς = Πασίγνωστος δάσκαλος από το χωριό Πιβερά της Τσίτης. Δίδαξε στην περιφέρεια του Ντορούλ μιαό αιώνα, περίπου, και πέθανε σε βαθιά γεράματα το 1900. (ΕτΠΕ)

3. Πιβερά = Μια από τις τρεις ενορίες της Τσίτας, στη Χαλδία, με 30 ελληνικές οικογένειες και ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Ήταν πατρίδα του ηγούμενου της μονής Γουμεράς, Διονυσίου Σαλονικέως και του μεγάλου δασκάλου, Παναγιώτη Σαλονικέως, που δίδαξε στην περιοχή επί 60 χρόνια. (ΕτΠΕ)

Δευτέρα, 12 Νοεμβρίου 2018

κενοτάφιο - μνημείο γενοκτονίας...

➤ το παρακάνω άρθρο μας θύμισε την δική μας τοποθέτηση σε κάποια μάζωξη των συλλόγων της Ν. Ελλάδας στα γραφεία των Αργοναυτών στην Καλλιθέα, χρόνια πολλά πριν. Εκεί λοιπόν βάλαμε την ιδέα για την δημιουργία ενός μεγάλου μνημείου, κάπου στην μέση της απόστασης Αθήνα – Θεσσαλονίκη, στην εθνική οδό
➤ ένας πυλώνας με τεράστιο ύψος 100 ή ακόμη 200 μέτρα ψηλός, όπου στην κορυφή του θα έκαιγε μόνιμα μια φλόγα. Φλόγα που θα ήταν ευδιάκριτη από μακριά. Θα συμβόλιζε όλα τα παρακάνω, την αλησμόνητη πατρίδα, την άρνηση στην λήθη της γενοκτονίας και του ξεριζωμού, στην ενότητα των (απλών) Ποντίων, την ευθύνη μας για την διατήρηση της ράτσας μας…

[πδ 5.8.2016]

περιοδικό ΤΟ ΠΟΝΤΙΑΚΟ, Μάϊος 1952

update :

➤ μετά την αναγνώριση της Ποντιακής γενοκτονίας από την Αρμενία, ξαναβάζουμε την ανάρτηση μας με την προσθήκη δύο φωτογραφιών από το μνημείο της Αρμένικης γενοκτονίας στο Γιερεβάν 
πηγή : wikipedia.org


Κυριακή, 11 Νοεμβρίου 2018

έκλεψαν το κορίτς΄ ασ σ' οσπίτ΄απές'...

➤ το ξέρουμε, με δυσκολία το διαβάζει κανείς, είναι και μεγαλούτσικο...
για όποιον/α έχει υπομονή το διαβάζει, αξίζει πάντως το κόπο
είναι από την ΠΕ, 1978, τεύχος 21 - το μόνο φωτοτυπημένο τεύχος μέσα σε όλο τον τόμο. είναι φανερό ότι τους έλλειπε το τεύχος και για να κλείσει ο τόμος βάλανε αυτές τις άθλιες φωτοτυπίες!!! - έργατα και δουλείας...
γράφει η συγχωριανή μου Σοφία Ευτυχίδου σε άψογα Ποντιακά, για μάθημα...

[πδ 8.1.2016]


Πέμπτη, 8 Νοεμβρίου 2018

Βαρενού Χαλδίας

➤ Βαρενού (του) η αρχαία αύτη και εκ της αρχαίας λέξεως Τιβαρηνού έχουσα ονομασίας, κατά τον Γερβάσιον Σαρασίτην...
...κείται παρά τον ποτ. Γιαγλίτερε, εις τους πρόποδας οροπεδίου του Κουλάτ-δαγ και επί του Κροκοδείλου [;]
➤ απέχει της Αργυρουπόλεως 4 ώρας και έχει 70 ομ. οικογενείας με ναούς του Αγ. Νικολάου και των Τριών Ιεραρχών...
     • (Γ.Θ. Κανδηλάπτης, γεωγραφικόν και ιστορικόν λεξικόν) 

➤ από την Ποντιακή Εστία του 1955, τεύχος 70 - του Κυριάκου Σουμελίδη

ένα ανοιξιάτικο στιγμιότυπο της Βαρενούς παρμένο από το Λυκάστ.
Κάτω χαμηλά η κοιλάδα του Γιαγλίντερε
- φωτό από την φιλική σελίδα της Κρώμνης -

Τρίτη, 6 Νοεμβρίου 2018

η τσαζού

ΠΦ, 1937, τ. 14

τη διάβολονος

➤ στο ψηφιακό αρχείο των περιοδικών της ΕΠΜ υπάρχουν τουλάχιστον δύο αρθρογράφοι με το επώνυμο Ασιατίδης


➤ έψαξα στην εγκυκλοπαίδεια του Ποντιακού Ελληνισμού να βρω ένα ελάχιστο βιογραφικό, πέντε γραμμές γι' αυτούς. Δεν υπάρχει τίποτα. Υπάρχει όμως για τον Γονίδη, τον συγγενίδη και άλλους αντίστοιχους πυλώνες του Ποντιακού πολιτισμού... 
➤ από τα ΠΦ, 1936, τ. 4-5 - του Α.Κ. Ασιατίδη

Κυριακή, 4 Νοεμβρίου 2018

τα σιμοχώρια της Τραπεζούντας

➤ τον παρακάτω χάρτη μπορεί να τον είδατε να κυκλοφορεί σε κάποια σελίδα
➤ δεν υπάρχει καμία αναφορά για την πηγή, δηλ. από που τον αντέγραψε...
➤ θυμίζω σε όλους αυτό που γράφω εδώ και 4 χρόνια που υπάρχει αυτή η σελίδα "...Μπορεί να αντιγράψει με copy-paste ότι θέλει, μπορεί να κατεβάσει χάρτες σε μεγαλύτερη ανάλυση, μπορεί να γνωρίσει τον Πόντο με τις πτήσεις της Air Pontus, μπορεί να βάλει σχόλια..."
➤ αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν βάζουμε την πηγή. έτσι πρέπει να γίνεται...

πρώτη ανάρτηση 2 Ιουλίου 2016  

➤ ένα μικρό αρθράκι για τα σιμοχώρια της Τραπεζούντας και ο αντίστοιχος χάρτης
➤ δυστυχώς δεν μπορέσαμε να εντοπίσουμε όλα τα χωριά και να τα αποτυπώσουμε πάνω στον χάρτη.


1. απόσπασμα άρθρου από τα Χρονικά του Πόντου, έτος 1944, τεύχος 9


2. μία από τις τρεις σελίδες που αναφέρονται στα σιμοχώρια στον οδηγό "Ανατολικός Πόντος" της Infognomon.